اخبار آرشیوی
عباس عبدی در جمع دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد: جنبش دانشجویی پویایی گذشته را ندارد/ توسعه فردیت اجتماعی، ضعف تشکیلاتی و فقدان مساله محوری باعث حذف و کمرنگ شدن جنبشهای دانشجویی در کشور شده است
به گزارش «نسیم»، عباس سلیمی نمین به علت "کسالت" در این نشست حضور پیدا نکرد و به همین دلیل جلسه مناظره وی با عباس عبدی به صورت جلسه پرسش و پاسخ برگزار شد.
به گزارش خبرنگار «نسیم»، محورهای سخنان عباس عبدی که شب گذشته در جمع دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد بیان شده است به شرح زیر است: -عنصر اصلی جنبش دانشجویی استبداد و فشار حکومتهاست، در آن زمان مساله رفتن شاه بود و دانشجویان به راحتی پیرامون این موضوع به اتحاد رسیدند، اما زمانی که مساله مورد نظر ساده نباشد اجماع دانشجویی سخت اتفاق میافتد. - رکن شکل گیری جنبش دانشجویی مبتنی بر استبداد است استبداد به دنبال ایجاد تشابهات و کم کردن تفاوت هاست. -زمانی که نهاد حزبی که مسئولیت کسب قدرت را دارد از بین برود جنبشهای دانشجویی توسعه مییابند -دانشجویان پیش از انقلاب به دلیل اختلاف سطح فرهنگی با جامعه دارای اعتبار خاصی بودند که این اعتبار در شرایط کنونی به دلیل وجود تحصیلات در آحاد جامعه کم رنگ شده است. - استبداد حزب را نشانه گرفته و قالب سیاسی را نامشروع کرده. - دانشگاه قدیم یک رسانه پویا بود ولی اکنون این گونه نیست بعضی از پوشش های اجتماعی کنونی مانع تشکیل یکپارچه جنبش های دانشجویی است. - این جنبش هم اکنون پایان پذیرفته و دیگر رویکرد ها و پویایی گذشته را دارا نیست. -در جنبشهای امروزه بیشتر شاهد کنش های فرهنگی و
اجتماعی هستیم تا سیاسی دانشگاه در اصل محل عرضه علم و دانش است تا عرصه سیاست. -دانشگاه زمان ما رسانه بود و دانشجویان خود رسانه بودند اما امروزه فضای دانشگاه از به دلیل دریافت مستمر اطلاعات از بیرون آن فضای سابق را ندارد،در گذشته هر کس وارد دانشگاه میشد، خود یک رسانه بود.. -اکنون به دلیل وجود گرایشهای مختلف قدرت سازماندهی دانشجویان کاهش یافته، تعداد زیاد دانشجویان خود یکی از موانع اصلی شکلگیری جنبش دانشجویی است. - افزایش فردیت اجتماعی دانشجویان، ضعف تشکیلاتی، فقدان مساله محوری، حضور پویش های فرهنگی جامعه باعث کمرنگ و حذف جنبش های دانشجویی در سطح کل کشور شده است -یارگیری احزاب از میان دانشجویان مربوط به دوره گذار است. - نشریات دانشجویی پیش از انقلاب حرفهای مردم بیرون از دانشگاه را بیان میکرد و به دنبال بیان سخنان افراد بیرون از دانشگاه بود که امکان ابراز عقیده برایشان میسر نبود.