اخبار آرشیوی
شورای ملی ایرانیان آمریکا طی گزارشی با تأکید بر "توان قدرت سایبری ایران" نوشت: اگرچه ایران از نظر توانایی، یک "قدرت سایبری درجه سوم" است، اما گزارش شورای آتلانتیک حاکی است که این رتبهبندی نامتوازن، بدین معنا نیست که ایران نمیتواند به آمریکا آسیب برساند
به گزارش «نسیم»، آمریکا اولین حمله سایبری علنی خود را توسط کرم «استاکسنت «انجام داد که موجب اختلال در سانتریفیوژهای ایران شد. ایران هم در اقدامی تلافیجویانه مؤسسات مالی امریکا را مورد حمله قرار داد. از این رو امریکا از ترس اینکه مبادا در این حملات احتمالی آسیب جدی ببیند، قصد دارد دفاع سایبری خود را تقویت کند و همچنین حتیالامکان از وقوع جنگ سایبری پیشگیری کند. شورای ملی ایرانیان آمریکا طی گزارشی به قلم «کارولین کوهن» نوشت: وقتی به این بیندیشیم که با ادامه و تشدید تنشها بین ایران و آمریکا چه اتفاقی میافتد، به یاد برنامه هستهای ایران، حملات موشکی، و یا یک درگیری رودررو و پرهزینه دیگر در خاورمیانه میافتیم. ■ حملات سایبری بین ایران و امریکا کمتر مورد توجه قرار گرفته است■ آنچه کمتر به آن اندیشیده شده، برخورد مداوم ایالات متحده و ایران در فضای مجازی، و تهدید ناشی از حملات سایبری در آینده است. با این حال، همانطور که حملات از هر دو سو برجستهتر شدهاند، این موضوع مورد توجه فزاینده قرار گرفته است. به عنوان مثال ژنرال «جیمز آر. کلاپر»، مدیر اطلاعات ملی، هنگام سخنرانی در برابر کمیته منتخب اطلاعاتی سنا در اوایل
سال جاری، حملات سایبری را در بالای لیست تهدیدات امنیت ملی ایالات متحده قرار داد. ■حملات سایبری ایران میتواند عواقب اقتصادی و سیاسی قابل توجهی برای امریکا داشته باشد■ شورای آتلانتیک، اخیراً در هفته گذشته، یک گزارش موضوعی منتشر کرده و طی آن از یک کارگروه ویژه با عنوان «ایران: چگونه یک قدرت سایبری درجه سه هنوز هم میتواند ایالات متحده را تهدید کند» پشتیبانی کرده، که تمرکز آن بر تشدید تهدیدها در حوزه سایبری است. به گزارش شورای آتلانتیک، حملات سایبری احتمالی ایران، به دلیل عواقب اقتصادی و سیاسی که میتواند داشته باشد، چالش قابل توجهی برای ایالات محسوب میشود. ■آیا استاکس نت اولین حمله در جنگ سایبری بین ایران و امریکا بود؟ ■ - حملههای سایبری اخیر اولین توپ شلیکشده در جنگ سایبری بین ایران و آمریکا - حداقل، اولین موردی که عمومی شد و به هر دو طرف نسبت داده شد -به استفاده ایالات متحده و اسرائیل از یک کرم سایبری با نام «استاکسنت» که ادعا میشد در هنگام اجرای آن در سال 2010، برنامه هستهای ایران را به تعویق انداخت، برمیگردد. استاکسنت اولین حمله در مبارزه سایبری ایران و آمریکا نبود، اما - به گفته «مایکل هایدن» مدیر
سابق سازمان سیا - اولین باری بود که یک قدرت خارجی، از حمله سایبری، به منظور «ایجاد تخریب فیزیکی» در زیرساختهای حیاتی یک کشور دیگر استفاده میکرد. ■ تلافی ایران از عاملین استاکسنت■ اگرچه استاکسنت برنامه هستهای ایران را به تأخیر انداخت، اما آن را متوقف نکرد. علاوه بر این، برخی ادعا میکنند که ایران، در تلافی استاکسنت و برای انتقام از تحریمهای غرب بر بخش مالی ایران، حملات «عدم سرویسدهی گسترده» در سال 2012 را بر روی دهها موسسه مالی آمریکایی از جمله غولهای بانکداری «جی پی مورگان چیس»، «ولز فارگو»، و «کپیتال وان»، اجرا نموده است. به طور خلاصه، حملات «عدم سرویسدهی گسترده»، دسترسی بانکها را به حسابهای آنلاین خود قطع کرده و آنها را به اجرای اقدامات جایگزین و پرهزینه مجبور میکند. «لئون پانتا» وزیر دفاع وقت، این حمله را یک «پرل هاربر دیجیتالی» خواند [م: اشاره دارد به حمله ارتش ژاپن به پایگاه دریایی ایالات متحده آمریکا در بندر پرل هاربر به تاریخ ۷ دسامبر ۱۹۴۱]. با این حال، «جیسون هیلی»، مدیر برنامه سیاست سایبری شورای آتلانتیک، اشاره کرد که این بانکها در سراسر طول مدت حملات، هنوز هم سرمایههای چند میلیارد
دلاری داشتند. ■ ایران در جنگ سایبری خطری جدی برای امریکاست■ خطر حملات سایبری ایران در آینده اگرچه ایران از نظر توانایی، صرفاً یک «قدرت سایبری درجه سوم» است و ایالات متحده، یک قدرت سایبری درجه یک محسوب میشود، اما گزارش شورای آتلانتیک حاکی است که این رتبهبندی نامتوازن، بدین معنا نیست که ایران نمیتواند به ایالات متحده آسیب برساند. این گزارش ادعا میکند که «ایران برای تحمیل آسیب به زیرساختهای ایالات متحده، نیازی به یک فِراری ندارد: چرا که یک فیات هم میتواند این کار را انجام دهد». «فرانک سیلوفو»، عضو تیم توجیهی و مدیر «اندیشکده سیاست امنیت داخلی» در دانشگاه جورج واشنگتن نیز در موافقت، اظهار داشت که «نه تنها تحمیل جنگهای سایبری کار دشواری نیست» بلکه فرصتهای برونسپاری بیشماری نیز برای قابلیتهای سایبری در بازار سیاه و گسترده اینترنت وجود دارد. ■ هکرهای ایران، در حال جذب شدن به درون جریان اصلی و تحولات سایبری رسمی ایران■ علاوه بر این، بنا به گفته «دیمیتری آلپروویچ»، کارشناس سایبری کارگروه ویژه، حتی در صورتی که ایران در حال حاضر در ردیف سوم باشد، انتظار میرود که در طی پنج سال، به «مرز ردیف اول» برسد. او این
پیشبینی را بر اساس ارزیابی خود از «جامعه پر جنبوجوش هکرهای ایران» انجام داده است، که به طور فزایندهای در حال جذب شدن به درون جریان اصلی و تحولات سایبری رسمی ایران است (از جمله ایجاد 2 مرکز جنگ سایبری در سطح دولتی و تدریس دورههای امنیت سایبری در دانشگاههای ایران). این عوامل، با توجه به تاریخ نوآوری فرهنگ ایرانی در مهندسی و فنآوری پیچیدهتر میشود. بنا بر اظهار «آلپروویچ»، سؤال این نیست که آیا ایران، به زودی ظرفیت راهاندازی یک حمله سایبری قابلتوجه علیه ایالات متحده را خواهد داشت یا نه، بلکه این است که «آیا انگیزه چنین حملهای وجود دارد یا خیر؟» ■ایران انگیزه کافی برای راه اندازی حملات سایبری دارد■ - قابلیت در مقابل قصد - تأثیر اوضاع سیاسی بر تشدید درگیریها در حال حاضر، ایران میتواند برای اقدام تلافیجویانه علیه فشار غرب، انگیزه کافی داشته باشد. «سیلوفو» اظهار داشت: «آنچه که آنها از نظر قابلیت کم دارند، با قصد جبران خواهند کرد». در شرایط سیاسی کنونی و با وجود انزوای ایران از جامعه بینالمللی، ایران میتواند ببیند که با راهاندازی حملات سایبری، چیز زیادی برای از دست دادن ندارد. با این حال، یک حمله
سایبری از سوی ایران، میتواند مناقشه بر سر برنامه هستهای ایران را تشدید کرده و واکنشی مخرب از سوی آمریکا به همراه داشته باشد. «هیلی»، نویسنده مشترک گزارش شورای آتلانتیک، در حالی که نگرانی خود را در مورد «یک واکنش امنیت ملی اغراقشده» از سوی آمریکا و در نتیجه، تشدید فزاینده درگیریها ابراز میکرد، اظهار داشت: «حتی اگر هیچ مرگ یا آسیب قابلتوجهی وجود نداشته باشد، اگر ما بدانیم که ایران پشت ماجراست، شاهد خشم زیادی در این کشور خواهیم بود». ■ انگیزهها و تصمیمگیریهای ایران، به جو جغرافیای سیاسی بستگی دارد■ اما گزارش شورای آتلانتیک (که نویسنده مشترک آن، «باربارا اسلاوین» کارشناس مسائل ایران است) در مورد آینده حملات سایبری ایران، ادعا میکند که عامل تعیینکننده، اراده سیاسی رهبری ایران خواهد بود. علاوه بر این، انگیزهها و تصمیمگیریهای آنها [رهبری ایران]، به طور عمده به جو جغرافیای سیاسی بستگی دارد. ■تقویت دفاع سایبری امریکا از ترس ایران■ - توصیه و نتیجهگیری تیم شورای آتلانتیک همچنین از روی احتیاط اشاره کرد که اگر روابط ایران و آمریکا به طور قابلتوجهی بدتر شود، [مسئله] سایبری، کوچکترین دغدغه ایالات متحده
خواهد بود. گزارش و تیم به این نتیجه رسیدند که ایالات متحده باید علاوه بر تقویت دفاع سایبری برای شبکههای دولتی و خصوصی خود، باید به دنبال راههای دیگری برای نفوذ بر ایران و کاهش تنشها باشد، از جمله تحریمها و کمکهای دیپلماتیک. ■لغو تحریمها میتواند موجب کاهش حملات سایبری شود■ با این حال، بعید به نظر میرسد که فشار اقتصادی بیشتر، احتمال تشدید در حوزه سایبری را کاهش دهد. لغو تحریمها، در ازای ارائه امتیازات هستهای به ایران از طریق مذاکرات دیپلماتیک، میتواند منجر به یک کاهش کلی در تنشها و در نتیجه، کاهش احتمال حملات سایبری شود. ■احتیاط امریکا در مورد اجرای حملات سایبری علیه ایران■ علاوه بر این، ایالات متحده باید در مورد اجرای هر گونه حمله سایبری جدید محتاط باشد، به خصوص با توجه به اینکه به احتمال بسیار، ضد حملهها علیه بخش خصوصی ایالات متحده (که تاکنون بسیار آسیب پذیر ظاهر شده) ادامه خواهد یافت. «اسلاوین» اظهار داشت: «آنهایی که زیرساختهای شیشهای دارند، نباید سنگ بیندازند». همچنین «سیلوفو» توصیه کرد که بخش خصوصی [باید] در دفاع از خود علیه حملات سایبری فعال باشد. او گفت: «ما هرگز قصد نداریم که راه
برونرفت خود از این مشکل را با دیوار آتش ببندیم». او همچنین به بانکهای اروپایی همین توصیه را پیشنهاد داد، به خصوص پس از اینکه اتحادیه اروپا، اخیراً شاخه نظامی حزبالله را به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته است.گزارش شورای آتلانتیک، به عنوان یک توصیه راهبردی برای سیاستگذاران ایالات متحده، نتیجه میگیرد که «جنگ سایبری، همانند تحریم، میتواند از عمل به اصطلاح «جنبشی» (kinetic) که نیروهای آمریکایی را در معرض خطر قرار میدهد بهتر باشد، اما راه حل قاطعی برای سانتریفیوژهای ایران و یا هر هدف دیگری نخواهد بود». در نهایت، اتخاذ راهبردهایی که بتواند ارتباط میان دو کشور را به نحو مؤثرتری بهبود بخشد، میتواند خطر حملات سایبری آتی ایران و تهدیدهای بسیار بزرگتری را که به دنبال زوال روابط بین ایران و آمریکا، بر امنیت ملی ایالات متحده وارد خواهد بود، به نحو بهتری برطرف کند.