اخبار آرشیوی

کدخبر: 650908

حسین نجابت در گفتگو با «نسیم»: مهم‌ترین خط قرمز ما در پرونده هسته‌ای " حق غنی‌سازی " است که هیچ کس نمی تواند ما را از آن منع کند/ روحیه پیوستن به "معاهده الحاقی" در مجلس وجود ندارد مگر در قبال آن دستاورد بزرگی عایدمان شود/ عضویت در " ان پی تی" هیچ سودی برای ما نداشته است

مهم ترین محورهای گفتگوی «نسیم» با حسین نجابت، عضو فراکسیون اصولگرایان به شرح ذیل است: - محورهای مورد بحث مذاکرات " ژنو " از سوی نمایندگان مجلس و رسانه ها و مقامات داخلی و خارجی پیگری مورد پیگیری قرار می گیرد بنابراین محتوای مذاکرات خیلی محرمانه نخواهد ماند بنابراین در مجموع نیازی به محرمانه ماندن آن وجود ندارد - البته ممکن است دلیل اینکه محرمانه ذکر شده این باشد که با افشای ماهیت مذاکرات عده ای در داخل ایران وآمریکا بخواهند با آن مقابله کنند بر این اساس منطقی است که مدتی محدود محرمانه باشد ولی معنا ندارد در بلند مدت محرمانه باقی بماند - مهم ترین خط قرمز ما در پرونده هسته ای " حق غنی سازی " است که هیچ کس نمی تواند ما را از آن منع کند - ما هزینه زیادی برای بومی سازی غنی سازی هسته ای صرف کرده ایم و دانشمندان ما به صورت کاملا بومی به این مهم دست یافته اند بنابراین این خط قرمز اصلی ماست و باقی مطالب قابل بحث است - بنابراین همین قدر که غرب حق غنی سازی ایران را بپذیرد و ما جزو باشگاه هسته ای قرار بگیریم آن زمان به سایر مسائلی که باید به آن دست یابیم، می رسیم - فرض کنید تعداد پلیت های تولید شده از غنی سازی 20 درصد مان را به نصف تقلیل دهیم؛ که در برابر قبول این مطلب باید دید چه دستاوردی از قبل این اعطای امتیاز به غرب نصیبمان می شود - واقعیت این است که ایران همه قوانین "پادمان" و "ان پی تی" را به صورت کامل رعایت کرده و هیچ کس نمی تواند ما را متهم به عدم رعایت این پقوانین کند - جبران زمانی معقول است که از ما تخلفی در اجرای قوانین صورت گرفته باشد پس وقتی تخلفی صورت نگرفته چرا باید امتیاز دهیم؟ - براین اساس اعطای امتیاز به غرب در مذاکرات هسته ای باید منوط به اخذ دستاوردی بزرگ برای ایران باشد - گفته شده ما به معاهده الحاقی می پیوندیم؛ اصلاچنین روحیه ای نه در مجلس است و نه درست است، چرا که عضویت در " ان پی تی" هیچ سودی برای ما نداشته است - طبق قواعد " ان پی تی" اعضا باید به هم کمک کنند، سایر کشورهای عضو " ان پی تی" نه تنها به ما کمک نکرده اند بلکه سد راهمان نیز شده اند، بنابراین با توجه به اینکه چه در حوزه فنی و چه در حوزه سیاسی بهره ای از عضویت در" ان پی تی" نبرده ایم به چه مجوزی باید معاهده الحاقی را بپذیریم، مگر اینکه در قبال آن دستاورد بزرگی بدست آوریم و به نظر می رسد که افق مذاکرات چنین چیزی را نشان نمی دهد
ارسال نظر: