اخبار آرشیوی

کدخبر: 569570

بهداشت و درمان دولت یازدهم// کامران باقری‌لنکرانی در گفتگو با «نسیم»: ایجاد بازار رقابت برای ارائه خدمات بیمه‌درمانی، توسعه کمی و کیفی بیمه‌های سلامت و کاهش سهم مردم از هزینه‌های سلامت به ۳۰ درصد تا پایان برنامه پنجم مبنای اقدامات رئیس‌جمهور منتخب باشد

محورهای سخنان عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی در گفتگو با «نسیم» بدین شرح است: -تامین بیمه فراگیر، کارآمد و گسترش کمی و کیفی نظام تامین اجتماعی و خدمات بیمه درمانی، افزایش سلامت روحی و جسمی دانش‌آموزان، اصلاح الگوی تغذیه جامعه با بهبود ترکیب و سلامت مواد غذایی در اولویت‌های رئیس جمهور منتخب در دولت یازدهم باشد. -دولت آینده باید به موضوع سلامت به عنوان یک اولویت ملی بپردازد، بسیاری از معضلات این بخش مربوط به فقدان هماهنگی بین بخشی در دولت است. -اگر خدمات سلامت در دولت یازدهم صرفا به عرصه‌های درمان محدود شود و بخش‌های مهمی از جمله پیشگیری و یا توانبخشی مغفول شوند نظام سلامت با کفایت نمی‌شود. -پوشش بیمه و نحوه تامین هزینه‌ها باید با توجه به نیازهای مردم و منابع موجود باشد، اینکه خدمات ارزان پوشش داشته باشند و خدمات مهم و پرهزینه تحت پوشش قرار نگیرند تفاوتی با پاک‌کردن صورت مساله توسط آن دانش‌آموز کم‌کار ندارد. -ما به منابع بیشتری در نظام سلامت احتیاج داریم و می توان از همین منابع نیز استفاده بهتری کرد. -دولت در سال 87 با تخصیص کمتر از 80 میلیاردتومان با همکاری مجلس توانست هزینه‌های پرداختی از جیب مردم را در بخش‌های سرطان، سوختگی و مراقبت‌های ویژه کاهش دهد و چنین طرح‌های هدفمندی باز هم قابل اجرا است. -هرچند بخش مهمی از اختلال در تامین دارو به دلیل تحریم‌ها است، اما تحریم‌ها قابل پیش‌بینی بودند و اکنون نیز بیش از دو سال از تشدید آنها می‌گذرد. -اگر به‌جای انحصار واردات و توزیع دارو در چهارسال گذشته همان سیاست رفع انحصار و افزایش حضور بخش‌های غیر دولتی که طی سال‌های 85 تا 88 دنبال می‌شد، ادامه یافته بود ما با تنوع منابع برای تامین مواد اولیه و داروهای وارداتی می‌توانستیم بهتر تحریم‌ها را مدیریت کنیم. -خدمات سلامت باید با نگاهی همه‌جانبه به سلامت مد نظر قرار گیرند. سلامت صرفا فقدان بیماری جسمی و یا حتی روحی نیست بی‌توجهی به مقولاتی چون سلامت اجتماعی و معنوی ضررهای فراوانی را برای جامعه به بارآورده و می‌آورد. -بر اساس برخی برآوردها در سال گذشته بیش از 45 میلیارد تومان در سلامت هزینه شده، که از این مبلغ 15 میلیارد تومان از بخش عمومی و مابقی از جیب مردم بوده است که مدیریت چندباره این منابع امکان استفاده هدفمند از آنها را منتفی کرده است. -داستان تلخ دو هزار میلیارد تومانی که در پایان سال 90 به سلامت اختصاص یافت ولی ارتقایی را به همراه نیاورد از اذهان پرسشگر پاک نخواهد شد. -هر چند بخش سلامت هنوز از کمبود منابع رنج می‌برد اما باید از منابع موجود نیز بهترین استفاده‌ها را کرد. -مشکل بودجه هنوز جدی است اما باید در برابر بودجه پاسخگویی و سیاست‌های روشن اجرایی وجود داشته باشد. -بخش دولتی به جای اینکه منابع خود را در اموری سرمایه‌گذاری کند که دیگران به هیچ وجه آنها را انجام نمی‌دهند بعضا به رقابت با بخش خصوصی بپردازند و منابع را در امور غیر اولویت هزینه کند.
ارسال نظر: