اخبار آرشیوی

کدخبر: 478800

میزگرد نقش مبارزاتی مردم بیرجند در بهمن ۵۷ در «نسیم» خراسان جنوبی/۲- سرپرست فرمانداری بیرجند: دانشگاه بیرجند یکی از مراکز فرماندهی تظاهرات علیه شاه و اتاق فکر برنامه‌های انقلاب در بیرجند به حساب می‌آمد/ نخستین حرکت دانشجویی تعطیل کردن کلاس زبان انگلیسی دانشگاه بود

علی‌اکبر تناکی به‌منظور یادآوری فعالیت‌های انقلابی مردم بیرجند در پیروزی انقلاب اسلامی در دفتر «نسیم» خراسان جنوبی حضور یافت. محور مطالب مطرح شده توسط وی به شرح زیر است: -در سال‌های ۵۶ و ۵۷ که اوج مبارزه‌ها علیه رژیم شاه بود، دانشگاه بیرجند یکی از مراکز فرماندهی تظاهرات و اتاق فکر برنامه‌ها و فعالیت‌های انقلابی به حساب می‌آمد به گونه‌ای که بسیاری از شهروندان و به ویژه دبیران آموزش و پرورش در دانشگاه حاضر می‌شدند. -مردم و فرهنگیان در تنها مرکز آموزش‌عالی آن زمان حضور می‌یافتند تا برای چگونگی برگزاری مراسم، تحصن، اعتراض و راهپیمایی برنامه‌ریزی کنند. همچنین قطعنامه‌هایی که در بیرجند قرائت می‌شد در اتاق فکر مستقر در مرکز دانشگاه تهیه و ایراد می‌شد. -از مهرماه تا بهمن‌ماه 57 زمان تکاپو و جنب‌وجوش دانشجوهای دانشگاه بیرجند بود. کل دانشجویان 200 نفر بودند که در سه رشته تحصیل می‌کردند البته بیشتر یکی از اساتید تکاپوی انقلابی دانشجویان را بیشتر کرد، یکی از اساتیدی که از تهران برای تدریس ادبیات فارسی به بیرجند می‌آمد "شهید آیت" بود که بعد از انقلاب با فعالیت‌ها و جنبش خود به شهادت رسید. -"شهید آیت" آن‌قدر مستمع داشت که در سالن آمفی تئاتر دانشگاه در دومین جلسه تدریس خود اعلام کرد؛ من این همه راه نیامدم تا زبان فارسی تدریس کنم بلکه می‌خواهم به شما نهج‌البلاغه را درس دهم. یادم می‌آید وی نهیبی به دانشجویان زد که چرا شما مثل دانشجویان دیگر نقاط کشور تکاپو و روشنگری نمی‌کنید؛ آنها در اعتراض به رژیم کلاس درس تعطیل می‌کنند و اعتراضات خود را علنی بیان می‌کنند. همین سخنان استاد شور انقلابی ما را بیشتر کرد. با جمع 12 نفری تصمیم گرفتیم به فکر تغییر و تحول در دانشگاه باشیم. نخستین حرکت دانشجویی تعطیل کردن کلاس زبان انگلیسی بود. -فرهنگیان در آن زمان با ایراد سخنرانی، شور خاصی را در بین مردم ایجاد می‌کردند. یکی از دانشجویان که در آن زمان نقش بسیار مهمی در مبارزات انقلابی داشت، "سید علی کرباسی" دانشجوی رشته ریاضی دانشگاه بیرجند بود. او از دانشجویان فعال و انقلابی به حساب می‌آمد. به گفته وی، در سال‌های نزدیک به انقلاب یکی از مراکز فرماندهی انقلاب و تجمع‌های مردمی در دانشگاه بیرجند بود و آقای کمیلی، یکی از فرهنگیان بیرجند از جمله انقلابیونی بود که در جمع مردم و دانشجویان سخنانی ایراد می‌کرد. -بعد از تعطیلی برخی کلاس‌ها تجمعی در دانشگاه ایجاد شد که انجمن اسلامی نام گرفت. ما قسمتی از سالن آمفی تئاتر را خالی از صندلی کردیم و به عنوان نمازخانه فرش کردیم و قسمت دیگری را قفسه‌بندی کردیم و با گذاشتن کتاب‌های نایاب از قبیل کتاب‌های مقام معظم رهبری و آیت‌الله مکارم شیرازی و غیره که تعداد 500 جلد می‌شد پایگاه کوچکی برای انجام فعالیت‌های خود قرار دادیم. در همان زمان طلبه‌های بیرجند تصمیم گرفتند برای شهادت آقا مصطفی خمینی مراسمی در "مسجد چهار درخت" برگزار کنند. بچه‌های عضو انجمن فرصت را غنیمت شمردند و بر آن شدند تا به صورت دسته‌جمعی و راهپیمایی‌گونه در مراسم حضور پیدا کنند. -صبح روز موعود با یارگیری افراد تعداد 40 نفر به صورت صف‌های نظامی به خیابان رفتیم و با ترس ‌و لرز به سمت مسجد حرکت کردیم. در خیابان معصومیه توسط نیروهای رژیم به محاصره درآمدیم که با کتک زدن بچه‌ها با باتوم جمع پراکنده شد. ولی از آنجا که پیش‌بینی وضع را کرده بودیم قرار گذاشتیم هر کس هر کجا است در ساعت مقرر در "سه راه اسدی" جمع شویم و دسته‌جمعی به مسجد برویم. وقتی وارد مسجد شدیم با استقبال طلبه‌ها و عکس‌های سیاه و سفید از امام راحل(ره) که بر شاخه‌های درختان آویزان بود، مواجه شدیم. با سخنرانی جانانه آیت‌الله موهبتی جلسه حال و هوای انقلابی پیدا کرد. وی با کنایه و جهت‌دادن به صحبت‌هایش اشتیاق و شوری در دل حضار ایجاد کرد به طوری که بعد از مراسم تعداد ما به 70 نفر رسیده بود و این نخستین راهپیمایی غیرمردمی در بیرجند بود.
ارسال نظر: