اخبار آرشیوی

مهمترین محورهای سخنان محمدرضا ترکی، عضو هیأت علمی دانشگاه تهران در گفتگو با «نسیم» بدین شرح است: - دانشگاه حق علوم انسانی را تا به امروز ادا نکرده است و به هر علتی مسئولین عالی وزارت علوم گرایش‌شان به علوم محض بوده است.و آن اهمیتی که باید به علوم انسانی داده میشده متاسفانه داده نشده است.امیدواریم مسئولین جدید وزارت علوم مشاورانی را که دغدغه ی مسائل مرتبط به علوم انسانی را دارند در تیم کاری خود بیاورند و از دیدگاه های آن ها استفاده کنند.به هر حال علوم انسانی اهمیت ویژه ای دارد که به نظر می رسد از سایر جنبه های علمی کمتر نیست. - ایده های مربوط به بومی سازی علوم انسانی قبلا توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی تبیین شده. و خب باید آن سیاست هایی که از قبل ارکان مختلف نظام در این مورد طراحی کرده اند به صورت منظم توسط دولت اجرا بشود. - ما برای آقای فرجی دانا آرزوی توفیق داریم.سوابق ایشان در دانشگاه تهران نشان می دهد که خیلی پر کار و کوشا هستند. با اینکه نسبتا فرد جوانی هستند اما امیدواریم با آن پشتکاری که داشتند و ما قبلا در دانشگاه این سوابق را دیدیم، در این عرصه و این مسئولیتی که پذیرفته اند با حفظ روحیه ی تعادل کار خودشان را به خوبی انجام دهند. - یکی از آسیب های بزرگی که همیشه به دانشگاه ها وارد شده است سیاسی کردن بیش از حد دانشگاه هاست.در واقع سیاسی بودن اصلا بد نیست اما برخی فضای دانشگاه ها را دچار سیاست زدگی می کنند.اینکه فضا سیاسی باشد با اینکه دانشگاه زیر بلیط جریان های سیاسی برود دو مسأله ی مجزاست. امیدواریم که ایشان با نگاه علمی و با لحاظ کردن خواست دانشگاه و دانشگاهیان در قبال علمی بودن بتواند فضای خدمت به کشور را فراهم کند و امیدواریم با توجه به اخلاق پرکاری ایشان که ورد زبان هاست بتوانند کاملا موفق باشند. - من نمی دانم توجیه اتفاقاتی و جابجایی‌هایی که در دوره کوتاه مدت سرپرستی آقای توفیقی افتاده چه بوده است اما بهتر است که ما نگاهمان به آینده باشد و به آینده خوشبین باشیم. - در مورد اینکه با توجه به سیاست دولت آیا کار درستی است که مراسم 13 آبان تکرار شود باید گفت دولت ها از لحاظ سیاسی همیشه برای خودشان یک بایست ها و ضوابطی دارند که در رفتارهای دیپلماتیک تعریف می شود. بر اساس مصلحت و حکمت و سیاستی که هست ممکن است دولت ها روش های مختلفی را داشته باشند.با یکی وارد مذاکره شوند با یکی نرمش یا حتی صلابت نشان دهند.همانطور که مصالح عمومی کشور اقتضا می کند اما در مورد مردم عادی لزوما آن ضوابط نباید حکم فرما باشد. یا حتی در مورد صاحب نظران و اساتید این افراد می توانند نظری کاملا مخالف نظر رسمی دولت در قبال روابط خارجی داشته باشند.لزوما نباید اینطور باشد که اگر دولتی سیاست خاصی را مد نظر داشته باشد ولو آن سیاست درست باشد نباید به آن معنی باشد که همه ی احزاب و گروه ها همه ی مردم و صاحب نظران ضرورتا همان نظر دولت را داشته باشند و آن را ابراز کنند.ما در جامعه ای زندگی می کنیم که تکثر فرهنگی و تکثر نگاه در آن مورد پذیرش واقع شد و باید هم همینطور باشد.ما نمی توانیم برای مردم تعیین تکلیف بکنیم که چون دولت فلان نظر و سیاست را دارد آن ها هم حتما باید همین نظر و سیاست را داشته و ابراز کنند.سیاست های دولت کاملا محترم است اما مردم هم حق دارند نگاه خودشان را داشته باشند و نظر خودشان را ابراز کنند. - با توجه به تحریفاتی که اخیرا نسبت به شخصیت امام خمینی اتفاق افتاده باید گفت همیشه همینطور بوده که هرگاه خواسته اند در یک جریانی تغییری بدهند و یا تحولی را در رفتارهای سیاسی ایجاد بکنند این گونه تحریف ها بوده است.مثلا در دوره ی ساسانیان وقتی که بزرگان حکومت می خواستند سیاست ها و نگاهشان را تغییر بدهند آمدند کتابی به نام "کارنامه اردشیر بابکان" نوشتند و در آن کتاب دیدگاه هایی را منصوب کردند به اردشیر بابکان که سرسلسله ی آن حکومت بود. و مقصودشان از این کار این بود که تغییراتی ایجاد کنند گاهی وقت ها یک عده وقتی خودشان جرأت ، جسارت و شجاعت آن را ندارند که حرفی را بزنند و موضعی را صراحتا اعلام کنند و نگران هستند مردم در برابر آن نگاه موضعی بگیرند می آیند آن نگاه خودشان را نسبت می دهند به یک بزرگی که سر سلسله یا آغازگر یک راهی بوده است.این یک راهی است که اهل سیاست از قدیم الایام آن را انجام داده اند ومی دهند و این کار کار صاقانه ای نیست. اگر کسی نظری یا دیگاهی خلاف جریان عمومی دارد باید آن را با صراحت و صداقت تمام اعلام کند. این کار شایسته ای نیست که ما بیاییم نظرمان را به بزرگی که امروز در میان ما نیست و نمی تواند از خود دفاعی بکند نسبت دهیم خب ما اگر نظری را قبول داریم و آن را منطقی می دانیم بیاییم استدلال خود را در این مورد بیان کنیم و دیگران قطعا از ما می پذیرند، نیازی نیست از امام و شهدای بزرگوار هزینه کنیم.