اخبار آرشیوی
دبیر جنبش عدالتخواه دانشجویی در دیدار با عزت الله ضرغامی: درحوزه رسانه ما باید به سمت الگوی رشد و توسعه عقلانی رفته و با پاسخگویی به موقع به نیازهای اساسی مخاطبان و بیان حرف دلشان، آنان را اقناع کنیم
به گزارش «نسیم»، متن کامل سخنان نماینده جنبش عدالتخواه دانشجویی بدین شرح است: *توسعهی کمی فارغ از نگاه کیفی آنچه دیده میشود، اشتیاق و تلاش روز افزون مسئولان امر در گسترش پرشتاب شبکههای رادیویی و تلویزیونی است. گسترشی که بعضا بدون توجه به مخاطبان و معمولا با محتوای تکراری انجام میشود. نظیر وجود شبکه نمایش در کنار آیفیلم و جدیدا نیز تماشا. که هرسه فقط در کار پخش فیلم و سریال هستند. در همین حوزه باید به دو نکته توجه داشت؛ نخست اینکه میزان مخاطب هریک از این شبکهها به چه تعداد است؛ مثلا شبکه بازار؛ دوم اینکه چه لزومی دارد با وجود شبکههای تخصصی، محتوای دیگر شبکهها هنوز هم تکراری و غیر تخصصی باشد. مثالش ناظر به وضعیت شبکه سه و شبکه ورزش یا شبکه چهار و شبکه مستند هستند. البته که ما با گسترش کمی مخالف نیستیم؛ اما گسترشی با برنامه و محتوا محور؛ گسترشی آیندهنگرانه و با توجه به مخاطب. در بحث کیفیت و محتوا هم برای ارتقای این بخش که قطعا تاثیر مثبت بر عملکرد و مخاطبان رسانه دارد، باید به شیوه تشکیل گروههای رقیب در موضوعات واحد اشاره کرد. در زمان حال فکر میکنیم اهم موضوعات ما مشخص باشند، یا حتی میتواند با نظر
مردم مشخص شود، مسائلی چون سبک زندگی ایرانی اسلامی، اقتصاد مقاومتی، بیداری اسلامی، تحول در علوم انسانی و غیره. در همین موضوعات میتوان از تیمهای کارشناسی رقیب برای بحث و تبادل نظر دعوت کرده و بر غنای محتوایی بحث افزود یا حتی سادهتر از آن، چند کرسی آزاداندیشی در موضوعات پیش گفته تاکنون در رسانه پخش شدهاند؟ بالاخره کرسیهای متعددی در مراکز تخصصی و عمومی اجرا شده که حداقل کار صدا و سیما میتواند پخش آنان باشد. در واقع تشکیل گروههای رقیب در شبکههای مختلف و بر سر موضوعات واحد، موجب ایجاد رقابت در جذب مخاطب نیز میگردند. در این جا جا دارد از برخی برنامهها چون زاویه، دیروز امروز فردا و یا ثریا در این زمینه نام برد که جدای از نقدهای موجود بر عملکردشان، در این زمینه بهتر کار کردهاند. نکته بعدی عدم توجه به برخی مسائل و اساسا عدم ورود برخی موارد به حوزه صدا و سیماست یا در مرحله بعدی ضریب دادن یا ندادن به برخی مسائل است. خود خوب میدانید که از طرح بحث مهمتر، بحث ضریب دادن به آن است. یا به عبارت دیگر همان چیزی که تحت عنوان اصلی فرعی کردن میشناسیم. شاهد مثال بحث تحول در آموزش و پرورش که سند راهبردی نظام است.
میزان طرح بحث آن را مقایسه کنید با طرح مباحث مربوط به صرفا لیگ اسپانیا. قطعا میفرمایید که لیگ اسپانیا طرفدار دارد و مخاطب. گفته شما قبول، اما آیا اگر به جای پخش و پرداختن به لیگ اسپانیا، لیگ فرانسه در دستور کار رسانه ملی بود، آیا وضع جور دیگری نبود، یا مانند آن زمانی که لیگ آلمان در صدر بود. جناب ضرغامی، شما هستید که ضریب و اولویت مسائل را تعیین میکنید. فضای رسانه الان به گونهای فضای اجتماعی را سازمان داده که اگر من نوعی دیشب برنامه نود را نگاه نکرده باشم، به نوعی امل تلقی میشوم! انفعال در رسانه از دیگر مباحث مطرح است. این مساله را خصوصا در حوزه خبری و سیاسی میتوان مشاهده کرد. تقلیدهای شکلی و سبکی از شبکههای بیگانه و نگاه پاسخمحور موجود که موجب میشود نه تنها رسانه ما مساله جدیدی طرح نکند، بلکه مدام با بازی در زمین حریف، صرفا به پاسخگویی آن هم ناقص مهمات آنها بپردازد. یا حتی در بحث اخیر تحریم پخش شبکههای بینالمللی؛ آیا نمیشد فعالتر از این عمل کرد؟ آیا نمیشد با استفاده از نهادهای حقوقی بینالمللی و یا نهادهای حقوق بشری به مقابله با این ماجرا پرداخت؟! از مهمترین اولویتهای ما بحث عدالت
رسانهای است. ما معتقدیم تیم فرهنگی که هم اکنون حاکم است، برنامه مدونی برای اجرا ندارد و این سنگینی تکلیف بر دوش رسانه ملی را بیشتر میکند. بحث از پرداختن بهجا به موضوعات از طرفی و پایگاه دادن به همه مخاطبان از طرف دیگر نشات میگیرد. داشتن نگاه درست و تصویر واقعی از مردم هم در همین حوزه میگنجد. بالاخره شعار همیشگی صدا و سیما این بوده که ما باید همه مخاطبان را در نظر بگیریم، و این دقیقا خواسته و مطالبه ماست. اما مثل اینکه همه مردم صرفا در شمال تهران جمع شدهاند. 30درصد جمعیت روستایی کشور در کجای مخاطبان شما قرار دارند؟ محرومین و مستضعفین چه رسانهای جز شما باید داشته باشند؟ آنها که نه سایتها دارند و نه تریبونی و نه مافیایی و تجارتخانهای و نه امثالهم. بله آقای ضرغامی، ما هم چون شما پرداختن به همه مخاطبان را میخواهیم، ما هم عدالت رسانه را از شما مطالبه داریم، چرا که معتقدیم عدالت در دیگر حوزهها از عدالت رسانهای آغاز میشود. صرفا هم بحث پرداخت نیست، شما هستید که با ضریب دادن به موضوعات وزن آنها را تعیین میکنید. برآیند کار مهم است نه صرف پرداخت. البته منظور ما از عدالت رسانهای افراط و تفریط نیست، قطعا
منظور این نیست که تماما فقر و بیچارگی مردم نمایان شود یا اینکه تماما حسن رحیم پور سخنرانی کند، همانطور که سینمای دینی هم از نظر ما سینمای سجاده و تسبیح نیست. اما به طور مثال، سبک زندگیای که در فیلمها و سریالهای سیما به تصویر کشیده میشود تا چه اندازه سازگار با اکثریت مردم است؟ بحث تبلیغات و مصرفگرایی ترویجی در پیامهای صدا و سیما تا چه اندازه سازگار با دغدغههای اکثریت است؟ بحث ما پرداخت متناسب به مهمترین مشکلات همه اقشار ملت است. و این همان معنای عدالت است. جناب ضرغامی، در کدام انتخابات دوربینتان را به دل روستاها و مناطق حاشیهای بردید و از آنان دلیل مشارکتشان را جویا شدید؟! آیا ایران فقط در 4تا مسجد تهران خلاصه میشود؟ شاید هم برخی عارشان بیاید که بخواهند کوخنشینان جمهوری اسلامی را به تصویر بکشند! اما بحث انتخابات در ادامه بحث عدالت رسانهای، بحث عقلانی کردن فضا مطرح میشود. نکتهای که در اینجا بسیار مهم است، پرهیز از تبلیغزدگی افراطی و شعارگرایی در فرآیند تبلیغات است. جناب ضرغامی، نبود نگاه منطقی و درست به مردم موجب شده تا تصور کنید صرفا نشان دادن پیشرفتهای خیرهکننده نظام موجب حضور آنان در
انتخابات میشود و یا اینکه با پخش فیلم در ساعات مشخصی از شب، از حضور مردم در خیابانها جلوگیری کنید. در صورت عدم تدبیر در استفاده اینها به حتم تاثیر عکس خواهند داشت. مهمتر از آن ترویج نگاه صحیح ایدئولوژیک به جمهوری اسلامی و دوری از تبلیغات ناسیونالیستی محض و افراطیای است که اخیرا باب شده است. نگاه ایدئولوژیک نگاهی همهجانبه و اندیشهای و همراه با تمام ضعف و قوتهایست، درحالی که نگاه صرف ناسیونالیستی افراطی چیزی جز تبلیغات احساسی نیست. بعضی وقتها واقعا احساس میکنیم که صدا و سیما مخاطبان خود را چیز دیگری فرض کرده است. همانطور که گفته شد در این حوزه ما باید به سمت الگوی رشد و توسعه عقلانی رفته و با پاسخگویی به موقع به نیازهای اساسی مخاطبان و بیان حرف دلشان آنان را اقناع کنیم. نکته بعدی اخلاق انتخاباتی است. آقای مهندس قطعا میدانید که افشاگری بیپایه و اساس و غوغاسالاری از نقاط تاریک پرونده انتخاباتی ماست. نکتهای که در انتخابات آینده به شدت بیشتری درگیر آن هستیم و این رسالت شما و مجوعهتان را سنگین میکند. نخست اینکه از بحث پوشش اخبار کاندیداها گرفته تا بحث فضای عمومی پایبند به اصول اخلاقی بوده (که
هستید) و دوم اینکه مواظب دامنزدن به فضای افشاگریهای مخرب و تفاوت این بحث با مطالبهگری عادلانه باشید. بحث بعدی بازخوانی اندیشه سیاسی انقلاب و خصوصا مرحوم امام (ره) است که در این دوره بهترین فرصت برای آن پیش میآید. تجربه قبلی نیز ثابت کرده که ارجاع مستقیم و عادلانه به اصل انقلاب و امام (ره) چگونه میتواند مخاطب جذب کرده و در فضای عمومی تاثیرگذار باشد، لذا میطلبد که این کار صرفا به اقدامی مقطعی و عجولانه محدود نشده و با درایت و تدبیر به سمت بازخوانی صحیح اندیشه سیاسی خاص انقلاب پرداخت. نکته بعد، مناظرههای انتخاباتی است. نباید اجازه حذف این مناظرهها را داد. البته همه میدانیم که مناظره زنده ممکن است اشکالاتی داشته باشد ولی قطعا راه حل آن پاک کردن صورت مساله نیست. در کنار مناظره میان کاندیداها، مناظره میان نمایندگان حوزههای مختلف تیم یک کاندیدا (همچون اقتصادی و فرهنگی و …) نیز توصیه میگردد. در کنار این دو جلسه، قالب دیگری نیز پیشنهاد میگردد و آن برگزاری نشستهای تخصصی کاندیدا به همراه تیمش در مقابل گروهی از خبرگان حوزه و دانشگاه و پاسخگویی آنان است. که قطعا میتواند در محتواگرایی، برنامه محوری و
عقلانی کردن فضا تاثیرگذار باشد. در انتها؛ آقای ضرغامی، برخی از همکاران شما اذعان داشتهاند که نیروی متعهد در عرصه هنر و رسانه نداریم؛ مثال میگویند که هنرمندان با مساله 9دی مشکل دارند، چگونه آن را به تصویر بکشند؟! در صورتی که در همین ایام جشنواره مردمی با موضوع «نه دی» با شرکت صدها اثر در حال برگزاری است. جناب ضرغامی روشنفکری بد نیست، اما روشنفکرزدگی بد است. به نظر خودتان علت انتخاب مجددتان از سوی مقام عظمای ولایت چه بود؟! بله آقای مهندس، همه توقع یک نیروی انقلابی متعهد را از شما دارند، همانطور که در برخی مواقع حساس هم نشان دادهاید. اما وضعیت کنونی گویای مطالبات حقه مردم و خواص نیست. آقای ضرغامی شما تا چه اندازه به جریان و جنبش دانشجویی اعتقاد دارید؟! تا آن اندازه که حتی در 16 آذر هم از نمایندگان دانشجویی دعوت نکنید؟!