اخبار آرشیوی
نشست نقد و بررسی فیلم "تنهای تنهای تنها" در مشهد/ کارگردان: این فیلم کاملا سیاسی است و متعلق به سینمای کودک نیست/ از حاتمیکیا تا پوران درخشنده، برای ساخت فیلم دستوپایشان میلرزد/ منتقد: امیدوارم "میثم فرهومند" مانند سایر ستارگان کودک سینما فراموش نشود
به گزارش خبرنگار «نسیم»، احسان عبدیپور، کارگردان فیلم سینمایی "تنهای تنهای تنها" شب گذشته در این نشست که در فرهنگسرای فناوری و رسانه مشهد برگزار شد، افزود: پروژه ساخت این فیلم سه ماه به طول انجامید و ۴۵ روز مطابق برنامه فیلمبرداری کردیم. - این فیلم 100 درصد سیاسی است و البته پیام آن بر ضد سیاست است اما لطفا با کتوشلوار سیاسی و از جوانب سیاسی از فیلم من دفاع نشود. - من بسیاری از ملاحظات سیاسی را در این فیلم رعایت کردم. با این وجود میخواهم به مسئولان بالادست بگویم که ما را محرمتر ببینید، اگر بسیاری از مسائل از سوی ما نشان داده نشود آنوقت افراد دیگر با نشاندادن آن مسائل میروند در برلین جایزه میگیرند. امروزه از آقای حاتمیکیا گرفته تا خانم پوران درخشنده، برای ساخت فیلم دستوپایشان میلرزد. - در این فیلم حواسم بود به سمت شعارزدگی سیاسی نروم و خودم نیز از اینکه کارم به سمت شعارزدگی برود فراریام. - من از فیلمهای آقای امیر نادری راهنمایی میگیرم. ما همه بههم احتیاج داریم و روی کول هم میایستیم تا بتوانیم افقهای دوردست و دیدنی را در زمینه ساخت فیلمهای خوب ببینیم. - برای استفاده از بازیگران کودک و نوجوان
در فیلمهای ابتدا با آنها دوست میشوم و اصلا در مورد فیلمنامه با آنها صحبت نمیکنم و بعد داستان فیلم را برایشان تعریف کرده تا گاردشان بشکند، در نهایت نیز از آنها برای بازی در فیلم استفاده میکنم تا ترس از دوربین و لنز و... را در آنها بشکنم. - باید بگویم این فیلم خیلی هم ارزان نبوده است. در کل نباید تبلیغ کنیم که فیلم ارزان خوب است و اینگونه باید ساخته شود، زیرا سینما هنر گرانی است و دلیل آنهم تأثیرگذاری بالای آن است. - در خصوص لهجه میثم فرهومند باید بگویم متاسفانه زبان دراماتیک و لهجه اصلی سینمای ما تهرانی است و به لحاظ ماهیت با موفقیت زاویه دارد و میثم ممکن است با لهجه بوشهری خودش در ادامه فعالیتهای هنریاش به مشکل بخورد. او می تواند این لهجه را کنار بگذارد اما ممکن است خیلی از چیزها را از دست بدهد. - نام فیلم ابتدا رنجرو انتخاب شده بود اما چون این کلمه لاتین بود، به ما اجازه چنین نامگذاری ندادند و در نهایت من اسم فیلم را در دقیقه ۹۰ "تنهای تنهای تنها" گذاشتم. دلیل این موضوع هم این بود که این فیلم، داستان سه نفر است که همه تنها هستند بعد یکدیگر را پیدا کرده و با هم ارتباط میگیرند و در نهایت هرسه با
جدا شدن از یکدیگر "تنهای تنهای تنها" میشوند. - در خصوص اینکه گفتهاند فیلم من برای دریافت اسکار معرفی شود ابتدا باید گفت جریان زمان اکران این فیلم ربطی به معرفی نشدن به اسکار ندارد. دوما زمان اکران ما بعد از عاشورا است و نباید از این نکته غافل شویم که فیلمی که برای اسکار معرفی شده است، فیلمی شایسته بوده و به عقیده من در این زمینه هیچ حقی خورده نشده است. - این فیلم رئال نیست و ادعایی بر آن وجود ندارد. البته میشود رئالیسم جادویی باشد. هرچند من در فیلم جدیدم عبوستر شدهام و کم حرفتر و سعی میکنم دیگر حرفهای بزرگ نزنم تا در استایل فیلمم بگنجد و اگر بار دیگر بخواهم این فیلم را بسازم طور دیگری میسازم؛ شاید آدم متینتری بشوم! - من هیچ ادعایی ندارم که فیلمم خوب است، بلکه این یک فیلم متوسط با ضربآهنگ خوب است! - باید بگویم اصلا فیلم من متعلق به سینمای کودک نیست! من میخواستم یک حرف بزرگ را از زبان پاک یک کودک بگویم تا مخلصانه و صمیمانه باشد و اگر هم در جشنوارههای کودک شرکت کردیم به خاطر این بود که آنها صلاح دانستند که مثلا فیلم من به درد این جشنواره میخورد. اگر بچهها تا دقیقه 90 پای فیلم بنشینند و خسته نشوند
میتوان گفت فیلم کودک است در غیر این صورت نیست. مهدی رضایی، منتقد حاضر در این نشست نیز طی سخنان کوتاهی در مورد میثم فرهومند، بازیگر نوجوان این فیلم گفت: امیدوارم اتفاقاتی که برای ستارههای بازیگر کودک در سینمای ایران میافتد برای میثم اینگونه نباشد و پس از این همه تحویل گرفتنها، این بازیگر خوب فراموش و کنار گذاشته نشود.