اخبار آرشیوی
پایگاه خبری "رجانیوز" در یادداشتی با عنوان "دِین بزرگی که احمدینژاد به گردن دارد"، ضمن بررسی حمایتهای همه جانبه رهبر انقلاب از دولت، نوشت: رهبر معظم انقلاب مانند پدری دلسوز، رئیسجمهور و دولت برخواسته از گفتمان انقلاب را از انحرافهای "بنیانکن" و "بنیصدر ساز" نجات داد
"جـواد حجتی"، نوشت: احمدینژاد مدیون است؛ آن هم دین بزرگی که از عهده برآمدن آن، شاید امری محال باشد. این دِین بزرگ نه به آن دسته از علاقهمندان سرخوردهای است که تحقق پیشبینی نایب الامام را به عینه دیدند و نه به آن مردمی که با طلوع خورشید چهارم تیرماه سال 84 برق امید گسترش افق ولایت در چشمانشان زده شد. جنس بدهی احمدینژاد نیز ریشه در مبانی اقبال عمومی در سالهای 84 و 88 به او دارد و همین است که کار را برای جبران این دِین بر او سخت میکند. شرح این "دِین بزرگ" البته نیاز به مقدماتی دارد. بی شک"علت محدثه و مبقیه" دُوَِل نهم و دهم همانی بود که رهبر انقلاب در آخرین دیدار مرسوم با احمدی نژاد و یارانش در کابینه دهم از امتیازات دولت خواندند: "برجسته شدن ارزشهای انقلاب" ایشان همچنین یکی از عوامل گرایش مردم به دولت را نیز گرایش به حرکت انقلابی، جهتگیری انقلابی، ارزشهای انقلابی و مبانی انقلاب توصیف کردند. "یک بخش دیگر از این نقاط قوّتى که به نظر من روى آن باید تکیه کرد، مسئلهى برجسته شدن ارزشهاى انقلاب است. در این سالهابى که دولت نهم و دولت دهم بر سر کار بودند تا امروز، گفتمان انقلاب و ارزشهاىانقلاب و
چیزهائى که امام به آن توصیه میکردند و ما آنها را از انقلاب آموختیم، خوشبختانه کاملاً برجسته شده: مسئلهى سادهزیستى مسئولان، استکبارستیزى، افتخار به انقلابیگرى. یک دورهاى بر ما گذشت که اسم انقلاب و انقلابیگرى و اینها به انزوا افتاده بود؛ سعى میکردند به عنوان یک ارزش منفى یا ضد ارزش، از این چیزها یاد کنند؛ مقاله مینوشتند، حرف میزدند، گفته میشد. امروز خوشبختانه اینجور نیست، درست بعکس است؛ گرایش عمومى مردم و مسئولان کشور به حرکت انقلابى، جهتگیرى انقلابى، ارزشهاى انقلابى و مبانى انقلاب است. این را توجه داشته باشید که یکى از عوامل گرایش مردم به دولت، همینهاست؛ یعنى مردم به این ارزشها اهمیت میدهند. مسئلهى دعوت به عدالت، مسئلهى سادهزیستى، دور بودن مسئولان از تجمل؛ اینها خیلى چیزهاى مهمى است" (1) آنچه که "دیدهبان حکیم انقلاب" در بیانات خود به آن اشارهای نداشتند، عامل اصلی استمرار این روحیه انقلابی از سال 84 بود که البته باید ریشه این عدم اشاره را در تواضع و فروتنی امام المسلمین جست چه اینکه اگر بنا بر بیان عامل اصلی حفظ حرکت انقلابی در دوران اخیر بود، اول و آخر آن، تنها باید نام حضرت آیت الله خامنهای
(دام ظله) برده میشد. رهبر معظم انقلاب پیامبرگون همچون طبیبی "دوّار بِطبّه" (2) با مرهمهای خود به جستجوی زخمهای دولت برآمده از گفتمان اصیل انقلاب اسلامی پرداخت تا آنها را مداوا کند. " تا من مسئولیت دارم، به حول و قوهى الهى نخواهم گذاشت این حرکت عظیم ملت به سوى آرمانها ذرهاى منحرف شود." (3) این بیان گویای رهبر حکیم انقلاب نه با کنایه که به تصریح بر نقش طبیبگونه معظم له در معالجه بیماریهای آشکار و پیدای ارکان نظام مقدس جمهوری اسلامی که در راس آن دولت اسلامی است، اشاره دارد. اگرچه طیف حاشیهساز نفوذ کرده در دل دولت، به مدد اذناب رسانهای خود تلاش کردند تا با بهرهبرداری از فرمایشات مقام معظم رهبری، نقش میکروبیشان در آلوده کردن قوه مجریه و در نتیجه منحرف کردن جهت دولت از آرمانهای اصیل نظام را انکار کنند، اما طبابتهای آشکار "طبیب دوٌار انقلاب" از سال 84 تاکنون حکایت از وجود امراض و بیماریهایی در شاکله دولت داشت که هربار قبل از کارگر شدن، به مدد تیز هوشی این طبیب حاذق تاثیر اصلی خود را از دست داد. "در چنین شرایطی شایسته نیست که دولت خود را درگیر حاشیهها کند که البته برخی اوقات، دولت با کم توجهی زمینه
ساز این حاشیه ها می شود." (4) در ماجرای اظهار نظر عجیب "دوستی با مردم اسرائیل" توسط اسفندیار رحیم مشایی، علیرغم بیان بیمبنایی این نظر توسط صاحبنظران، دقیقا فردای آن روزی که این نظریه از سوی بالاترین مقام اجرایی کشور موضع دولت خوانده شد، رهبر معظم انقلاب در خطبههای نماز جمعه نسبت به آن واکنش نشان دادند و این اظهار نظر را غلط و غیر منطقی خوانده و تاکید کردند که این موضع جمهوری اسلامی نیست. در اردیبهشت سال 88، آن زمان که دولت به فکر الحاق سازمان حج و زیارت به سازمان میراث فرهنگی تحت مدیریت اسفندیار رحیم مشایی افتاد، حضرت آیتالله خامنهای خطاب به نماینده وقت ولی فقیه و سرپرست حجاج ایرانی نوشتند: "در باره جابجایی سازمان حج و زیارت به جناب آقای رییس جمهور موکد تذکر داده شد که الحاق این سازمان به مجموعه گردشگری شایسته نیست مقرر گشت وضعیت به شیوه سابق باقی بماند لذا مقتضی است جنابعالی برنامه های خود را طبق روال سابق ادامه دهید." بعد از انتخابات ریاست جمهوری دهم و آن زمان که مردم درگیر فتنه فتنهگران بودند، رییس جمهور در تیرماه 1388 اقدام به انتخاب اسفندیار رحیم مشایی به عنوان معاون اولی خود کرد که مقام معظم
رهبری طی نامهای این انتخاب را بر خلاف "مصلحت احمدینژاد و دولت" و "موجب اختلاف و سرخوردگی میان علاقهمندان به رییس جمهور" خواندند و این انتصاب را لغو کردند. موضوع ایرانی و ایرانیگری و توجه بیحد و حصر به پادشاهان قبل از اسلام از دیگر موارد انحرافی در دولت بود که رهبر تیزبین انقلاب به آسیبشناسی آن پرداخته و راه صحیح را از طریق انحراف تبیین کردند: "اگر قرار است مسئله علاقه به ایران مطرح شود، یکی از مهم ترین راه ها، تحکیم و گسترش زبان و ادبیات فارسی است. در مورد علاقه به ایران، به جای تأکید بر ایران قبل از اسلام، بر ایران بعد از اسلام تأکید شود زیرا افتخارات ایران بعد از اسلام در هیچ دورهای از تاریخ ایران وجود نداشته است. رشد پیشرفت های علمی، هنری، فرهنگی و حتی نظامی در ایران بعد از اسلام بویژه در دوران دیلمی، سلجوقیان و صفویه به هیچ وجه قابل مقایسه با ایران قبل از اسلام نیست.اگر میخواهید از ایران و ایرانیگری حمایت کنید، ایران بعد از اسلام، مستندتر و آشکارتر است". (6/6/1390) چه بسا مهمترین وجه اثبات جریان نفوذی در دل دولت که ماجرای خانهنشینی معروف را به همراه داشت، به اتفاقات ابتدای سال 1390 بر میگردد.
آن زمان که رسانههای دولتی خبر از استعفای وزیر اطلاعات و قبول این استعفا از سوی رییس جمهور دادند. آن زمان اسفندیار رحیم مشایی در گفتوگو با پایگاه اطلاع رسانی دولت به اظهار نظر در امور اطلاعاتی پرداخته و تاکید کرده بود که باید ضعفهای اطلاعاتی و ارتباطی جبران شوند. پس از آن رهبر معظم انقلاب دوباره خود وارد میدان شده و در نامهای به حیدر مصلحی او را در سمت خود به عنوان وزیر اطلاعات ابقا کردند. موارد مذکور علاوه بر آنکه به روشنی ناظر به حضور طیفی حاشیهساز نفوذی در دل دولت است و سرنخ این طیف نیز به فردی میرسد که در تمام این موارد، نقش اصلی و یا فرعی را ایفا میکرد، اثبات کننده "دین بزرگ" احمدینژاد به شخص رهبر فرزانه انقلاب است که همواره با هزینه کردن از خود، چنان پدری دلسوز، او و دولت برخواسته از گفتمان انقلاب اسلامی را از انحرافهای "بنیانکن" و "بنیصدر ساز" نجات داد. ----------------------------------------- (1) بیانات در دیدار رئیسجمهوری و اعضاى هیئت دولت (۱۳۹۱/۰۶/۰۲) (2) "طبیب دوار بطبه" از اوصافی است که امیرالمؤمنین علیهالسّلام برای پیامبر صلیاللهعلیهوآله به کار بردند. " طَبیبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ،
قَدْ أحْکَمَ مَراهِمَهُ وَ أحْمی مَواسِمَهُ یَضَعُ ذلِکَ حَیْثُ الْحاجَةُ إلَیْهِ مِنْ قُلُوبٍ عُمْیٍ وَ آذانٍ صُمٍّ وَ ألْسِنَةٍ بُکُمٍ مُتَتبِّعٌ بِدَوائِهِ مَواضِعَ الْغَفْلَةِ وَ مَواطِنَ الْحَیْرَةِ؛ رسول خدا، طبیبی است دوره گرد به همراه طبش، براستی مرهمها را محکم کرده و ابزار داغ را سخت گداخته است، آن را هر جایی که نیاز افتد قرار میدهد ـ و درمان میکند، درمان قلوبی که ـ ازدیدن حقیقت ـ کور و گوشهایی که ـ از شنیدن سخنِ حق ـ کر و زبانهایی که ـ از بیان حقیقت ـ لال میباشند؛ او با دارویش جایگاههای غفلت و بیخبری و مکانهای حیرت و سرگشتگی را جستجو میکند ـ تا درمان نمایدـ (نهج البلاغه نهج البلاغه، خطبه 108) (3) بیانات در دیدار هزاران نفر از مردم استان فارس (۱۳۹۰/۰۲/۰۳) (4) در دیدار با اعضای هیات دولت (۱۳۹۰/۰۶/۰۶)