اخبار آرشیوی

کدخبر: 452146

"نصرت‌الله تاجیک" که شش سال در حبس خانگی در انگلیس به سر می‌برد، روز گذشته پس از صدور حکم دادگاه و لغو استردادش به آمریکا، آزاد و احتمالا اواسط هفته آینده به تهران برمی‌گردد/ وی طی بیانیه‌ای، خواستار "رسیدگی به اتهامات حقوق بشری انگلیس و آمریکا" شد

"فارس" نوشت: نصرت‌الله تاجیک سفیر اسبق ایران در اردن که به اتهام واهی حمل دوربین دید در شب به مدت 6 سال در انگلستان در حبس خانگی به سر می‌برد و امروز با تلاش‌های دولت عمان و همچنین وزارت خارجه کشورمان امروز آزاد شد، در بیانیه‌ای از سازمان‌های حقوق بشر خواست به اتهامات دولتهای آمریکا و انگلیس در این پرونده رسیدگی کند. متن این بیانیه به شرح زیر است: حکم مربوط به درخواست استرداد من که در روز سه‌شنبه 27 نوامبر پس از شش سال حبس خانگی صادر شد نشان داد که تصمیم وزارت خارجه آمریکا در نوامبر 2011 درباره استرداد من غیرمنصفانه و نامناسب بوده است. دادگاه دادرسی باید در ماه مارس سال 2012 که من به موجب بند 118 تقاضای آزادی کردم این حکم را ملغی می‌کرد، اما این اتفاق با تأخیری طولانی، امروز در 13 دسامبر افتاد و این بر سلامتی من اثر منفی داشت. مقامات اداره امنیت ملّی آمریکا در اواسط سال 2006 اقدام به انجام عملیات جاسوسی غیرقانونی در لندن کردند و آنها هیچ شواهدی به دست نیاوردند؛ هیچ‌گاه خبری هم درباره اقدامات غیرقانونی عوامل این مقامات (که اقدام به فیلمبرداری و ضبط صدا به صورت مخفیانه کرده بودند) افشا نشد. درباره اینکه مقامات انگلیس از موضوع مطلع بودند یا دخالتی در آن داشتند، اطلاعی ندارم. نتیجه این موارد این بود که دولتهای آمریکا و انگلیس با حبس خانگی، ضربه زدن به سلامتی و انزوای اجتماعی من به معنای واقعی کلمه مرا تحقیر کرد. دولت آمریکا برای بیش از دو سال به مکاتبات آمریکا پاسخ نمی‌داد و این در حالی بود که آمریکا قصد داشت سه زندانی آمریکایی را در ایران از زندان آزاد کند. از طرف دیگر، وزارت خارجه انگلیس نگرانی‌هایی درباره یک دیپلمات انگلیسی در ایران داشت. این اقدام آمریکا و انگلیس شبیه گروگان‌گیری یک دیپلمات سابق است که با انگیزه‌های سیاسی انجام شده و به دور از عدالت بوده است. این تصمیم دو قاضی شجاع و بدون تعصب بود که معتقد بودند وزارت کشور انگلیس نتوانسته بود دلایل منطقی برای تأخیر چهل ماهه‌اش برای تصمیم‌گیری درباره مدارک پزشکی و وخامت سلامت من ارائه کند؛ با این حال، باز هم دغدغه من اثرات و تبعات این تأخیر طولانی مدت است. شرایطی که به من تحمیل شد مصداق نقض تعهدات حقوق بشری دولتهای آمریکا و انگلیس بودند و من از تمامی سازمان‌های حقوق بشر، از جمله دادگاه حقوق بشر اروپا می‌خواهم این موضوع را فوراً مورد بررسی قرار دهند. در پایان لازم می‌دانم از خانواده‌ام و بسیاری از مردم و مقامات ایران و انگلیس، رسانه‌ها و وکیلم به خاطر حمایت‌ها، امیدواری‌ها، کمک‌ها و فعالیتهایشان تشکر و قدردانی کنم. نتایج این دادگاه نشان می‌دهد که حکم استرداد نباید در اختیار سیاستمداران باشد، بلکه دولتها باید برای رسیدن به دنیایی بهتر و ایمن‌تر همکاری کنند، بدون اینکه افراد و خانواده‌هایشان را به خطر انداخته و آنها را تحقیر کنند. من طی چند روز آینده این کشور را به سمت وطنم ایران ترک خواهم کرد و پس از 6 سال به خانواده‌‌ام ملحق خواهم شد؛ این در حالی است که از این جامعه چه در دوران تحصیل و چه در هنگام زندگی با مردم آن نکات بسیاری آموختم. امیدوارم بتوانم در آینده از این تجربیات برای نزدیک‌تر کردن مردم به یکدیگر و کمک به دولتها برای درک متقابل بهره ببرم.
ارسال نظر: