اخبار آرشیوی
سعدالله زارعی در یادداشت امروز "کیهان": وهابیون با کمک انگلیس و براساس یک نقشه خارجی بر مقدسترین مکانها و شهرها- مکه و مدینه- مسلط شدهاند/ انهدام اسلام و فرسایش مسلمین از اهداف این جریان وهابی است
اسلام رحمانی و مسلمانان به خون غلتیده (یادداشت روز) «اگر مسلمانان این فرصت- امکان ایجاد تغییرات بنیادی در ساخت قدرت با استفاده از بپاخاستگی ناشی از بیداری اسلامی- را از دست بدهند، خسارت بزرگی کرده اند. دشمن تمام تلاش خود را برای منحرف کردن این قیام ها بکار گرفته است.» اگر کمی در محیط پیرامونی خود و این فراز از سخنان رهبرمعظم انقلاب اسلامی که در سفر اخیر خود به استان خراسان شمالی بیان کردند- و البته پیش از این و در طول دو سال اخیر نیز بارها یادآور شده اند -را مورد توجه قرار دهیم، درمی یابیم که دشمن بیش از ما به عمق تحولات ناشی از بیداری اسلامی توجه دارد و برای متوقف و منحرف کردن آن با همه وجود وارد میدان شده است. در این مقوله نکاتی وجود دارد: 1- تحولات مصر، لیبی، تونس، بحرین و یمن - 5 کشور عربی که رژیم های آنان وابسته به غرب بود- بخوبی نشان داد که در جغرافیای متحد غرب رخنه جدی ایجاد شده و عنقریب است که دو منطقه استراتژیک از سیطره غرب خارج شود؛ شمال آفریقا و منطقه خلیج فارس که از نظر سوق الجیشی، منابع غنی زیرزمینی، خمیرمایه های تمدنی، بازار کسب و کار و نیروی انسانی بی نظیرترین منطقه در دنیا به حساب می آیند.
اولا در حدفاصل این دو منطقه شاهد همگونی عمیق فرهنگی هستیم، این وحدت فرهنگی دارای دو وجه مذهبی و قومی است. بیش از 99درصد مردم در حدفاصل غرب مراکش تا شرق عمان مسلمان هستند و در کل این منطقه اقلیت های قومی و مذهبی جایگاهی نداشته و عدد قابل ملاحظه ای را بخود اختصاص نمی دهند این همگونی می تواند بعنوان مهمترین زیرساخت یک تمدن بالنده مورد بهره برداری قرار گیرد گفتنی است اروپائیان که از این نعمت محروم بوده اند برای رسیدن به همگونی فرهنگی همواره خالص سازی اروپا و طرد اقلیت های قومی و مذهبی را دنبال کرده اند. مبارزه با اسلام و مسلمانان و نیز فشار اروپا برای عزیمت یهودیان به فلسطین در حدفاصل 1920 تا 2000م بر این اساس صورت گرفته و صدالبته اروپا با غلبه دادن مسیحیت و لیبرالیزم و تبدیل این دو به عناصر هویت بخش تلاش کرده اند تا بر اختلافات عمیق خود با حوزه اسکاندیناوی -فنلاند، نروژ و سوئد- و حوزه بالکان- 11کشور جنوب اروپا که تا پیش از 1924م بخش های اروپایی امپراتوری عثمانی را تشکیل می دادند- سرپوش بگذارند و راه را برای پیدایی اروپای واحد هموار کنند که البته با بحران شدید مالی، روایی لیبرالیزم حداقل در حوزه اقتصادی بشدت زیر
سوال رفته است. به هر حال جهان در حد فاصل مراکش تا عمان شاهد یکپارچگی واقعی دینی و نزدیکی فراوان زبانی و قومی بوده است) و از قضا این یکپارچگی فرهنگی در طول 14 قرن گذشته به دفعات در شکل و شمایل امپراتوری های بزرگ که امپراتوری روم و بیزانس را شکست داده اند، جلوه گر شده است. نکته دیگر این است که حساس ترین نقاط سوق الجیشی دنیا در این منطقه بزرگ قرار دارد؛ تنگه های استراتژیک باب المندب، هرمز، جبل الطارق، بسفر و داردانل که سه قاره آسیا، آفریقا و اروپا را بهم وصل می کند مهمترین تنگه های اقتصادی و امنیتی دنیا هستند کما اینکه آبراه های خلیج فارس، دریای سرخ، کانال سوئز، مدیترانه و اقیانوس هند مهمترین آبراه های دنیا هستند و در سراسر دنیا نمی توان هیچ منطقه ای را با این منطقه مقایسه کرد و به برتری این «منطقه اسلامی» اذعان نکرد. این منطقه از نظر نیروی انسانی در مجموع با نرخ متوسط رشد 5/2 درصد بالاترین میزان نرخ جمعیت دنیا را در خود جا داده است. امروز بطور میانگین 60 درصد شهروندان در این کشورها بین 10 تا 30 سال سن دارند و از آنجا که در اکثر کشورهای این حوزه، میزان افراد با سواد بطور میانگین نزدیک به 65 درصد جمعیت را پوشش
می دهد، این درصد از جمعیت جوان یک ظرفیت بزرگ برای این کشورها به حساب می آید. این منطقه از نظر منابع زیرزمینی- بخصوص نفت و گاز- منحصر به فردترین منطقه به حساب می آید. بعضی از گزارش های تخصصی بیانگر آن است که میزان منابع نفت و گاز کشف و ثبت شده در این مناطق- و بخصوص در منطقه خلیج فارس- حدود یک سوم ارقام واقعی می باشد. کما اینکه پیش از این گمان می شد میزان نفت قابل استحصال در عراق 159 میلیارد بشکه است و حال آنکه با کاوش های اخیر رقم آن از 300 میلیارد بشکه فراتر رفته است. همزمان با این موضوع تحقیقات مراکز تخصصی نشان می دهد که نفت دریای شمال و نفت قاره آمریکا طی 10 تا 20 سال آینده به صفر نزدیک می شود. با این وجود این منطقه بعد از پایان جنگ جهانی دوم تاکنون از نظر سیاسی- استقلال و حکومت برآمده از اراده مردم خود- به سیر قهقرایی مبتلا شده و این همه موهبت آن به تاراج رفته است. خیزش بیداری اسلامی از این منظر اهمیت ویژه ای دارد و غرب برای منحرف کردن آن به سمتی که تجدید کننده زنجیرهای اسارت باشد، همه ابزارهای خود را به میدان آورده است. مورد سوریه و تلاش برای عطف توجه از مناطق تحت سیطره غرب و غنی به منطقه آزاد و فاقد
منابع زیرزمینی از این منظر قابل توجه می باشد. 2- امروزه ملت های این منطقه یک فرصت مهم تاریخی را بدست آورده اند. از یک طرف مردم در این منطقه، هیچگاه به اندازه امروز واقع بین نبوده و بر اهداف غرب واقف نبوده اند. این بیداری سرمایه بسیار بزرگی است. از سوی دیگر مردم این منطقه خالص اسلامی هیچگاه به اندازه امروز روی یک نقطه به عنوان «راه حل»، تمرکز نکرده اند آن یک نقطه اسلام است که ترکیب آن بیداری و این اسلام خواهی، بیداری اسلامی است. قیام های مردم در این کشورها و آراء 85 درصدی مصریان به اسلام گرایان این موضوع را به خوبی روایت می کند. غرب به سختی تلاش می کند تا آن بیداری را به «درگیری» تبدیل کند و از اسلام خواهی تفسیری قشری گرایانه ارائه و آن را عامل اختلاف و فتنه معرفی نماید بر این اساس بازسازی القاعده طی دو سال گذشته در دستور کار سرویس های اطلاعاتی غرب قرار گرفته و رژیم های وابسته و سکولار عربستان و... به خدمت این طرح درآمده اند و در چارچوب این طرح فعالیت می نمایند. 3- هر کسی اندک آشنایی با دین و بخصوص برگزیده ترین آن-اسلام- داشته باشد می داند که اساس اسلام بر تنظیم رابطه انسان با خدا، رابطه انسان ها با یکدیگر و
رابطه اسلام و هستی قرار داده شده و برادری و مواسات، گذشت و مراعات همدیگر و ترجیح دیگران بر خود، دوری از خودخواهی، قبیله گرایی از مختصات ادیان و بخصوص اسلام می باشد. از سوی دیگر محققین، اندیشمندان و روانشناسان اجتماعی در تحلیل شخصیت و خلق و خوی ساکنان جغرافیای مابین مراکش و عمان و پاکستان به روحیه تساهل در رفتار اجتماعی و مدارا در مواجهه با سختی ها در این منطقه اشاره کرده و در طول سده های گذشته، با انتشار صدها جلد کتاب بر این منش و روحیه تاکید نموده اند که البته بخش اعظم این مدارا به نقش دین در این مناطق در طول چند هزار سال بازمی گردد و در نقطه مقابل آن اگر تاریخ اروپا، آمریکا و منطقه ای که امروزه به آن «شرق دور» می گویند و نیز منطقه آسیای مرکزی و آسیای میانه را بکاویم درمی یابیم که در طول چند هزار سال گذشته صدها بار جنگ های بزرگ ویرانگر اتفاق افتاده و روانشناسان اجتماعی، مردم این مناطق را ذاتا تندخو خوانده اند و البته بخش اعظم آن هم محصول فقدان عنصر دین است. اما با این وجود طی 100 سال اخیر شاهد یک روند معکوس هستیم، غرب وحشی امروزه تا حد بسیار زیادی آرام است و شرق متدین صحنه جدال های خونین و بی پایان است! به
گونه ای که امروز تنها در معدود نقاطی از این منطقه بزرگ -نظیر ایران- درگیری وجود ندارد. این درگیری ها از همان مراکش شروع می شود و تا پاکستان استمرار پیدا می کند. این درگیری ها گاهی به شکل جنگ های بزرگ و حتی ائتلاف های جنگی -نظیر ائتلاف در جنگ 8 ساله علیه ایران، ائتلاف در جنگ علیه افغانستان و ائتلاف در جنگ علیه عراق- بروز یافته و گاهی هم درگیری میان دو کشور این منطقه و در اکثر موارد به صورت درگیری درون سرزمینی در قالب اقدامات تروریستی- شبیه آنچه در اکثر کشورهای این منطقه به وقوع می پیوندد- جلوه گر می شوند به گونه ای که می توان گفت در این منطقه بزرگ صبحی به شام نمی رسد مگر این که صدها انسان مسلمان بی دفاع به خاک و خون غلتیده اند. درگیری در جهان اسلام به دو بخش کلی قابل تقسیم است، درگیری هایی که مستقیما توسط ارتش ها و سازمان های اطلاعاتی غرب بر این منطقه تحمیل می شود- طی 10 سال گذشته حداقل پنج نوع از این درگیری ها را در لیبی، غزه، لبنان، عراق و افغانستان شاهد بوده ایم- و درگیری هایی که غیرمستقیم توسط غرب و مستقیما توسط کشورها و سازمان های وابسته به غرب در جهان اسلام به اجرا گذاشته می شود که در حال حاضر و تحت
تاثیر شکست غرب در مداخلات مستقیم، همه درگیری های جاری از نوع دوم می باشد. غرب در این میان تلاش دارد تا این درگیری ها را مذهبی و درونی نشان دهد و البته منظور غرب از درگیری مذهبی درگیری شیعه و سنی است ولی واقعیت این است که در هیچ کجای منطقه پهناور جهان اسلام شیعیان با خود و یا با برادران سنی خود درگیر نیستند و اساساً استراتژی بزرگترین کشور شیعی- ایران- بر منع درگیری مسلمان با مسلمان و بخصوص شیعه با سنی استوار است و از این رو می بینیم که شیعیان حتی در آنجایی- نظیر بحرین و یمن- که شدیدا تحت فشار قرار دارند، جدال را به سطح امنیتی و نظامی نمی کشانند. درگیری ها و عوامل آن در همه موارد به دو دسته قابل تقسیم هستند؛ درگیری علیه شیعیان و درگیری علیه سنیان با استفاده از عناصر غیرشیعی به عبارت ساده تر از یک طرف شیعیان در درگیری ها، عضو مقتول یا مجروح هستند و از طرف دیگر عامل درگیری در آنجایی که علیه بخشی از اهل سنت جریان می یابد، گروه دیگری از سنیان هستند البته توسط وهابیون که آلت دست سازمان های اطلاعاتی غرب قرار گرفته اند. اما در عین حال این نکته را باید مد نظر داشت که گروه های قاتل و تروریست ارتباط واقعی با اهل سنت
ندارند کما اینکه مذاهب اربعه اهل سنت، ریختن خون انسان بی گناه- چه رسد به انسان بی گناه مسلمان- را حرام و عامل آن را مستوجب آتش می دانند. در واقع در این ماجرا طرف اصلی و عامل درگیری های جهان اسلام، یک طایفه ای هستند که هیچ شباهتی با سنیان و مذاهب اربعه برادران اهل سنت ندارند. وهابیون که با کمک انگلیس و براساس یک نقشه خارجی بر مقدس ترین مکان ها و شهرها- مکه و مدینه- مسلط شده اند، خود اعتقاد واقعی به دین ندارند که اگر داشتند در جلوی دوربین های تلویزیونی شراب نمی خوردند. این جریان وهابی در چارچوب یک نقشه جامع که انهدام اسلام و فرسایش مسلمین از اهداف آن است به فساد و افساد در بلاد اسلامی مشغول می باشند. در این خصوص گفتنی های دیگری هست که به بعد موکول می کنیم.