اخبار آرشیوی
یک کارشناس مسائل سیاسی طی گزارشی در پایگاه "ایران هستهای" با اشاره به اظهارات اخیر محمدجواد ظریف مبنی براینکه "لزومی ندارد ۱+۵ به حق غنی سازی ایران تصریح کند" نوشت: آقای ظریف ایدهای را روی میز گذاشته که ممکن است برای وی و تیمش دردسر غیر ضروری در مذاکرات ایجاد کند
حامد علوی در پایگاه ایران هستهای نوشت: آقای دکتر ظریف در اظهاراتی که ظاهری موجه دارد، ایده ای را روی میز گذاشته که ممکن است برای ایشان و تیمشان دردسر غیر ضروری در مذاکرات ایجاد کند. خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) روز 27 آبان در مصاحبه ای با محمد جواد ظریف مذاکره کننده ارشد هستهای ایران نوشته است که لزومی ندارد 1+5 به حق غنی سازی ایران تصریح کند چرا که این حق یک حق ذاتی است. ظریف گفته است: «ما حق غنیسازی ایران را نه تنها غیرقابل مذاکره میدانیم، بلکه هیچ ضرورتی برای شناسایی آن به عنوان یک «حق» نمیبینیم، زیرا این حق غیرقابل انفکاک است و همه کشورها باید به آن احترام بگذارند». این سخن آقای دکتر ظریف را به دو شکل کاملا متفاوت می توان فهم کرد. شکل اول این است که در واقع ایشان به اختلاف حقوقی که میان ایران و امریکا درباره حق غنی سازی وجود دارد اشاره کرده و تاکید می کند که ایران بر خلاف امریکا، حق غنی سازی را یک بخش انفکاک ناپذیر از مجموعه حقوق خود تحت ماده 4 ان پی تی می داند. این در حالی است که امریکا اساسا وجود چنین حقی را انکار می کند و معتقد است که حق غنی سازی درون ان پی تی وجود ندارد بلکه صرفا تفسیر برخی
کشورها از ماده 4 این معاهده است که البته امریکا آن را قبول ندارد. اما سخنان آقای وزیر را طور دیگری هم می توان فهمید به این شکل که در واقع آقای ظریف در حال بیان این موضوع است که حق غنی سازی یک حق ذاتی و غیر قابل انفکاک برای ایران است و به همین دلیل حتی اگر در توافق موقتی که احتمالا در روزهای آینده امضا می شود اشاره ای به حق غنی سازی نشده باشد، هم ایرادی ندارد. از آنجا که مطابق آنچه منابع غربی گفته اند این مسئله که 1+5 در توافق اولیه به حق غنی سازی ایران تصریح بکند یا نه جزو موارد اختلافی باقی مانده است و در مذاکرات بعدی مورد بحث قرار خواهد گرفت ممکن است غربی ها این جمله آقای ظریف را به این معنا در نظر بگیرند که وی از موضع ایران کوتاه آمده و دیگر خواستار تصریح به حق غنی سازی ایران در توافق موقت نیست. تیم ایرانی پیش از این به صراحت گفته است که ناکید دارد باید مشخصات کلی توافق نهایی با 1+5 از جمله اینکه ایران حق غنی سازی دارد در توافق موقت مورد تصریح قرار گیرد. اگر این اتفاق رخ ندهد عملا به این معناست که ایران در گام اول حجم انبوهی از امتیازها را واگذار می کند بدون آنکه تضمینی در این باره در اختیار داشته باشد که
حقش در گام آخر مورد شناسایی قرار خواهد گرفت.