اخبار آرشیوی

کدخبر: 441489

شعر عاشورایی// من از این وادی خون زنده نباید بروم ... شک نکن این که پرم را بزنی یا نزنی - علیرضا لک

یک نفس آمده ام تا که عمو را نزنی* که به این سینه مجروح تو با پا نزنی ذکر "لاحول ولا..." از دو لبش می بارد با چنین نیزه سر سخت به لبها نزنی عمه نزدیک شده بر سر گودال ای تیغ می شود پر به سوی حنجره حالا نزنی نیزه ات را که زدی باز کشیدی بیرون می زنی باز دوباره شود آیا نزنی نیزه ات را که زدی باز نمی شد حالا ساقه نیزه خونین شده را تا نزنی من از این وادی خون زنده نباید بروم شک نکن این که پرم را بزنی یا نزنی دست و دل باز شو ای دست بیا کاری کن فرصت خوب پریدن شده درجا نزنی علیرضا لک *حضرت عبدالله بن حسن(ع)
ارسال نظر: