اخبار آرشیوی
شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی طی بیانیهای تأکید کرد: تیم مذاکرهکننده از حق غنیسازی عقبنشینی نکند/ تیم مذاکرهکننده هستهای بارها تاکید کرده است که از حقوق ملت ایران و خطوط قرمز جمهوری اسلامی کوتاه نخواهد آمد، پس دیگر چه باکی از علنی شدن مذاکرات وجود دارد؟
به گزارش«نسیم» متن این بیانیه بدین شرح است: اولین دور رسمی مذاکرات ایران و کشورهای 1+5 در دولت یازدهم در حالی به پایان رسید که مسئولین این کشورهای غربی و شرقی از محتوای آن مطلع و مردم ایران از آن بیخبرند. مذاکراتی که با ابراز رضایت و شعف طرف غربی و اعلام مشتاقانه زمان دور بعدی مذاکرات همراه شد و البته سکوت معنادار هیئت دیپلماسی ایرانی در برابر پرسشهای مردم ایران پیرامون مذاکرات، دهمین دوره مذاکرات مابین جمهوری اسلامی و شش کشور که خود را قدرت جهانی میدانند، را به دنبال داشت.مذاکره بر سر پروندهای که هیچ ضرورتی جهت شکلگیری آن وجود نداشته و ندارد، در این شرایط نه اقدامی خلاف مقررات بینالمللی از سوی جمهوری اسلامی سرزده و نه صلح و امنیت بین المللی به مخاطره افتاده است. هر چه بوده اقدامات قانونی و شفاف جمهوری اسلامی ایران و اقدامات غیرقانونی و ظالمانه طرفی که با وقاحت تمام خود را نماینده جامعه جهانی اعلام میدارد و منافع شش کشور را همسان با منافع جامعه جهانی قلمداد میکند. جبهه سلطه جهانی و صهیونیسم بین الملل با بهانه قرار دادن فعالیتهای صلح آمیز هستهای ایران و با وضع گزندهترین و به اصطلاح فلج کنندهترین
نوع تحریمهای بینالمللی سعی در مهار گسترش موج پرقدرت انقلاب اسلامی و تغییر رفتار جمهوری اسلامی ایران در آستانه انقلاب جهانی مستضعفین را دارد و تاکنون از هیچ کوشش و روشی برای براندازی این نظام فروگذار نکرده است. علت اصلی طولانی شدن فرایند مذاکرات، نبود اراده سیاسی در طرف مقابل برای حل مسئله بوده است، نه ضعف دیپلماتیک جمهوری اسلامی یا هر بهانه دیگری. از مسئولان دیپلماسی و پرونده هستهای مطالبه داریم به خواست مردم مبتنی بر شفافسازی مذاکرات احترام بگذارند و مردم انقلابی ایران را محرم خود بدانند. اکنون پس از محرمانه ماندن محتوای مذاکرات هستهای، سئوالات بعضاً نگران کنندهای برای مردم و ما دانشجویان شکل گرفته است.یکی از سؤالات این است که با توجه به حقانیت موضع ما دراین مذاکرات، چه لزومی دارد که مذاکرات هستهای محرمانه باقی بماند؟همچنین تیم مذاکره کننده هستهای بارها تاکید کرده است که از حقوق مسلم ملت ایران و خطوط قرمز جمهوری اسلامی کوتاه نخواهد آمد، پس دیگر چه باکی از علنی شدن مذاکرات وجود دارد؟با توجه به اینکه مذاکره کنندگان از مردم و جریانهای سیاسی درخواست پشتیبانی و حمایت کردهاند، چه طور انتظار حمایت از
ملتی دارند که هیچ اطلاعی از محتوای مذاکرات ندارد؟علت اصرار هیئت دیپلماتیک کشورمان بر محرمانه ماندن مذاکرات در چیست؟ و چرا غربیها اینقدر از نتایج این مذاکرات محرمانه خوشحالند؟نکته دیگر آنکه با توجه به تجربه تلخ تاریخی ایران در پذیرش داوطلبانه و موقتی پروتکل الحاقی، آیا ساده انگاری نیست که با درس نگرفتن از تجربه تلخ گذشته بار دیگر با پذیرش این پروتکل غیر لازم به بهانه اعتمادسازی و شفافیت سازی، در زمین دشمن بازی کنیم؟در طرح گام به گام پیشنهادی ایران برداشتن گام اول به عهده چه کسی است و اقدامات اعتماد ساز ایران مشمول چه فعالیتهایی میشود؟ ما به ازاء اقدامات اعتماد ساز جمهوری اسلامی چه گامهایی برای طرف غربی در نظر گرفته شده است؟ ما دانشجویان بسیجی همراه با مردم انقلابی ایران به فرموده رهبر خود لبیک گفته و به عملکرد هیئت دیپلماتیک کشورمان خوشبین بوده و از آن حمایت میکنیم ولی دیگر به هیچ وجه تعطیلی نیروگاهها و مراکز هستهای و تعلیق غنیسازی اورانیوم و حتی انتقال اورانیوم غنی شده به بیرون از خاک ایران را بر نمی تابیم.طبق پیشبینیهای قبلی وجهالمصالحه قرار دادن تحریمها در مذاکرات با جهانخواران، کارگر نبوده و
میبینید که نیست، لااقل از این پس از سوی تیم مذاکره کننده به این نکته توجه شود.غنی سازی 20% اورانیوم یکی از دستاوردهای قطعی و افتخار آمیز دانشمندان هستهای کشورمان است که اکنون دانش آن در کشورمان نهادینه گشته و این درصد از غنیسازی مصارف پزشکی داشته و توانسته است سلامت و بلکه جان بسیاری از بیماران و هموطنانمان را نجات دهد و حفظ کند.لذا ما دانشجویان همگام با مردم ایران از تیم مذاکره کننده توقع داریم که به هیچ وجه از حق غنی سازی 20% عقب نشینی نکند و ازتمامیت چرخه سوخت هستهای کشور اعم از تاسیسات بوشهر، نطنز، فردو ، اراک و ... صیانت کنند.در پایان باید گفت از دولت محترم انتظار میرود با عنایت به نسخههای پیشرفت بومی یعنی پیشرفت درونزا و مبتنی بر استعدادهای درونی به دنبال ارتقای «استحکام درونی نظام»، «تقویت ساخت درونی قدرت» و به طرح ریزی اقتصاد مقاومتی باشد، و مانع از گره خوردن افراطی مشکلات اقتصادی به سیاست خارجی باشد.