اخبار آرشیوی
عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند: تظاهرات علیه رژیم شاه در اواخر دیماه ۵۷ در بیرجند به اوج خود رسیده بود/ صفهای تظاهرات مردم علاوه بر بیرجند در سایر شهرهای اطراف با شدت بالاتری آغاز شد/ از ۱۲ بهمن ۵۷ دیگر عوامل رژیم روحیه خود را در بیرجند باخته بودند
حمیدرضا رضوینژاد در گفتگو با «نسیم»، به نکات زیر پیرامون نقش مبارزاتی مردم بیرجند در زمان طاغوت به نکات زیر اشاره کرد: -تعدادی از چماقداران و عناصر خود فروخته و حتی بعض از ارتشیهای رژیم طاغوت بودند که خود را وفاداران و فداییان به رژیم شاه مینامیدند سوار بر وانتها و کامیونها میشدند و با چوب و چماق به مردم کوچه و خیابان حمله میبردند بعدها این عوامل به چماقداران مشهور شدند چون این ایام مصادف با ایام محرم بود تعدادی از آنها قصد داشتند به دستهجات و هیأتهای عزاداری حمله کنند که بر اثر اتحاد مردمی این کار آنها در نطفه خفه شد. - در خیابان و میدان آیتالله طالقانی و همچنین "سهراه اسدی" فعلی این چماقداران و عناصر خود فروخته که سوار بر حدود 50 ماشین با هدایت "افراسیابی" فرماندار وقت و همچنین تعدادی از افراد با لباس محلی و بومی که عکس شاه را حمل میکردند تظاهرات مردم را در خیابان آیتالله طالقانی و میدان ابوذر فعلی که در آن ایام به نام "میدان کوروش کبیر" مرسوم بود بر هم زدند. "افراسیابی" فرماندار وقت بیرجند در دوران رژیم پهلوی بود که بعد از انقلاب اسلامی به حکم دادگاه انقلاب اعدام شد. - این جریانات ادامه
داشت تا اینکه دبیرستانها و مدارس عملا از اواخر دی ماه 1357 به طور کلی تعطیل شدند و تقریبا کلاسی تشکیل نمیشد و دانش آموزان به صورت صوری و تشریفاتی از خانه بیرون میآمدند و تظاهرات امری همه روزه و در نقاط دیگر فراگیر شده بود و رژیم خود احساس کرده بود دیگر قافیه را باختند اوج تظاهرات در بیرجند چه در قشر روحانیت و چه در جوانان به طور آشکار را میتوان در ماههای آذر، دی و بهمن 1357 دانست که تظاهرات علیه رژیم آشکارا، علنی و همه روزه شده بود. - معمولا مرکز شروع تظاهرات مردم بیرجند در خیابان شهید مطهری فعلی و از جلوی "مسجد آیتالله آیتی"، "مدرسه علمیه معصومیه"، تا پشت حسینیه امام رضا(ع) فعلی بود. تظاهرات مردم بیرجند علیه رژیم در محلهای که امروز در خیابان شهید مطهری به "چهار درخت" معروف است و مسجد پایین شهر یا همان هیأت حسینی فعلی واقع در خیابان انقلاب سازماندهی میشد مرکز تظاهرات برای شروع راهپیمایی از مسجد پایین شهر به سمت محله "چهار درخت"، "خیابان خاکی"، میدان شهدای فعلی و گاهی تا میدان امام خمینی(ره) و میدان ابوذر فعلی کشیده میشد. - مرکز شهر با حمایت بازار، روحانیان، مذهبیها و متدینان اوج ثقل مبارزه علیه
رژیم شاهنشاهی شده بود و از 12 بهمن 1357 که امام وارد ایران شدند تقریبا رژیم روحیه خود را در بیرجند باخته بود و میدانست که دیگر کارش تمام است. - جالب اینکه حتی پس از پیروزی انقلاب اسلامی تا روز 24 بهمنماه یک فرد ارتشی خود فروخته با تعدادی سرباز از مجسمه شاه در پادگان فعلی ارتش در بیرجند حفاظت میکردند و هنوز باورشان نمیشد که رژیم شاهنشاهی سقوط کرده است. - در هر صورت بسیاری از جوانان آن روز بعدها به لایههای جنگ پیوستند و جزء فرماندهان شجاع جنگ شدند شهدایی مانند شهیدین "قاسمی"، "فایده"، "آهنی" و کسانی دیگر فرماندهان دلاور جبهههای نبرد حق علیه باطل شدند و تدأوم مبارزات خیابانی و شجاعت مبارزه علیه رژیم شاه طوری بود که آنها را به شجاعت در مقابل دشمن بعثی سوق داد و همان سخن امام راحل در سال 1342 که میفرمودند طرفداران من در گهواره هستند ثابت شد به طوری که بعضی آن سخن امام را به شوخی گرفتند اما آنها سران انقلاب و فرماندهان شجاع دفاع مقدش شدند و با خون خویش انقلاب را به پیروزی رساندند.