اخبار آرشیوی

کدخبر: 500047

پایگاه اینترنتی روسی "iran.ru" در مقاله‌ای ضمن بررسی مذاکرات اخیر ایران با ۱+۵ در آلماتی، نوشت: در مذاکرات آلماتی ابتکار عمل در دست ایران بوده است/ ایرانی‌ها یک بار دیگر نشان دادند که گفتگوکنندگان بسیار ماهری هستند و عملکرد تاکتیکی آنها در آلماتی بی نقص بود

پایگاه اینترنتی "ایران هسته‌ای" نوشت: ایرانی ها بار دیگر نشان دادند گفتگوکنندگان بسیار ماهری هستند و عملکرد تاکتیکی آنها در آلماتی بی نقص بود و تهران بدون کوچکترین عقب نشینی از مواضع خود و حتی بدون به کارگرفتن هرگونه تلاشی در این زمینه به راحتی کشورهای غربی عضو گروه 1+5 را که نیاز به این داشتند که بگویند مذاکرات تحت کنترل است؛ به بازی گرفت. عملا همانطور که پیش بینی می شد هیچ پیشرفتی در این مذاکرات رخ نداد ولی با این وجود یک مساله عجیب مشاهده می شود و آن خوش بینی محتاطانه دو طرف و برخی از ناظران در خصوص نتایج آن است. این حس به ویژه در تحلیلهای کسانی احساس می شودکه در رابطه با ایران موضع میانه ای دارند. ولی در اظهارات تندرو هایی که در رابطه با نظامی بودن برنامه هسته ای ایران هیچ تردیدی ندارند و گزینه های توقف آن را از راه نظامی بررسی می کنند خشم توام با هیستری مشاهده می شود. به همین دلیل جا دارد که نه تنها در خصوص نتایج رسمی و بلکه درمورد تمایلات سیاسی و تغییر مواضع سخن بگوییم که در آلماتی به روشنی مشاهده شد و درآینده بر اوضاع تاثیرخواهد گذاشت. یکی از دلایل خوش بینی موضع هیات ایرانی است. ایرانی ها یک باردیگر نشان دادند که گفتگوکنندگان بسیار ماهری هستند و عملکرد تاکتیکی آنها در آلماتی بی نقص بود. باید گفت میزان انتظارات از ایران چنان کم بود که حتی کوچکترین واکنش های آن را به عنوان یک گام جدی به جلو ارزیابی می کردند وایران بدون کوچکترین عقب نشینی از مواضع خود و حتی بدون به کارگرفتن هرگونه تلاشی در این زمینه به راحتی کشورهای غربی عضو گروه 1+5 را به بازی گرفت که به پیشرفت هرچند کوچکی در مذاکرات نیاز داشتند تا نشان دهند که روند گفتگو را تحت کنترل دارند و می توانند بر ایران تاثیر بگذارند. چون درغیراین صورت اوضاع برای آنها بد و این تصور ایجاد می شد که منابع سیاسی و مالی عظیمی که برای واداشتن تهران به گفتگو به کارگرفته شده هیچ نتیجه ای نداشته است و ایرانیها نه تنها خواسته های غرب را نپذیرفته اند بلکه بازی دیپلماتیک خود را به آن تحمیل کرده اند. درنتیجه نمایندگان ایران با دادن حق ابتکار به غرب باعث شدند پیشنهادهای بیشتری مطرح و خواسته های خود را کمتر کند. ضمن این که خواسته ها برای ایران هم قابل قبول هستند. علاوه براین از میزان فشردگی گفتگوها هم کاسته شده است. براساس توافقهای حاصل شده کارشناسان فنی دو طرف 18 مارس در استانبول دیدار می کنند و 5 آوریل مذاکرات در قزاقستان ادامه می یابد. حالا این پرسشها مطرح می شود که طرفین برای دورجدید مذاکرات چه راهکارهایی آماده خواهند کرد؟ تغییر متقابل مواضع در آلماتی چه نتایجی در برداشته است و مواضع دو طرف درحال حاضر به چه صورت است؟ به نظرمی رسد غرب مایل است طرف ایرانی دو پیشنهاد را بپذیرد: نخست این که به طور موقتی غنی سازی 20 درصدی اورانیوم را در کارخانه فردو متوقف کند که قبلا خواستار تعطیلی آن بود. دوم این که قدرتهای غربی درکل آماده اند حق ایران را برای غنی سازی اورانیوم به رسمیت بشناسند و به آن اجازه بدهند مقدار مشخصی از این ماده با غنای 20 درصد برای اهداف تحقیقاتی در اختیار داشته باشد. این در حالی است که پیش از این غرب خواهان خروج اورانیوم از ایران بود. غرب به نوبه خود آمادگی تخفیف تحریم ها و به ویژه لغو ممنوعیتهای اعمال شده در زمینه عملیات مالی با استفاده از فلزات گرانبها، تسهیل دریافت دارو و لغو ممنوعیت تحویل قطعات یدکی برای هواپیماهای مسافربری ایران را دارد. موضع تهران را در دورآتی گفت وگوها می توان بر اساس اظهارات سعید جلیلی درآلماتی پیش بینی کرد. وی تاکید کرد کشورش آمادگی مصالحه با جامعه جهانی را در زمینه مهمترین مساله یعنی غنی سازی اورانیوم دارد و مهمترین اصل برای آن به رسمیت شناختن حق غنی سازی است. مساله تاسیسات فردو هم همچنان مورد بحث قرار خواهد گرفت. از یک سو همانطور که جلیلی تاکید کرده است این کارخانه به طور کامل تحت کنترل آژانس بین المللی انرژی اتمی قرار دارد و هیچ دلیل رسمی برای تعطیلی آن وجود ندارد. از سوی دیگر طرف ایرانی یک بار دیگر برتغییر ناپذیر بودن موضع خود در خصوص آمادگی برای بررسی مساله تحویل سوخت برای رئاکتورهای هسته ای و در نتیجه توقف تلاش های خود در این زمینه تاکیدکرده و یادآور شده که تهران آماده است گامهای مشخصی برای همکاری بردارد که یکی ازآنها همان بندی است که 3 سال پیش در ژنو مطرح شده بود و بر اساس آن ایران برای رئاکتور تهران به سوخت نیاز دارد ولی متاسفانه در آن زمان پاسخ مقتضی را دریافت نکرد و به همین دلیل خودش مجبور به غنی سازی 20 درصدی اورانیوم شد. حالا بهتراست به مسائلی بپردازیم که در پس پرده ماندند یعنی مواردی که کمتر به آنها توجه شد ولی روند مذاکرات آلماتی را مشخص کردند. در این رابطه پیش ازهرچیز باید به تغییر برخورد غرب با برنامه هسته ای ایران اشاره کرد. مهمترین مساله ای که باید به آن اشاره شود این است که برنامه هسته ای این کشور دیگر از نظر افکار عمومی و بخشی از نخبگان غربی به منزله شر مطلق نیست و روز به روز نظرات بیشتری در این خصوص شنیده می شود که برنامه هسته ای تهران هیچ خطری برای بقیه جهان به همراه ندارد و به منزله بزرگترین تهدید برای بشریت پیشرفته نیست و در نهایت باید حق این کشور را برای استفاده از انرژی صلح آمیز هسته ای به رسمیت شناخت و از رویارویی دست برداشت که هیچ آسیبی نه به ساختار سیاسی و نه به اقتصاد ایران نمی زند. علاوه براین اگر حوادث سیاسی دو سال اخیر پیرامون برنامه هسته ای ایران را بررسی کنیم متوجه می شویم به نوعی تشریفات تبدیل شده اند که براساس آن موضوع هسته ای مورد بررسی قرار می گیرد ولی مسائل مهمتری هم وجود دارد. یک مساله مهم دیگر این است که برگ برنده ایران روز به روز به عامل مهمتری در مبارزه داخلی نخبگان غربی تبدیل می شود. البته در این جا نباید اسیر تخیلات شد. ساختار دولتی فعلی ایران برای تمام نخبگان سیاسی غرب یک پدیده غیر قابل قبول و در مبارزه غرب برای حفظ و مدرنیزه سازی نظام استعماری نرم مستلزم تغییر است. تفاوت بین نخبگان به نحوه مبارزه با ایران مربوط می شود. سیاستمداران میانه رو معتقدند هدف راهبردی محدود کردن نفوذ بین المللی درحال رشد ایران از راه غیرنظامی و واداشتن آن به کوتاه آمدن در برابر غرب است. به عقیده آنها فاصله اندکی تا رسیدن به این هدف باقی مانده و فعالت خرابکارانه، ایجاد شکاف در جامعه، حمایت از هرج و مرج قابل کنترل و جلو گیری از دستیابی جمهوری اسلامی به فناوریهای پیشرفته بهترین ابزاری هستندکه در رابطه با اتحاد شوروی جواب داده اند و یک باردیگر هم موثر واقع خواهند شد. اما افراد تندرویی هم وجود دارندکه نقطه نظرشان را مارک روبیو ستاره درخشان جمهوریخواهان و یکی از محتمل ترین نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا در انتخابات سال دو هزارو شانزده پس از سفردوره ای خود به خاور میانه(غرب آسیا - شمال آفریقا) بیان کرده است. به گفته وی همه جهان از این نگران است که کشوری که عامل حملات تروریستی در تمام دنیا به شمار می رود به خاطر دستیابی به سلاح هسته ای آسیب ناپذیرشود. حتی روسها هم تحمل خود را به خاطر رفتار ایران از دست داده اند. روبیو در خصوص مذاکرات اخیر در آلماآتی اظهار داشته که با عقیده مقامات اسرائیل در مورد استفاده ایران از گفتگوها به منظور به دست آوردن زمان برای پیشرفت در زمینه هسته ای موافق است. باید گفت تاکید بر موافقت با عقیده رهبران اسرائیل خیلی اهمیت دارد. منافع مالی عربستان و منافع سیاسی اسرائیل مبنای مواضع جمهوریخواهان را تشکیل می دهند. موضع میانه رو ها هم برای لابی اسرائیلی و هم برای لابی عربستانی غیرقابل قبول است چون به زمان نیاز دارد و این کشورها با کمبود زمان مواجه هستند چون مساله موجودیت فعلی آنها زیرسوال است. همین آشیانه جمهوریخواهان عامل انتشار افسانه های مربوط به برنامه هسته ای ایران و مذاکره با آن محسوب می شود. این افسانه ها بسیار بد و ‌پراز تناقضهای داخلی هستند و هیچ انتقادی را برنمی تابند و هدفشان تاثیر گذاری برافکار عمومی و دستیابی به موفقیت آنی است. امروز رسانه ها بر سه افسانه تاکید دارند: نخست این که تهران قصد دارد گفتگوها را به منظور دستیابی به سلاح هسته ای طول بدهد، دوم این که ازگفتگوی مستقیم با آمریکا خودداری می کند و سوم این که این کشور در اراک مشغول تولید پلوتونیوم دارای مصارف نظامی است. در این مقوله امکان بررسی تک تک این افسانه ها و اثبات بی اساس بودن آنها وجود ندارد ولی نشانه هایی وجود دارند که روند مذاکرات آتی و مبارزه بر سر برنامه هسته ای ایران را مشخص خواهند کرد. نخست این که مبارزه میانه روها و تندرو ها در زمینه برنامه هسته ای ایران به طور علنی درچارچوب تحریمها ادامه می یابد. یعنی اگر تندروها خواهان تشدید تحریمها باشند میانه روها درخواست لغو کامل آنها را مطرح خواهند کرد. این سیاست از یک سو به غرب کمک می کند در صورت ضرورت پیچها را سفت ترکند و از سوی دیگر بدون از دست دادن وجهه حسن نیت خود را به ایران و جامعه جهانی نشان دهد. دوم این که با توجه به تمایل رو به افزایش غرب به راحت گذاشتن ایران در زمینه استفاده از انرژی صلح آمیز هسته ای رسانه ها بهانه های تازه ای برای ترسیم چهره رعب آور این کشور پیدا خواهندکرد که ازجمله آنها می توان به ساخت بمب پلوتونیومی و سرکوب خونبار مخالفان داخلی و حمایت مالی از تروریسم بین المللی اشاره کرد. سوم این که اسرائیل کماکان مهترین محرک، مخل آسایش و عامل ایجاد مناقشه و انتشار اطلاعات دروغ در مورد برنامه هسته ای ایران باقی خواهند ماند. در ضمن باید گفت گفتگوهای آلماتی نشان داد جمهوری اسلامی ابزار مقابله با تل آویو را یافته است. سعید جلیلی به شرکت کنندگان نشست و تمام جامعه جهانی پیشنهاد کرد به طور جدی مساله نابودی تسلیحات کشتار جمعی رژیم صهیونیستی را بررسی و آن را خلع سلاح و مشخص کنند که چه کشوری این سلاح را در اختیار آن قرار داده است. مسلم است که این پیشنهاد سردرگمی کاترین اشتون وزیرخارجه اتحادیه اروپا را به همراه داشت ولی هیچ تردیدی وجود ندارد که سخنان جلیلی شنیده خواهند شد و حمایت بین المللی از ایران و امتیازهای سیاسی در گفتگوهای آتی به همراه خواهند داشت. ارسال دیدگاه جدید
ارسال نظر: