اخبار آرشیوی
نشست "یادی از دیدار یار"/۲- زعیمزاده، عضو سابق اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل: بالاترین سطح آزاد اندیشی و آزادی بیان در دیدار دانشجویان با رهبری جریان دارد/ در هیچ جای دنیا دیده نمیشود که در مقابل فرد اول مملکت، دانشجویان رئیس جمهور را این چنین نقد کنند/ احتمالا امسال چالش بین انقلابیگری و اعتدال در دیدار مطرح میشود
مشروح سخنان سینا زعیمزاده، عضو سابق شورای مرکزی اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل در نشست دانشجویی "یادی از دیدار یار" بدین شرح است: *: یک سری بحثهایی در مورد یکی از مهمترین دیدارهای رهبر معظم انقلاب یعنی دیدارهای دانشجویی ایشان که هرساله در ماه مبارک رمضان برگزار می شود،وجود دارد. اصل دیدار، دیداری است که خیلی مهم است و خود رهبری هم براهمیت این دیدار تاکید دارند، ویژگیهای خاصی را هم برای این دیدار بر میشمارند و از طرف دیگر بسیاری از کارشناسان داخلی و خارجی بر استراتژیک بودن این جلسه تاکید دارند. ویژگیهای این دیدار چیست و چرا این دیدار را از نظر کارشناسان استراتژیک و از نظر مقام معظم رهبری پر اهمیت میکند؟ نسبت مقام معظم رهبری با دانشجویان چیست که جمع شدن رهبری با دانشجویان و نمایندگان تشکل های سیاسی و نخبگان علمی فرهنگی کنار هم چه ماهیتی را ایجاد میکند که مهم است؟ - بسم الله الرحمن الرحیم. اگر بخواهیم یک تحلیلی از این جلسه داشته باشیم به چند نکته باید اشاره کنیم. نکته اول این است که این دیدار یک ظرفیت بزرگی برای نظام است که حداقل در سه سطح قابل بررسی است. سطح اول کلیت جلسه و آن ظرفیتی که برای
نظام ایجاد می کند. من فکر می کنم که بالاترین سطح از آزاد اندیشی و آزادی بیان در این جلسه حضور دارد. - تجربیات این چند سال و شکل پیش رفتن این جلسه به گونه ای است که هم فضای جلسه و هم این طوری که دوستمان فرمودند صراحت دانشجویانی که در این جلسه حضور دارند یک فضای آزادی را ایجاد می کند که باعث می شود این دیدارخیلی پیام روشنی داشته باشد که متاسفانه این پیام خیلی سخت توسط مسئولین ما فهم شده است و تا حد زیادی هم فهم نشده است. - اساساً نگاه رهبری به دانشجو و دانشگاه به گونه ای بوده که در هر سه دولت هاشمی خاتمی و احمدی نژاد با این نگاه فرق می کرد که اوج قله آن در این جلسه است. دوستان گفتند که حرف ها سانسور می شود و ما در زمانی که دانشجو نبودیم و این جلسات را پیگیری می کردیم، با خود می گفتیم که مگر می شود یک فردی به آنجا برود و هر متنی که خود بخواهد را بخواند، حتماً قبل از سخنرانی متن ها خوانده می شود و یا به قول آقایان مهندسی شده است اما دیدیم واقعا فضا آزاد است و همه حرف ها زده می شود،نقد های جدی مطرح شد. - در هیچ جای دنیا دیده نمی شود که در مقابل فرد اول مملکت در بیش از هشتاد درصد صحبت های دانشجویان نفر دوم مملکت
یعنی رئیس جمهور را مورد انتقاد قرار می دادند. این یک ظرفیت خیلی بزرگی است و باید توسط مسئولین فهم شود که عرض کردم خاص این دولت نبوده و هر سه دولت قبلی و حتی قوای دیگر این مسئله فهمیده نشده که اگر می شد ما خیلی از برخورد های خشن و تند را نمی دیدیم. - به نظر بنده اگر ما بتوانیم الگوی دیدار های رهبری را خوب مطرح بکنیم خیلی از مسئولین در رفتار خود تجدید نظر خواهندکرد. - ببینید خروجی اول این جلسه در سال های اخیر این بوده که همچنان جنبش دانشجویی برای نظام دارای اهمیت بوده و این جریان می تواند جریان ساز باشد. - رهبری معمولاً اول این جلسه می فرمایند یکی از بهترین جلساتی که ما داریم همین جلسه است باعث می شود. - ترکیب جلسه اینگونه است که اتحادیه ها بیشتر جنبه سیاسی و کمی هم جنبه فرهنگی دارند،بچه های علمی هستند، جهادی ها هستند، این ترکیب نشان می دهد که کارویژه جریان دانشجویی تا حدی تغییر کرده است و آن برداشتی که در دهه هفتاد از جریان دانشجویی می شد تا حدی تغییر کرده است و ما باید بیاییم و این را در تحلیل جریان دانشجویی لحاظ بکنیم.یعنی ماهیت فرهنگی اهمیت پیدا کرده،ماهیت جهادی اهمیت پیدا کرده و ماهیت علمی هم اهمیت پیدا
کرده و جریان دانشجویی یک جریان چند بعدی شده است. - بحث دیگری که در این جلسه اتفاق می افتد انگیزه جریان دانشجویی است،برای خود من اینگونه بود که فردی که به عنوان سخنران صحبت می کند، قله کاری یک تشکل که فعالیت می کند همین جلسه است. این خیلی مهم است که بتوانید همه حرف های خود را صریح و راحت جلوی فرد اول مملکت بزنید. - ویژگی این دیدار این است که خیلی از گره های فکری و سیاسی ما در این دیدار ها حل شده است. مثالی که دوست ما زدند در مورد مسئله ضد ولایت فقیه و تعریفی که حضرت آقا در آنجا مطرح کردند در بین گروه های سیاسی بابی را باز کردند که بیایند در این مسئله مقداری دقیق تر نگاه کنند و یا اینکه آقا بحث اصلی و فرعی کردن مسایل را مطرح کردند که من فکر می کنم این بحث می توانست گره گشای فضای سیاسی کشور باشد که متاسفانه این پیام توسط گروه های سیاسی دریافت نشد و افرادی که آرم انقلاب داشتند این مسئله را فهم نکردندو بر سر شاخه نشستند و بن بریدند. - کل گره های کشور را این جلسه می تواند حل بکند. *: تاثیر جامعه شناختی این جلسه چیست؟خواهش می کنم تحلیل خود را در سه بخش زیر ارائه نمایید. بخش اول اینکه اثرات این دیدار ها در جامعه
چیست، بخش دوم اینکه مباحث مطرح شده در این دیدار ها در بین مسئولان چیست؟ بخش آخر اینکه اگر برآیند باز خورد و رصدی از نتیجه این جلسات در بین مسئولان، افکار عمومی و بدنه دانشجویی و حتی رسانه ها در عرصه بین المللی داشته اید بیان کنید. -این تاثیراتی که شما می گویید مربوط به محتوای جلسه است و اینکه چه بحث هایی در جلسه صورت گیرد طبیعتاً دامنه اثر آن فرق می کند. قبل از اینکه ببینیم در عرصه بین المللی چه تاثیری دارد بیایید ببینیم که در دانشگاه ها چه تاثیری دارد؟ عرض کردم که با توجه به اینکه محتوا چه باشد قطعاً دامنه اثر را تحت الشعاع قرار می دهد.یک مروری بر صحبت حضرت آقا در سال 88 داشته باشیم، با وجود اینکه همه تشکل ها و انجمن های علمی در این جلسه حضور داشتند ایشان فرمودند که شما نماینده همه دانشجویان نیستید، شاید این نقدی به تشکل های دانشجویی هم بود که در بحث نیروی انسانی و بحث اثر بخشی در دانشگاه ها ضعیف عمل کرده اند. - این جلسه بجای اثر بخشی کمی بیشتر اثر بخشی کیفی دارد مگر اینکه محتوای خیلی ویژه ای مانند آن بحث ضدولایت فقیه که مطرح شد که هم در سطح دانشگاهی اثر گذار بود و هم در سطح عامه جامعه اثر گذار بود و هم در
بین نخبگان اثر گذار بود و هم تاثیرات بین المللی داشت. -. نوع نگاه فرد اول جمهوری اسلامی به عنوان یک کشور تاثیر گذار در منطقه و کل دنیا مثلا به بحث آزای و بحث نقد نشان داد.من فکر می کنم که محتوای آن جلسه در میزان تاثیرگذاری موثر است. *: گاهی این جلسه برای رسانه های بین المللی خیلی مهم می شود. چرا؟ - تا آنجا که من بررسی کرده ام استراتژی آنها تا جایی که امکان دارد سانسور این جلسه است. چون یک اتفاقی است که شاید برای آنها هیچ منفعتی نداشته باشدو یک برد درونی برای نظام است. - معمولا این جلسه را سانسور می کنند مگر اینکه حواشی در آن وجود داشته باشد. عرض کردم شاید این نمادی از آزاد اندیشی در کشور ایران باشد و آنها نمی خواهند این پیام منتشر شود و در تمام دنیا اینگونه است که هر کشوری منافع خود را مد نظر قرار می دهند. *: مطالباتی هست که دانشجویان از کشور دارند و بعضاً مطالباتی هست که رهبری از دانشجویان داشتند. چقدر این انتقادی که رهبر از دانشجویان داشتند در تشکل شما و یا در بدنه دانشجویی جواب داده شده است؟ آیا این اتفاق افتاده که نکاتی که شما عرض می کنید در آن مجموعه مذکور اثر گذار باشد؟ -دیدار دانشجویان با رهبر معظم
انقلاب یک سری خروجی های نرم افزاری دارد، یک مطالباتی را دانشجویان از نگاه خود نسبت به مسئولین انجام می دهند و بالاخره به یک خروجی می رسند. از طرف دیگر یک سری مطالبات رهبری هم از مسئولین و هم از دانشجویان مطرح می کنند. شاید سوال این باشد که خوب حالا این نرم افزار شکل گرفته و ما چه ارزیابی از شکل پیگیری این مطالبات داریم؟ - بنده فکر می کنم که حاصل نگاه بروکراتیک و گزارش کار محور هم مسئولان و هم جنبش دانشجویی است که نمی گذارد این مطالبات به نتیجه برسد. در این جا هم مسئولین و هم جریان دانشجویی با هم اشتراک دارند. - یکی از نکاتی که حضرت آقا در این چند ساله مطرح کرده اند مدیریت تحول است که این مورد را هم از مسئولان خواستند و هم تولید نرم افزار آن را از دانشجویان و نخبگان، بحث نخبه پروری سیاسی، بحث عمق معرفت دینی و بحث کرسی های آزاد اندیشی که قصه پر غصه است. - اینکه دوستان گفتند فضای امنیتی در دانشگاه ها حاکم بوده است را رد یا تایید نمی کنم اما علت اصلی عدم برگزاری کرسی های آزاد اندیشی را نبود نرم افزار فکری و عمق معرفتی در جریان دانشجویی میدانم. عرض کردم که جریان دانشجویی یک نگاه بروکراتیک و گزارش کار محور به این
قضیه داشته است. البته این باید ریشه یابی شود. - جریان دانشجویی با چهار عامل و پارامتر اصلی طرف است. اولین عامل انگیزه، دوم بحث مبانی معرفتی و فکری، سوم بحث نیروی انسانی و چهارم ایده برای عمل سیاسی و فرهنگی است. اگر بخواهیم دانشگاه های کشور و جنبش دانشجویی را بررسی کنیم باید چهار عامل را در نظر بگیریم.اینکه می گوییم کرسی های آزاد اندیشی شکل نگرفت به عقیده بنده انگیزه آن وجود نداشت. - به راحتی می توان گفت که بحث عقیدتی و عمق معرفتی در جریان دانشجویی یک افت قابل ملاحظه ای داشته است، اینکه اکثر دانشجویان ما سایت خوان هستند، پیامک خوان هستند و دوره های معرفتی و مطالعات عمیق که در ما آخر آن روزها را به یاد داریم الان دیگر وجود ندارد. عامل سوم که بحث ایده بود، ما در رصدی که داشتیم مشاهده کردیم که جریان دانشجویی در مواجهه با مطالبات رهبری به شدت ایده های تکراررا ارائه می کنند. یعنی مدل هایی که قبلا آنجا شده و جواب نداده و دوباره می آیند آنها را مطرح می کنند و به ندرت حرف جدید و ایده جدیدی می زنند و عرض کردم ریشه این نگاه بروکراتیک به مسئله است. - البته نبود ایده بین مسئولان هم وجود دارد و عموماً به مطالبات رهبری و
دانشجویان از نگاه بروکراتیک نگاه شد. مثلا رهبری فرمودند که مسئولین دیدار داشته باشند و نقد دانشجویان را بشنوند، دو الی سه دیدار به صورت خیلی سطحی برگزار شد تا گزارش کاری داده شود که ما با دانشجویان جلسه هم داشته ایم. شما بروید از جریان دانشجویی بپرسید که بعد از آن جلسه چه اتفاقتی افتاد و یا مثلا روسای قوا، آیا واقعا شما وقت ندارید؟ یعنی وقت شما از رهبری خیلی باارزش تر است؟ مثلا ما میبینیم که مسئولین قوا با والیبالیست ها جلسه می گذارند و به مدل اسپک زدن والیبالیست هم دقت کرده و آن را دیده است و به این حد بر روی این وقت گذاشته اند ولی ببینید که با آخرین جلسه واقعی این آقایان با دانشجویان چقدر می گذرد؟ - من فکر می کنم تا نگاه خود جوش و واقعی به مسئله نباشد اتفاقاتی در خصوص مطالبات رهبری نخواهد افتاد اما یک نکته دیگری که حیفم آمد نگویم این است که جریان دانشجویی آن چیزی که در این دیدار ها تمرین کرده است بتواند در مواجه با دولت یازدهم ظهور و بروز دهد و بتواند یک منتقد واقعی دولت یازدهم شود. - ببینید منتقد داشتن خیلی خوب است اما به شرطی که منتقد معاند نباشد،دولت نهم و دهم و خصوصا دولت دهم از این نعمت محروم بود. به
ندرت پیش می آمد که دولت دهم منتقد داشته باشد، یا "معاند" داشت و یا "مجیز گو" داشت. غیر از یک سری ظرفیت هایی که در جریان دانشجویی بود عموما آن دسته از سیاسیونی که دولت را نقد می کردندمعاند بودند. - عموماً می گویم و ممکن است که افراد منتقد دلسوز هم وجود داشتند ولی مسایل را اصلی و فرعی می کردند و بیشتر نقد ها از سر غرض سیاسی بودند تا کار دولت را به اینجا برسانند. - به نظر من جریان دانشجویی می تواند این تجربیاتی را که در دیدار با رهبری داشته است استفاده کرده و یک منتقد واقعی برای دولت یازدهم باشد که این از نان شب هم برای دولت یازدهم واجب تر است. - اگر بخواهیم یک بررسی اجمالی بر روی جریان دانشجویی داشته باشیم اساساً جریان دانشجویی ما در دهه هفتاد ریل اشتباهی را در پیش گرفت و حالا اینکه این مسیر اشتباه را پر توان و یا کم توان رفت جای بحث است. - ما از سال 80 تا سال 84 شاهد بودیم که جریان اسلامگرا به جنبش دانشجویی ورود پیدا می کند و باعث می شود که این ریل به مسیر اصلی خود باز گردد. - اگر امروز می بینیم نارسایی هایی در انجام مطالبات رهبری، در برداشتن بار از روی دوش انقلاب، در ایجاد یک فضای واقعی انتقادی در جریان
دانشجویی وجود دارد بخاطر این است که آن ریل در دهه هفتاد به مسیر اشتباهی رفته است. بنده اعتقاد دارم الان ریل گذاری جریان دانشجویی صحیح است اما باید بیاید و این قطاررا تقویت بکند لازمه ان در گام اول ک خود شناسی و یک نقد درون گفتمانی با نگاه ظرفیت ها و نگاه رو به جلو خوب است. *: اگر شما در جلسه امسال شرکت می کردید چه نکاتی را مطرح می کردید؟ -باید فکر کرد و اینجوری نمی شود گفت. دفعه قبل یک ماهی را فکر کردیم. *: پیش بینی می کنید که چه مباحثی در جلسه امسال مطرح شود؟ -ببینید فضای عمومی همان فضا است و فضای دانشجویی با شور و شوق به دیدار رهبری می روند و سالی هم که ما شرکت کردیم همین گونه بود و عموم دانشجویانی که صحبت می کردند این تلقی را داشتند که در حضور پدر خود صحبت می کردند و با این نگاه در مورد مسایل سیاسی و دیدگاه های خود صحبت می کردند. اما اینکه چه محتوا مطرح شود ناظر بر اینکه در چه فضای سیاسی و اجتماعی در کشور وجود دارد. طبعاً یکی از نقاط ابهام و نقاط چالشی در ذهن بچه ها وجود دارد و ممکن است توسط بچه ها مطرح شود، چالش بین انقلابی گری و اعتدال است.در واقع اعتدال واقعی چیست؟اعتدال با انقلابی بودن قابل جمع
است؟متناظر هستند؟فکر می کنم که دانشجویان می خواهند از نگاه رهبری مطلع شوند و نظر رهبری در مسیری که جریان دانشجویی در این چهار سال طی خواهد کرد کمک می کند. - بحث بعدی تاکید بر متناقض نبودن بین آرمان و مصلحت است. مسئله و گره ای که ممکن است در این چهار سال با آن روبرو شویم این است و انشاالله در این جلسه روشن شود. *: خاطره خاصی از دیدار با رهبر معظم انقلاب دارید؟ -البته که همهاش خاطره است، یک عده می گفتند که صحبت کردن سخت است ولی غیر از بیست الی سی ثانیه اول که ممکن بود چند تپق هم زده شود فضا روان می شود و من خیلی راحت صحبت کردم. نکته بعدی که این بود که به ما گفته بودند در حد پنج دقیقه صحبت کنید و ما یک دو جلوی آن گذاشتیم و در حد بیست دقیقه صحبت کردیم، و آن مجری بنده خدا خیلی زحمت کشید که نگذارد ما صحبت کنیم ولی ما تا آخر صحبت کردیم و صحبت به یک نقطه ای رسید که من از خود بیخود شدم و می خواستم بگویم که آقا نمی گذارند ما حرف بزنیم و نمی دانم چه شد که کنترل کردم و بعد از آن هم که رسم است پیش مقام معظم رهبری حضور پیدا می کنیم، خوب ایشان خیلی لطف داشتند و از ایشان درخواست کردم که برای بچه های دانشجو خصوصا آنهایی که
فارغ التحصیل شدند دعا کنند تا عاقبت بخیر شوند و ایشان هم لبخندی زدند وتایید کردند و یک بحث کوچکی هم در مورد متن با ایشان داشتیم که در آنجا یک نظری دادند اما قطعاً یکی از بهترین روزهای عمر هر فردی است که می تواند در این جایگاه قرار بگیرد.