اخبار آرشیوی
آیتالله علمالهدی: در دوران امام صادق(ع) این ذهنیت برای مردم ایجاد شده بود که وظیفه ائمه بعد از پیامبر(ص) ایجاد یک امپراطوری عربی با هدف کشورگشایی است/ امام صادق(ع) علاوه بر مبارزه با این فکر به وسیله یک انقلاب فرهنگی، بصیرت نافذ سیاسی برای امت ایجاد کرد
به گزارش خبرنگار «نسیم»، محورهای سخنان امام جمعه مشهد که در نشست "واجب فراموش شده" بیان شده است به شرح زیر است: در عرصه امامت و در عرصه ایفای رسالت ائمه(ع) تفاوتهایی را احساس میکنیم و این تفاوتها در سیره معصومین گاه آنقدر ریشهدار و عمیق است که فکر میکنیم هر کدام از ائمه(ع) جریان و شکل خاصی در ایفای رسالت خود داشته است. -گاه حتی مسئله تقابل با جنایت و ظلم و رویارویی با مفاسد در سیره برخی از معصومین زیر سوال میرود، چرا امام حسین(ع) در مقبال یزید قیام میکند، اما امام حسن(ع) در مقابل معاویه سکوت میکند. -اگر وظیفه امام صادق(ع) منحصرا ارائه مباحث دینی و آموزههای اسلامی بوده و جدا از موضع گیریهای سیاسی به نشر علم میپردازد، چرا فرزندشان در مقابل تجاوز حکومت هارونی میایستند و 14 سال به زندان میافتد. -این رنگارنگی در سیره ائمه در کانون اندیشههای ما اضطرابی ایجاد میکند که آیا وظیفه امام منوط به سلیقه شخصی خود بوده یا یک رسالت الهی است که در سیره ائمه(ع) در اشکال مختلف جلوهگر شده است. -این رنگارنگی مربوط به قصور تاریخ در تدوین زندگی ائمه(ع) است، بخش عظیمی از تاریخ توسط فاتحان غاصب نقل شده و بسیاری از
واقعیتهای تاریخ و حقایق سیره ائمه به دلیل حفظ منابع حکومت وقت یا نقل نشده یا تحریف شده است. -جریان امامت و ولایت جریانی آسمانی است که تمام ائمه(ع) بعد از پیامبر(ص) فقط یک جریان فکری را دنبال میکرد. -امام حسن(ع) رهبری مقدماتی، امام حسین(ع) رهبری عملیاتی و امام سجاد(ع) نهادینهسازی این انقلاب را انجام دادند و مسئله متارکه جنگ با معاویه از سوی امام حسن(ع) زمینهساز این انقلاب عظیم توسط سیدالشهدا در کربلا بود. -بعد از واقعه کربلا تا سال 260 هجری قمری تاریخ امت اسلام به سه مرحله تقسیم میشود که از سال 61 تا 135 مرحله تنظیم حرکات مبارزاتی و مقدمه مبارزه با تجاوز بنیامیه بود که توسط امام سجاد انجام شد. -بنی عباس در این برهه به علت عدم بصیرت سیاسی امت اسلام روی کار آمد و تا سال 204 هجری قمری که دوره شهادت امام هشتم بود یک موضع انقلابی قوی در مقابل بنی عباس ایجاد شد. -از سال 135 تا 148 هجری قمری نیز جریان مبارزه توسط امام صادق(ع) دنبال شد که برخی عنوان میکنند ایشان به دور از سیاست بوده و تنها پاسخگوی مسائل علمی بودند که درست نیست. -امام صادق(ع) بنیانگذار یک انقلاب فرهنگی بود که بصیرت نافذ سیاسی برای امت ایجاد
کرد، ایشان میدانستند برای ایجاد یک بصیرت سیاسی باید به اسلام نگرش مکتبی و فرهنگی داشت. -در دوران امام صادق(ع) این ذهنیت برای امت ایجاد شده بود که وظیفه ائمه بعد از پیامبر(ص) ایجاد یک امپراطوری عربی با هدف کشورگشایی بوده و امام صادق(ع) با انقلاب فرهنگی خود این عقیده باطل را اصلاح کردند. -مسئولیت سیاسی امام صادق(ع) یک جریان محوری سازمان دهیشده و قوی بود که این کار را در کنار تربیت دانشمندان انجام میدادند. -هیچ امام معصومی در سیره اجتماعی و سیاسی خود حاضر نمیشود حرام را ببیند و در مقابل آن بی تفاوت باشد چرا که ترک امر به معروف و نهی از منکر بیتفاوتی در مقابل خشم و غضب خداوند است.