اخبار آرشیوی

کدخبر: 706502

مناظره کواکبیان و سلیمی‌نمین در دانشگاه شیراز// کواکبیان: نهاد قدرت باید چسبندگی خود را حل کند و به دیدگاه‌های دیگران احترام بگذارد تا تأثیرگزاری داشته باشد/ سلیمی‌نمین: هرجایی که اقدامی خلاف مصالح ملت انجام می‌شود باید با آن مقابله کنیم که هزینه‌هایی هم دارد و شاید مانع ما شوند

به گزارش خبرنگار «نسیم»، مشروح مناظره مصطفی کواکبیان، دبیرکل حزب مردم سالاری و عباس سلیمی‌نمین، مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران در این مناظره دانشجویی بدین شرح است: کواکبیان: -عدالت‌خواهی و آرمانگرایی باید در ذات دانشجوی مسلمان باشد. -احزاب سیاسی نباید در دانشگاه شعبه داشته باشند و دانشجویان نباید در خدمت تشکیلات حزبی باشند. ایده‌ها نباید از بیرون دانشگاه تزریق شود. -دانشجو می‌تواند در بیرون دانشگاه در احزاب همکاری کند. جنبش دانشجویی باید از هرگونه افراط به دور باشد؛ از احزاب تاثیر نپذیرد و به صورت یک هویت مستقل در خدمت مردم و پیشرفت علم باشد. -سال62 و بعد از انقلاب فرهنگی در مقطع انتخابات مجلس دوم دانشگاه دچار رکود سیاسی شده بود و امام فرمود توطئه‌ای وجود دارد که سیاست در دانشگاه رخنه نکند. -پس از جنگ و در دولت هاشمی فضای سیاسی دانشگاه‌ها مطلوب نبود البته نمی‌خواهم بگویم که آقای هاشمی فضا را بسته بود.دفتر تحکیم فعال بود اما از وضع مورد انتظار دور بود. -دولت خاتمی اوج فعالیت‌های تشکل‌های دانشجویی بود. -در دوره احمدی‌نژاد دوباره شاهد افول فعالیت‌های دانشجویی بودیم. به گونه‌ای که تشکل‌های اصلاح‌طلب در بسیاری از دانشگاه‌ها در تنگنا قرار گرفته و فیتیله آنها را پایین کشیده بودند. -در دولت تدبیر و امید امیدواریم تشکل‌ها به دور از افراطی‌گری و به دنبال مطالبات مردمی بوده و در سیاست تاثیرگذار باشند. سلیمی نمین -در ابتدای انقلاب تشکل‌های دانشجویی مواضع تندی نسبت به دولت موقت داشتند که برخاسته از فعالیت‌های این دولت بود. -دولت موقت در بحث استکبارستیزی سلامت نداشت و تلاش می‌کرد تشکیلات آمریکا را در ایران حفظ کند. -آقای بنی صدر هم انتقادهای تندی علیه دولت موقت مطرح می‌کردند؛ لذا جنبش دانشجویی قرابت نزدیکی با وی داشت. حتی در جریان تسخیر لانه جاسوسی هم با بنی صدر مشورت کردند و وی این‌کار را تایید کرد. -دولت موقت به دلیل نخبه‌گرایی شدید، شأنی برای نظرات عامه قائل نبود. دولت از نظرات و اعتقادات ملت ابراز ناخشنودی میکرد و آن‌ها را موجب کند کردن دولت می‌دانست. -حرکت جنبش دانشجویی در مورد سفارت آمریکا موجب شد بازرگان استعفا دهد. -به تدریج جنبش دانشجویی در تقابل با بنی صدر قرار گرفت. -نگاه بنی‌صدر به جنبش دانشجویی نگاه جبهه ملی و نگاهی ابزاری بود. جنبش دانشجویی را به عنوان مزدور می‌دید و می‌خواست کاملا نظراتش را دنبال کنند. لذا روابط به تیرگی کشید و بعد جنبش دانشجویی در برابر بنی صدر موضع‌گیری کرد و سپس به حزب جمهوری اسلامی و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی گرایش پیدا کرد. -حزب جمهوری مواضع دانشجویان را قبول نداشت که هاشمی هم در خاطراتش به این موضوع اشاره کرده است. -بعد از سال 60 جنبش دانشجویی با دولت میرحسین موسوی در عرصه‌های مختلف قرابت داشت و در این مقطع رشد کرده و به یکی از ارگان‌های سیاسی بدل میشود. کواکبیان: -باید مسئله تاثیر و تأثر جنبش دانشجویی و دولت‌ها را به صورت جدی و پایه‌ای مورد مطالعه قرار دهیم و آینده حرکت دانشجویی را تعیین کنیم. -جنبش دانشجویی خیلی نتوانسته برای دولت‌ها پیشتازی بکند.این ضعف است و باید بررسی کنیم که چگونه دانشجویان به عنوان پیشگامان فکری جامعه در تعیین دولت‌ها می توانند تاثیرگزار باشند. -بسیاری از مدیران دانشگاهی و دانشجویی می‌خواهند که سیاسی نباشد و هیچ انتقاد و اعتراضی نکند. با وجود اینکه برای کرسی‌های ازاداندیشی بودجه تعریف شده است اما به صورت جدی اجرایی نمی‌شود. -دولت جدید باید به مشکلات دانشجویان که مانع راه جریان دانشجویی است توجه کند. -فعالیت‌های در چارچوب نظام باید تقویت شوند و اجازه دهیم که تمام سلایق و جریانات سیاسی در دانشگاه فعالیت کنند. -اینکه هزینه فعالیت‌های سیاسی را در دانشگاه بالا ببریم؛ موجب کم‌شدن انگیزه فعالیت سیاسی در دانشجویان می‌شود. ستاره‌دار کردن دانشجوها، ارجاع دانشجویان به کمیته انضباطی و ترس از حرف زدن که مانع حرکت دانشجویی است را باید رفع کنیم. وزارت علوم باید موانع را بردارد و نشاط فضای دانشگاه‌ها را هدف قرار دهد. -فضای مناسب باید در دانشگاه‌ها به وجود بیاید و تشکل‌های دانشجویی بتوانند در چاچوب نظام فعالیت‌های خود را دنبال کنند. -اینکه رئیس جمهور 16 آذر به دانشگاه شهید بهشتی بیاید و دیگر خداحافظ تا 16 آذر سال بعد باعث نشاط فضای دانشگاه نمی‌شود. سلیمی‌نمین: -ایجاد محدودیت در دانشگاه ناشایست است و محروم‌کردن جامعه از استعدادهایش محسوب می‌شود. -اگر تاریخچه جنبش دانشجویی را بررسی کنیم می‌بینیم که فشارها انگیزه فعالیت را زیاد می‌کنند. برخی مسائل دیگر موجب تضعیف جنبش دانشجویی می‌شود. کوته‌نظری و تنگ‌‌نظری موجب انفعال جنبش دانشجویی نمی‌شود. -در دوران هاشمی رکودی ایجاد شد. -سهم‌دهی به جریان دانشجویی در دولت میرحسین موسوی موجب انحرافات اساسی شد. آیا در مجلس سوم که با استفاده ابزاری از جنبش دانشجویی چند نفر را وارد مجلس کردند؛ موجب شکوفایی این جنبش شد؟ -جنبش دانشجویی در اوج خفقان 16 آذر پیشتاز بوده است. درحالی که جریاناتی از مسیر خارج شده‌اند؛ جنبش دانشجویی شهید هم تقدیم انقلاب کرده است. -هرچه جامعه دانشگاهی متحدتر باشد؛ نظرش را با قدرت تر بیان می کند. -هاشمی رفسنجانی در جنبش دانشجویی تکثر کاذب ایجاد کرد. -تشکل جامعه اسلامی را هاشمی برای تضعیف دفتر تحکیم وحدت راه‌اندازی کرد و موفق هم شد. با اختلاف نظر مشکلی نداریم اما نباید رفتار حزبی کرد. -جنبش دانشجویی بیشترین تقابل را با دولت هاشمی داشت اما امروز فراموش کرده است. -جنبش‌های دانشجویی قوی و دارای تحلیل هرگز دچار رکود نمی‌شوند. -برنامه‌ریزی پیچیده برای تضعیف جنبش دانشجویی موجب تضعیف آن شد. کواکبیان: -مقایسه فعالیت‌های دانشجویی قبل و بعد از انقلاب به دلیل متفاوت بودن فضا اشتباه است. -قبل از انقلاب دنبال ساقط‌کردن رژیم ستم شاهی بودند و الآن دنبال براندازی نیستند و معتقدند باید در چارچوب نظام فعالیت کنند. -حرف دانشجو باید خریدار داشته باشد و دیگران باید به آن احترام بگذارند. -تشکل جامعه اسلامی را حزب مؤتلفه راه انداخت هرچند که ممکن است هاشمی هم موافق بوده باشد. -چسبندگی قدرت در دولت‌ها موجب بی‌توجهی به نظرات دیگران می‌شود. -باید بررسی کنیم که چرا اجازه نمی‌دهیم دانشجویان براساس امر به معروف و نهی از منکر، بدون واهمه اعتراضشان را بیان کنند. علت این است که عده‌ای می‌خواهند از دانشجویان استفاده ابزاری کنند. -نهاد قدرت باید چسبندگی خود را حل کند و به دیدگاه‌های دیگران احترام بگذارد تا تاثیرگزاری پیش بیاید. -اصلا جنبش دانشجویی برای دولت احمدی‌نژاد مسئله نبود که بخواهد به آن بها بدهد و چون نمی‌توانستند با نخبگان ارتباط برقرار کنند؛ از کنارش می‌گذشتند. -در دولت خاتمی؛ فعالیت‌های دانشجویی هم مسئله دولت بود و هم برای آن تلاش می‌شد. -اوج جنبش دانشجویی بعد از پیروزی انقلاب در دوران خاتمی بود. سلیمی نمین: -اگر القا کنیم که زمانی فعالیت می‌کنیم که برایمان فرش قرمز پهن کنند؛ هیچ موقع چنین نمی‌شود. -دولت‌ها مجوعه هستند و مجموعه‌ها دوست ندارند کسی مزاحمشان شود و شعارهایی هم که می‌دهند متعلق به دوران قبل از انتخابات است. -برای دفاع از مصالح ملت در همه دوران‌ها یک هدف ارزنده بوده که منافع خود را قربانی منافع جامعه کنیم. -دولت روحانی فراجناحی نیست. آقای روحانی تعبیر درستی در مورد احزاب به کار نبردند که کرکره احزاب بعد از انتخابات پایین کشیده می‌شود. -هرجایی که اقدامی خلاف مصالح ملت انجام می‌شود باید با آن مقابله کنیم که البته هزینه‌هایی هم دارد و حتی ممکن است مانع ما شوند. -برای دولت‌ها سخت است که جوانی مقابلشان بایستد و بگوید سیاستتان غلط است و آن را تغییر دهید. -برخی از عناصر دولت خاتمی به جریان دانشجویی گفتند که ما برایتان تولید فکر می‌کنیم و شما باید تبعیت کنید. می‌گفتند شما حوضچه‌هایی هستید که ما باید با آب پرتان کنیم. -نگاه این نیست که جنبش دانشجویی تعیین تکلیف کند و این خیلی ایده آلی هست که دولتی پیدا شود که نظارت جامعه را بپذیرد. -اگر جنبش دانشجویی با این اختلاف نظر بخواهد نظر خودش را حتی به دولت کنونی تحمیل کند؛ هرگز قادر نمی‌شود. کواکبیان: -هم آموزه‌های دینی و هم رهنمودهای امام و رهبری اقتضا می‌کند که جنبش دانشجویی منفعلانه برخورد نکند و بی تفاوت از کنار موضوعات نگذرد. باید با بینش بالا و قدرت تحلیلی جدی عمل کنیم. رفع محدودیت‌ها هم وظیفه دولت است. -نباید اینگونه باشد که در دانشگاه‌های مختلف، یک جریان دانشجویی اجازه همه نوع فعالیت را داشته باشد و جریان دیگر اجازه کاری نداشته باشد. -به فعالیت‌های جنبش دانشجویی در آینده خوش‌بین هستم. -دولت هم باید با جدیت بیشتری در مسئله دانشگاه فعالیت کند. سلیمی نمین: -در سال 84 در ستاد قالیباف فعال بودم و معاونت سیاسی وی در انتخابات بودم. -جریاناتی که پیچیدگی سیاسی دارند خطرناک‌تر هستند. -سال 84 جزو کسانی بودم که معتقد بودم چرخش قدرت باید شکل بگیرد. تداوم حضور هاشمی را برای ادامه کشور خطرناک می‌دانستم و حتی الآن هم هاشمی را خطرناک‌تر از احمدی نژاد می‌دانم. -هاشمی به جنبش دانشجویی ضربه زد. -با تمام کسانی که به هاشمی انتقاد می‌کردند؛ برخورد می‌شد. -اولین‌باری که تشکل جامعه اسلامی تشکیل شد؛ هاشمی به عنوان رئیس جمهور با اعضای آن ملاقات و به آن رسمیت داد. -مشکل ما در فهم مسائل پیچیده سیاسی است. کواکبیان: - خانم راستگو کار بسیار زشتی کرد چون قسم خورده بود به کس دیگری رای بدهد. البته لازم هم نبود چنین برخوردی با وی شود. سلیمی نمین: -یعنی چه که خانم راستگو قسم خورده بود؟ مگر می‌شود قبل از شنیدن اظهارات کاندیداها و بررسی آنها قسم بخوری که به یک کاندیدای معین رای دهی؟ آیا این با آزاداندیشی در تضاد نیست؟ -از نظر اسلامی، منطقی و مدیریتی هم این قسم درست نیست و باطل است. اخلاقا نمایندگان قبل از اینکه به حزب پایبند باشند به ملت پایبند هستند و به آنها تعهد داده‌اند. کواکبیان: -شما اتوپیایی فکر می‌کنید. در بحث مجلس یک فراکسیون تصمیم می‌گیرد که به یک وزیر رای ندهد و این حقش است؛ چرا می‌خواهید حقشان را بگیرید؟ -المومن اذا وعد؛ وفا. خانم راستگو وعده داده و زیر حرفش زده است و اشکالی ندارد که جریانی، فراکسیونی عمل کند و از قبل تصمیم بگیرد و تخلف از وعده درست نیست. سلیمی‌نمین: -ما نماینده به مجلس می‌فرستیم که با تحقیق رای دهد و یکی از روش‌های تحقیق شنیدن نظرات نامزدها است. -بنابر اعتقادات دینی نمی‌توان منافع حزبی را بر منافع عمومی ترجیح داد. -آقای کواکبیان را به عنوان رجل سیاسی نمی‌شناسم.
ارسال نظر: