اخبار آرشیوی

کدخبر: 583399

میزگرد دانشجویی"کابینه یازدهم، بیم‌ها و امیدها"/ ۳-عضو شورای مرکزی جنبش عدالتخواه دانشجویی: امیدواریم مجلس در رد کردن وزیرانی که به کار انقلاب نمی‌آیند تردید نکند/ مواضع افراد در قبال فتنه ۸۸ نقطه عطفی در سوابق مسئولان کشور محسوب می‌شود

مهمترین محورهای سخنان لیلااقبالی، عضو شورای مرکزی جنبش عدالتخواه در نشست دانشجویی "بیم‌ها و امیدهای کابینه یازدهم" در خبرگزاری «نسیم» بدین شرح است: **چرا دانشگاه به عنوان نهاد عقل‌محور و نهادی که جایگاه تعقل است، متناسب با هر دولتی برای افرادش تغییر رویکرد ایجاد می‌شود؟ یعنی کسی می آید توجیه گر می شوند بعد اصلاحات می آید منتقد. چرا ثبات عقلانی ندارد؟ دانشگاه چه ضعفی دارد که باید آن ضعف بر طرف شود که دیگر با آمد و رفت دولتهای مختلف شاهد این نباشیم که دانشجویان 180 درجه رویکردشان تغییر می کند؟ - الان در برهه ای هستیم که بحث الگوی ایرانی - اسلامی پیشرفت یکی از مسائل مهم سیاست گزاری های کشور است و رهبر انقلاب در صحبت هایشان به این مسئله تاکید می کنند. - چیزی که در دوره وزارت آقای دانشجو شاهد بودیم این بود که داعیه اسلامی سازی دانشگاه را مطرح می‌کردند و حرفشان این بود که دغدغه دینی کردن دانشگاه را دارند حالا بماند که با چه نقاط قوت و ضعفی همرا بود. - ما باید با یک نگاه رو به جلو به مسائل نگاه بکنیم بخصوص در بحث دانشگاه با توجه به اینکه دانشگاه محل تربیت قشر متخصص کشور است که در آن فقط هم به ایجاد تخصص بسنده نمی‌کنیم. معتقدیم افرادی که از دانشگاه بیرون می آیند در آینده مدیریت اجرایی کشور را بدست می گیرند و اینکه چطور این افراد را تربیت می کنیم در کارنامه ای که از وزارت علوم برجای می ماند کاملا اهمیت دارد و فردی هم که قرار است این وزارت را بر عهده بگیرد باید ویژگی های شاخص و متمایزی داشته باشد. *افراد با سابقه مخدوش وزیر علوم نشوند - در دانشگاه بخصوص وزارت علوم نیاز به گزینه هایی داریم که با گفتمان انقلاب همسو باشند، توانمند باشند. - حداقلی ترین مطالبه ای که ما می توانیم به عنوان دانشجو از رئیس جمهور داشته باشیم این است که افرادی با سوابق مخدوش یا غیر شفاف وارد وزارت علوم نشوند. در مورد تشخیص سوابق افراد ما یک شاخصه‌هایی داریم. این افرادی که معرفی شدند در برهه های مختلف در کشور وظایف مختلفی را بر عهده داشتند و یک کارنامه مشخصی را از اینها در پیش رو داریم. برای مثال ماجرای فتنه 88 نقطه عطفی در سوابق و کارنامه افراد محسوب میشود. اینکه فردی به عنوان وزیر کابینه و بخصوص در وزارت علوم مطرح میشود چه رویکرد و عملکردی در دوران فتنه داشته است. یا مثلا در مورد وزیر علوم پیشنهادی این موضوع مطرح است که ماجرای 18 تیر در دوران مسئولیت ایشان در معاونت فرهنگی وزارت علوم بوده و ایشان باید در مورد عملکرد خودشان پاسخگو باشند. ما معتقدیم که مجلس هنگام دادن رای اعتماد به وزرا حتما باید این مسائل را مد نظر قرار دهد. - راجع به کلیت کابینه پیشنهادی چند نکته وجود دارد: یکی اینکه کابینه پیری چیده شده و آن نیازی که ما الان در فضای کشور به تحرک و پویایی داریم، با توجه به اینکه در فضای اقتصادی بحث تحریم را داریم و در وزارت نفت نیاز به نوآوری هایی داریم برای اینکه از خام فروشی بیرون بیایم نیاز به رویکرد های ابتکاری داریم. این کابینه پیر حداقل چیزی که می توانیم درباره آن بگوئیم این است که سطح توقع ما را پایین می آورد. یک چیزی که در دولت قبل وجود داشت این بود که پویایی چالاکی هیئت دولت خیلی بالا بود که توانستند دو دوره سفرهای استانی در کشور داشته باشند و در رسیدگی مستقیم و بدون واسطه به مسائل استانها نقش آفرینی کنند. اما با وضعیت فعلی کابینه ادامه اش با ابهام رو به رو هست. *دولت التزامی به اقتصاد مقاومتی ندارد - باتوجه به اینکه کابینه معرفی شده در بحث های اقتصادی دیدگاه هایشان نزدیک به طیف کارگزاران است، تحلیل ها، رویکردها و راه حل های افراد پیشنهادی ایجاد نگرانی می کند. به عنوان مثال آقای زنگنه در دوره وزارتشان رویکردهایی که داشتند بیشتر به سمت الگوهای وارداتی بود. استفاده از متخصص های خارجی، تکنولوژی خارجی، استفاده از راه حل های غیر بومی و حتی غیر از وزارت نفت می دیدیم رویکردی که در توسعه دنبال می کردند یک نگاه تکنوکرات بر آن حاکم بود و آن دیدگاه های اجتماعی و توجه به بحث آمایش سرزمین و خصوصیات بومی اقلیم در طرح های اقتصادی و توسعه‌ای دولت‌های کارگزاران ضعیف بود. - الان در بحث اقتصاد چندین سال است که از طرف رهبری بحث اقتصاد مقاومتی مطرح میشود و این به عنوان یک نقطه مطلوب در اقتصاد مطرح است. یعنی اقتصاد ما به سمتی برود که آسیب پذیری درونی اش کم شود. منتهی متاسفانه می بینیم چه خود آقای روحانی، و چه وزرای پیشنهادی شان خیلی التزام به بحث اقتصاد مقاومتی نداشتند. به عنوان مثال آقای نهاوندیان که در اتاق بازرگانی بودند دیدگاه های کلی که در اقتصاد دنبال می‌کنند بیشتر به سمت دیدگاه های تجاری و بازرگانی است بجای اینکه به تولید بها بدهند. در حالیکه یکی از مولفه های اقتصاد مقاومتی پرداختن بیشتر به تولید، بخش کشاورزی و صنایع کوچک، مردمی کردن اقتصاد و اینهاست که در کارنامه این افراد این گونه دغدغه ها کمرنگ است. - چندین سال است در قانون ما بانکداری بدون ربا تصویب شده منتهی ما هنوز موفق نشدیم که ربا را از چرخه بانکی مان خارج بکنیم. یک نگاه کلان با رویکرد ساختاری در بانکداری کشور نیاز داریم. بحث تقدینگی افسار گسیخته‌ای که در کشور الان وجود دارد و باعث افزایش فساد در سیستم اداری ما می شود اینهم باید با یک اراده ای رفع شود. - در دوره کارگزاران دیدیم که فرهنگ اشرافیت بر سیاست های دولت حاکم شد و نفش مستضعفین و مردم به نوعی فراموش شد. در صورتی که معتقدیم بایستی در سیاستهای اقتصادی، نفی سرمایه داری، مردمی کردن اقتصاد و شفاف سازی سازوکارهای اقتصادی برای کم کردن فساد در اولویت قرار گیرد. *آقای زنگنه باید در مورد قراردادهای ناکارآمد و آمیخته به فساد در دوران وزارتشان پاسخگو باشند. **اگر وزرا بگویند که ما می خواهیم با مشی اعتدال پیش رویم آیا مجلس می تواند به آنها رای دهد؟ آیا تعهدشان قابل قبول است؟ - عرصه ی ارزیابی برای مدیریت کلان کشور جای قول و وعده نیست. اینجا افراد بایستی بر اساس سوابق و کارنامه، تخصص، مواضع، تجربه و برنامه ها و دیدگاههای خود ارزیابی شوند. آقای زنگنه باید در مورد قراردادهای ناکارآمد و آمیخته به فساد در دوران وزارتشان پاسخگو باشند. ایشان رویکردی را دنبال کردند که منجر به خروجی هایی مثل قرارداد با شرکت اویل استات که مدیرش مرتبط با ارتش رژیم صهیونیستی بود شد. یا به عنوان مثال پروژه خط اتیلن غرب که در دوران ایشان شروع شد باتوجه به اینکه این مجتمع های پتروشیمی در نقاط مرزی احداث شده بودند یکسری مشکلات تخصصی و امنیتی داشت. - ایشان در عملکردشان مشی فساد ستیز نداشته اند و دیدیم که در دوره ایشان یکسری فسادهایی در وزارتخانه و قراردادهای انجام شده اتفاق افتاد و برخورد ایشان با مفاسد ضعیف بود. - آقای زنگنه برای تعیین مدیران میانی ملاک‌های انقلابی نداشتند و در این مسئله به صورت تکنوکرات عمل کردند. - در دوره وزارت آقای زنگنه متاسفانه تجارت نفت کشور بیشتر متمرکز بر خام فروشی بود. البته ادعا نمی کنم که ایشان هنوز هم روی این نگاه هستند ولی رویکردی که ایشان دنبال کردند در فروش نفت و صنعت پتروشیمی، بجای سرمایه گذاری جهت بهینه سازی صنعت نفت بر کسب درآمد بیشتر از طریق فروش بیشتر متمرکز بود. *وزارت نجفی دوران آزمون و خطا بود - در مورد وزیر آموزش و پرورش یک نکته ای وجود دارد؛ آقای نجفی یک اظهار نظری داشتند مبنی بر اینکه آموزش و پرورش نهاد ایدئولوژیک نیست. این بحث یک مقدار ابهام زاست. باید دقیقاً مشخص شود که ایشان نهاد ایدئولوژیک را از این بابت نفی می کنند که ایدئولوژی نباید در آموزش و پرورش دخیل باشد که این ادامه همان سیاست های یونسکویی است که دیدیم در ابتدای دولت کارگزاران و ادامه آن در دولت اصلاحات یک رویکردی وارد کشور شد و آنهم پیروی از سیاست های بخش نامه ای بین المللی در بحث های مختلف بود. یعنی تلاش آقایان برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی باعث شده بود حتی در سیاست های فرهنگی هم تاحد زیادی زیر بار قوانین بین المللی برویم. مثلا کتاب های درسی ما در یک دوره ای تغییر کرد و این تغییرات مبتنی بر سیاست های یونسکو بود که معتقد بود نمادهای ایدئولوژیک از کتب درسی حذف شود اینها از ضعف هایی بود که در دوره ایشان داشتیم. - چند طرح غلط زمان ایشان بنیان گذاری شد که خودشان هم پی به غلط بودن آن بردند. یکی بحث نظام جدید آموزش متوسطه که فکر می کنم دو سه سال فقط پیگیری شد و بعدش خودشان حذف کردند؛ یعنی یک نگاه آزمون و خطا به مهم ترین نهاد تربیتی کشور که آنهم ناشی از نداشتن تخصص بود و مشکل دیگر نگاه تقلیدگرایانه به الگوهای غربی و الگوبرداری از نظام‌های آموزشی خارجی، که کتاب های آموزش و پرورش ما از کتاب های کانادا فرانسه استرالیا و روسیه گرته برداری شده بود. - ایشان فردی به شدت سیاسی هستند و گرایشات قوی سیاسی نزدیک به طیف کارگزاران دارند. کسی که برای سمت وزارت آموزش پرورش معرفی می شود انتظار می رود نگاه هایش بیشتر تربیتی و ایدئولوژیک باشند. - نگاه‌های پرورشی هم در دوره مدیریت ایشان ضعیف بوده. به عنوان مثال بحث پنجره های باز در این دوره مطرح می شود و کارشناسان معتقدند در این دوره خیلی به فعالیت های پرورشی و فرهنگی بها داده نشد. نکته مهم دیگر اینکه در قانون اساسی، آموزش و پرورش کار تربیت افراد غیرمتخصص یعنی آموزش عمومی کشور را بر عهده دارد و دانشگاه است که آموزش تخصصی را بر عهده دارد. در دوره ایشان اصرار بر این بود که مدارس فنی حرفه‌ای و کار و دانش پروبال بگیرد و دانش آموزان دبیرستانی آماده ورود به بازار کار شوند. این نگاه در تضاد بود با نگاه تربیتی کلانی که باید وجود داشته باشد. **نظر شما در مورد سهم دو قشر جوانان و بانوان در کابینه چیست؟ با توجه به اینکه آقای روحانی وعده رسیدگی به امور بانوان را داده بودند و حتی گفته بودند وزارتخانه مستقل آیا با وجود این کابینه این امر محقق می شود یا خیر؟ - در مورد حضور بانوان در کابینه، من معتقدم اینکه ما بیایم یک پز روشنفکری بدهیم و یک وزیر زن را وارد کابینه بکنیم ضرورتاً به معنای بها دادن به مشارکت اجتماعی قشر بانوان نیست. بخصوص اینکه داشتیم در دوره قبل که یکی از وزرا خانم بودند ولی این به معنای به صحنه آوردن زنان نبود. یک جمله هم که رهبری داشتند اینکه فرمودند که ما نباید مباهات کنیم به تعداد زنان شاغل در سیستم اجرایی کشورمان. بلکه آن چیزی که مایه مباهات است پرورش بانوان دانشمند و فکور و فرهیخته است که این باید در یک سیر بلند مدت در یک نگاه صحیح و راهبردی پیگیری شود. - با توجه به اینکه رویکردهای فرهنگی آقای روحانی تطابق زیادی با رویکردهای فرهنگی دولت اصلاحات دارد اتفاقا این شائبه مطرح است که دوباره شاهد زنده شدن رویکرد های فمینیستی و رادیکال در دانشگاه ها باشیم. مانند رشته مطالعات زنان که در زمان آقای خاتمی تاسیس شد و در حقیقت تریبونی بود برای اشاعه دیدگاه های فمینیستی در دانشگاه. **نقطه ضعف وزارت علوم آقای احمدی نژاد را در چه می بینید که باید در دولت جدید رعایت شود و آن نقطه وجود نداشته باشد؟ - در دوره آقای احمدی نژاد دغدغه دینی کردن دانشگاه را داشتند. منتهی خیلی این روند را نمی‌توانیم بگوییم ایده آل بود. ولی خیلی از مسائل نادیده گرفته شد مثلا عدم اعطای مجوز به تشکل‌های دانشجویی و امنیتی کردن فضای دانشجویی مسئله‌ای بود که واقعاً فضای دانشجویی چه طیف دانشجویان ارزشی و چه طیف معارض با آن مخالف بودند. - این فضایی که رهبری در مورد دانشگاه و دانشجو مطالبه می کنند که دانشجو باید سیاسی باشد و کرسی های آزادفکری در دانشگاه ترویج بشوند این بحث در دو دوره قبل به حد اقناع کننده پیگیری نشد و بسیار ضعیف بود. - امیدواریم مجلس محترم یک اراده انقلابی داشته باشند و در رد کردن گزینه‌هایی که به کار انقلاب نمی‌آیند این اراده را به کار ببندد. **پیش بینی کلی شما از فضای عدالتخواهی و عدالت محوری چیست؟ و به دانشجویان چه پیشنهادی دارید و همینطور به نهادهای حاکمیتی؟ - رهبری یک جمله ای داشتند که در ابتدای کار دولت، نقدها منصفانه باشد و یک فرصتی داده شود؛ منتهی ما بواسطه رسالت دانشجویی که داریم سعی می کنیم از همین اول با صراحت ورود کنیم. با توجه به این عقبه ای که از دولت داریم می بینیم که بسیاری از افراد تیم دولت از کابینه کارگزاران هستند. *در این برهه رسالت دانشجویی از زمان‌های گذشته خیلی سنگین‌تر است - رویکردی که در دولت کارگزاران وجود داشت کاملا به مسلخ بردن ارزش های عدالت‌جویانه و اولویت دادن به نگاه‌های توسعه محور بود که عدالت اجتماعی در این رویکرد به حاشیه رفته بود. همچنین روحیه اشرافی گری و به حاشیه بردن مستضعفین در این دولت مشهود بود و مشخصاً وقتی همان افراد را جایگزین می کنیم همان مشی را هم پیش خواهند گرفت. - دولت کارگزاران وقتی سر کار آمد که تازه هشت نه سال از انقلاب گذشته بود و طبیعی بود بسیاری از مسائل که به روش آزمون و خطا پیش رود. اما الان ما 34 سال از انقلاب اسلامی را پشت سر گذاشتیم و لذا اکنون بسیاری از مسائل حل شده و دیدگاه‌ها آزمون شدند و مشخص شده که اینها مطابق با نظام و مصلحت کشور نیستند. - الان رسالت دانشجویی خیلی سنگین تر است چه از لحاظ مسلح کردن خودشان به دانش های تخصصی که مترها و شاخص های مناسبی در نقد مدیران دولت داشته باشند و چه از لحاظ دیده بانی فضای کشور. - نکته آخر اینکه ما از مجلس انتظار دو چندان داریم که بدون رودروایسی وظیفه خود را در تصمیم گیری قاطع و سنجیده در اعطاری رای اعتماد به تک تک وزرا به انجام رساند.
ارسال نظر: