اخبار آرشیوی

کدخبر: 583373

میزگرد دانشجویی"کابینه یازدهم، بیم‌ها و امیدها"/ ۱- دبیر تشکیلات اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل: سابقه وزیر پیشنهادی برای جایگاه وزارت علوم سابقه درست و روشنی نیست/ کابینه پیشنهادی دولت یازدهم مخرج مشترک دولت کارگزاران و اصلاحات است

مهمترین محورهای سخنان محمد رضایتی، دبیر تشکیلات انجمن اسلامی دانشجویان مستقل در نشست دانشجویی "بیم‌ها و امیدهای کابینه یازدهم" در خبرگزاری «نسیم» بدین شرح است: - دانشگاه زمانی که تاسیس شد پایه و اساس اسلامی نداشت و با اهداف دیگری پایه گذاری شد. با گذشت نزدیک به 50 سال ما یک تصویری از دانشگاه داریم که خیلی مرتب نیست و کاستی زیاد دارد. - همه تلاش بدنه متعهد و انقلاب در سال‌های پس از انقلاب این بوده که دانشگاه را به مسیر اصلی خودش برگرداند یعنی دانشگاهی که در درجه اول محل تولید علم و دانش باشد و فرصتی باشد برای اینکه به آسانی مباحث علمی پیگیری شود و محیط امنی برای دانشجویان به معنی واقعی دانشجویان باشد. تشکل‌های دانشجویی دوران کارگزاران توجیه کننده اشتباهات دولت بودند - در خصوص انجمن اسلامی زمانی که ما خاطرات افراد برجسته و موسس در تشکیل انجمن اسلامی را می بینیم اولویت شان برپا داشتن نماز در دانشگاه ها بوده. یعنی حتی برای برپایی نماز جماعت و حتی نماز فرادا با محدودیت مواجه بودند، ناچار بودند یک زیر پله ای جای مخفی را انتخاب کنند برای اینکه فقط به استهزا و تمسخر گرفته نشوند. اینطور بوده که موسسان انجمن اسلامی گرد هم می آیند و فضایی را فراهم می کنند برای اینکه یک تشکل اسلامی ساخته و پرداخته شود که بتواند این نیاز دانشجویان را پاسخ دهد. -در دوران دفاع مقدس مشاهده می کنیم و می بینیم که بسیاری از فرماندهان جنگ در انجمن اسلامی فعالیت داشتند: شهید همت، شهید باکری، شهید علم الهدی، شهید چمران و بسیاری از کسانی که هم‌اکنون برای ما اسطوره هستند می بینیم که فعالیتشان در دانشگاه اینچنین بوده است. - جنگ جریان دیگری در مسیر دانشگاه راه انداخت و یک مقدار رویکردهای اصلی دانشگاه را تغییر داد و اولویت دانشجویان را به سمت و سوی دیگری برد اما در ادامه زمانی که ما با دولت‌های پس از جنگ مواجهه شدیم بخصوص دولت سازندگی و اصلاحات می‌بینیم که سمت و سوی اداره کنندگان محیط دانشگاه روی دیگری رفت و به این ترتیب بود که روی آوردند به تشکلهای دولت ساخته، یعنی فضای دانشگاه طوری شد که خلایی در آن وجود دارد و آن خلع برای اینکه پُر شود راهی جزء تشکیل تشکل های دولتها را در خود نمی‌بیند. - این تشکل های دولت ساخته در دوره سازندگی رویکردشان می شود تملق گویی دولت و یک گفتمان توجیحه گرا. به این ترتیب که شما به هیچ چیز نمی توانید انتقاد کنید اگر به مسئول آموزش دانشگاه انتقاد کنید یعنی اگر به معاونت آموزشی انتقاد کنید به رئیس دانشگاه انتقاد کردید انتقاد به رئیس دانشگاه یعنی انتقاد به وزیر علوم و انتقاد به وزیر علوم یعنی انتقاد به دولت و در نهایت انتقاد به نظام اسلامی. حتی در شعارهایی که در نماز جمعه آن ایام سر داده می شود متبلور می شود که مخالف هاشمی دشمن پیغمبر است. یک همچین فضایی در تشکل های دانشجویی هم در دانشگاه بوجود می آید که ما اشتباه هایی را در این فضا شاهدش هستیم. در دوران بعدش که ایام اصلاحات است صد و هشتاد درجه این گفتمان تغییر میکند یعنی از توجیه همه چیز به سمت شکستن ساختارها پیش می رویم و یک گفتمان ساختار شکنانه بر تشکل های دانشجویی در این ایام حاکم می شود. از انتقاد به مسئول آموزش شروع میشد و یک انتقاد جزئی کل نظام اسلامی را در بر می گرفت. - همه حرف ما در اتحادیه انجمن دانشجویان مستقل این است که فضای دانشگاه را نباید نقطه‌ای و مقطعی در نظر گرفت بلکه باید سیری درستو روشنی را تصور کرد از ابتدای تاسیس دانشگاه تا دانشگاه بعد از انقلاب . - ما حالا در دهه ای هستیم که دهه پیشرفت و عدالت است و همچنان پیشرفت و عدالت توأمان باهمدیگر یک مطالبه عمومی در فضای دانشگاه‌ها است نه پیشرفت خالی مد نظر ماست نه عدالت تنها. ما پیشرفتی را می خواهیم که در سایه عدالت باشد و در آن صورت است که می توانیم بگوییم یک مسیر درست یک حرکت درست رسیدیم. در عین حال باید اولویت های علمی در دانشگاه اولویت اصلی باشد. وزیر علوم باید دانشگاه را به مبدا تحول تبدیل سازد. *: آیا اسلامی کردن دانشگاهها از بالا به پایین قابل تحقق است؟ وزارت علوم چه نقشی دارد؟ وظیفه و جایگاه دانشگاه در دهه پیشرفت و عدالت و اینکه وزیر علوم چه نقشی را در این قضیه می تواند ایفا کند؟ - ما باید ببینیم حضرت امام از دانشگاه چه می خواست. بالاخره حضرت امام فردی بود که انقلاب اسلامی را محقق کرد و نسبت به دانشگاه هم بی‌تفاوت نبود. - یک جمله کلیدی از حضرت امام راحل منقول است که باید مبنای حرکت دانشجویان و اساتید و وزارت علوم قرار گیرد و آن جمله کلیدی این است که: "دانشگاه باید مبدا تحولات باشد". - دانشگاه باید محل امنی باشد برای کسانی که به دنبال دانش هستند و نسبت به مسائل اطرافشان بی تفاوت نیستند. - ما در ذیل بیانات رهبر معظم انقلاب نیز می بینیم که ایشان خواسته‌شان از دانشگاه و دانشجویان این است که دانشجو باید سیاسی باشد و به وقایع اطرافش بی تفاوت نباشند. - یک خط کلی و ثابت در دانشگاه حضور دارد و آن خط کلی و ثابت همان خط ایستادگی و مقاومت و آرمان های حضرت امام و مقام معظم رهبری و حرکت صحیح مسیر انقلاب است. - در طول سالهایی که دانشگاه با افت و خیز مواجه بوده دانشجویانی بودند که تلاش کردند مسیر دانشگاه به خط اصلی خودش باز گردد و نمیشود گفت در دانشگاه افرادی بودند که نسبت به این مسئله بی تفاوت بودند. - همیشه یک خط کلی در دانشگاه وجود داشته که بالاخره این ساختمان کج دانشگاه را به نحوی حفظ کرده و اتفاقا آن دلیلش غلبه خواستگاه های انقلاب است. وگرنه دروس ما تغییر نکرده الا اینکه یک بسم الله الرحمن الرحیم ابتدایشان آمده با همان مبنا و همان گرایش در دانشگاه حضور داشته است. - ما انتظارمان از دانشگاه و کسی که می خواهد دانشگاه را هدایت کند این است که فرموده حضرت امام را جلو برد و دانشگاه را رو به تحول سوق دهد. - بهمن ماه که هنوز مباحث انتخاباتی داغ نشده بود ما یک جلساتی را تحت عنوان میز انتخابات در اتحادیه تشکیل دادیم و با کاندیداهای ریاست جمهوری جلسه گذاشتیم. از جمله در ساختمان دبیرخانه مجمع تشخیص با آقای روحانی، جلسه‌ای گذاشتیم که در آن زمان بحث "دولت وحدت ملی" هم حرف و حدیث محافل بود و یکی از سوالات ما از ایشان این بود که نظر شما درباره این مسئله چیست؟ ایشان فرمودند که معانی مختلف نسبت به دولت وحدت ملی است اما بنده دولت فراجناحی را می پسندم چرا که معتقدم با این استدلال که در دو جناح آدمهایی هستند که متعهد به انقلاب‌اند، متخصص‌اند متعهدند و من در کابینه ام کسانی را می‌خواهم انتخاب کنم که این افراد تنها بله قربان گو رئیس جمهور نباشند و بتوانند وظیفه اصلی خودشان در آن وزارتخانه مربوطه را دنبال کنند. کابینه پیشنهادی روحانی مخرج مشترک کارگزاران و اصلاحات است - حالا اینجا دیگر همه چیز مشخص است و دولت کابینه خود را داده و ما با دیکته نانوشته سر و کار نداریم. سوال اینجاست آیا دولت یازدهم چیزی جدایی از دولتهای قبل است؟ آیا چیز جدیدی سر کار آمده؟ آیا واقعا چیزی به اسم اعتدال حاکم شده است؟ ما زمانی که اسامی وزرای پیشنهادی برای وزارتخانه های دولت یازدهم را بررسی می کنیم می بینیم که چیز جدیدی روی کار نیامده و آنچه به عنوان دولت یازدهم مطرح است، مخرج مشترک دولت کارگزاران سازندگی و دولت اصلاحات است. -افرادی در کابینه حضور دارند که یا در جناح هاشمی رفسنجانی‌اند یا در جناح سیدمحمدخاتمی و اتفاقا افرادی هستند که سمت افراطی این جناح‌ها نیز می‌باشند. - درکابینه این دولت سیاست داخلی‌ها غالبا از دولت خاتمی هستند و بخش اقتصاد هم که ما می بینیم غلبه با جریان کارگزاران و سازندگی است. - آیا آقای روحانی تغییر کرده؟ اگر منش آقای روحانی اعتدال است، منش سال 78 آقای روحانی چه بوده است؟ آیا آن هم اعتدال بود یا افراط ؟ آقای روحانی علیه کسانی صحبت می‌کرد و آنها را اغتشاشگر و مزدور و صفات اینچنینی می داد که هم‌اکنون آن فردی را برای تصدی وزارتخانه ‌ای انتخاب نموده است که اتفاقا خودش همراه این ماجرا بوده و اگر نگوییم همراه در این جریان بلکه اتفاقا کدهایی است که همراهی هم وجود داشته و لااقل برون داد و خروجی مدیریت آقایان میلی منفرد و معین بوده است و بالاخره آن واقعه بوده و ما نمی‌توانیم نسبت به این مسئله چشم پوشی کنیم. خواسته دانشجویان این است که آقای روحانی راهبرد خود را تغییر دهد - اتحادیه مستقل 13 آبان 78 تاسیس شد و تلاش کرد برای اینکه خط کلی را در انجمن‌های اسلامی حفظ کند و انجمن های اسلامی را با عنوان درست اسلامی خودش به مسیر برگرداند که یکی از این انجمن‌هایی که پایه گذار اتحادیه بودند انجمن اسلامی دانشگاه تربیت معلم می‌باشد. سال77 یکی از موسسین برای ما این مسئله را نقل کردند که در دانشگاه کمیته انضباطی دانشگاه برخورد کرد با دوتا دانشجویی که آنان متهم و مجرم در این بودند که مشروبات الکلی را در دانشگاه در ملا عام استفاده کرده بودند و برای دانشجویان خواهر نیز مزاحمت ایجاد کرده بودند، خیلی طبیعی است که دانشگاه باید با این مسئله برخورد کند. اما آقای میلی منفرد در آن سالها که در وزارت علوم مسئولیت داشتند معاون دانشجویی دانشگاه تربیت معلم را احضار و با آنان برخورد می کند که چرا شما این چنین کاری را صورت دادید. آیا افراد این سابقه را از آدمها نمی دانند؟ اصلا ما از این مشی‌ای که خروجی‌اش می‌شود آقای میلی منفرد حس خوبی نداریم چون آقای روحانی دیروز اعلام کردند که ما کار گروه هایی را تشکیل دادیم این کار گروه ها بررسی کردند گزینه های مختلفی را مطرح کردند و در نهایت آدمهایی را به ما معرفی کردند. - من میخواهم بگویم ما با این منطق انتخاب افراد و کابینه مشکل داریم خیلی بعید است که آقای میلی‌منفرد بتواند از مجلس رای بیاورد که اگر رای بیاورد ما باید به مجلسمان نیز با دید تردید بنگریم. - خواسته ما این است که آقای روحانی راهبرد را تغییر دهد چرا که این رویکرد است که خروجی‌اش می‌شود آقای منفرد. احمدی‌نژاد از وزارت علوم یک ویرانه را تحویل گرفت *: نقش فتنه 78 و 88 را در جلوگیری از پیشرفت و ثبات کشور برای ما توضیح دهید؟ عملکرد وزرای علوم در فتنه 78 و آسیب های ابتدایی دهه80 و فتنه 88 چه بوده؟ خروجی نهایی وزیر علوم در دوران هاشمی و اصلاحات و احمدی نژاد بطور اخص توضیح فرمایید؟ - در دوره ابتدایی کار احمدی نژاد وزارت علوم یک ویرانه بود. در آن روزهای 78 ایامی بود که ما هر روز با یک غائله در دانشگاه رو به رو بودیم. حملات تند و تیز به ارکان نظام اسلامی صورت می‌گرفت و متاسفانه نا بلدی در مدیریت وزات علوم به این مسائل دامن می‌زد. - یکی از همراهان آقای تاج زاده که در غائله 18 تیر وارد صحن دانشگاه می‌شود آقای میلی‌منفرد بود. آن زمانی که عده‌ای می رفتند جلوی وزارت کشور و شلوغ می کردند. آقای تاج‌زاده با بلندگو آمد بیرون و می گوید چرا اینجا آمدید بروید جای دیگر ما که با شماییم، ما که داریم همراهی می‌کنیم ، بروید جایی دیگر. - یک نکته دیگر که در مورد آقای میلی منفرد به نظر باید گفت: غائله 8 روز آشوب دانشگاه امیر کبیر است. ایشان یکی از اساتید دانشگاه امیر کبیر بودند. اردیبهشت سال 86 در دانشگاه امیر کبیر چهار نشریه دانشجویی را همزمان باهم منتشر می کنند و کسانی این نشریات را تدارک می بینند که الان یا به علت دست داشتن در فتنه 88 بازداشتند یا فراری از کشورند. اینها معروف بودند به علی مشروطی در دانشگاه امیر کبیر و از اخراجی های دانشگاه بودند. آنها چه سر خطی را دنبال می کند؟ سر خط توهین به همه مقدسات جمهوری اسلامی و ارکان نظام. چند مقاله منتشر می‌شود با این عنوان که هیچکس مقدس نیست و تیترهایی که من حتی به زبانم هم نمی توانم بیاورم به پیامبر(ص) به امیرالمومنین(ع) توهین می شود و اینها در دانشگاه منتشر می شود. - بعد که می بینند با استقبالی مواجه نشد می آیند آن را می اندازند گردن جریان ارزشی دانشگاه و طوری وانمود می کنند که بسیج دانشجویی و انجمن اسلامی این نشریات را منتشر کرد و یک غائله عجیب غریبی در دانشگاه بوجود می آید بطوری که به رئیس جمهور منتخب لقب مستبد و فاشیست داده می شود و به رهبری و نظام لقب دیکتاتور. - در این ایام چند تن از اساتید هستند که فعالیت می کنند و بعد از این چند روز که مشخص می شود ماجرا را چه کسانی اداره می‌کردند نهادهای مربوط وارد می شوند و رسیدگی می کنند. آقای میلی‌منفرد تلاش داشتند که در آن ایام در حمایت از مجرمین این واقعه تحصنی را در دانشگاه امیر کبیر راه اندازی کنند. این فرد در جریان 18 تیر78 معاونت دانشجویی وزارتخانه‌ی علوم را برعهده داشتند و آن زمان که مصطفی معین استعفا می‌دهد ایشان می شود سرپرست وزارت علوم. یعنی افراط به این حد جلو میرود و ادامه پیدا می کند. - حالا اینجا یک سوال مطرح می شود که کشور در شرایطی که با تحریم دست و پنجه نرم می کند و می‌خواهد حرکتش رو به جلو باشد چه کاری می تواند انجام دهد؟ بعضی‌ها راهکار ارائه می دهند که اگر به سمت غرب مایل شویم و به لبخندی که آنها زدند ما هم یک لبخند بزنیم مسئله حل می شود. - رئیس دولت در صحبت‌هایش گفته بود که ما می‌خواهیم تعامل داشته باشیم، نه تنها تحریم ها برداشته نشد چهار تحریم جدید هم اضافه شد حتی چنگ و دندان هم نشان دادند و امیدوار شدند به نتیجه بخش بودن تحریم هایشان یعنی اگر ما بخواهیم حرکتی کنیم تازه می‌گویند پس معلوم شد که ما زور زدیم نتیجه داد پس رهایش نکنیم و گلو را فشار دهیم.
ارسال نظر: