اخبار آرشیوی

کدخبر: 730559

یک عضو شورای مرکزی اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل طی یادداشتی با عنوان "چرا کسی برای روحانی "آواز دلفین‌ها" نمی‌نویسد؟!"، به بررسی " پوپولیسم رسانه‌ای" جریان نزدیک به دولت پرداخت

رضا کردلو، عضو شورای مرکزی اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل در "خبرنامه دانشجویان" نوشت: قرار است 1.8 کیلو روغن، 4 کیلو مرغ،10 کیلو برنج،800گرم پنیر و 1.8 کیلو تخم مرغ به ازای هر نفر بین مردم، توزیع شود و این در حالی است که وزیر صنعت تاکید کرد اینها قرار نیست جایگزین یارانه ها شود. فارغ از درستی یا نادرستی سیاست های توزیع یارانه نقدی و حالا، هم یارانه نقدی و هم یارانه کالایی، اما رفتار دوگانه حامیان دولت -که البته پیش از این مخالف دولت قبلی بوده اند- در این خصوص جالب توجه است. رسانه هایی که این بار با آب و تاب به تعریف و تمجید از این طرح پرداخته اند، چندی پیش و در ایام آغاز طرح یارانه نقدی سیاست دیگری را در پیش گرفته بودند. اردیبهشت سال 87 مسیح علی نژاد خبرنگار فراری روزنامه حزب مهدی کروبی یادداشتی با عنوان «آواز دلفین ها» منتشر کرد و پس از آن رسانه های هم سو -که این روزها موافق و حامی طرح سبد کالا شده اند- به انتشار آن پرداختند. نویسنده «آواز دلفین ها» با مقایسه توهین آمیز مردم با حیوانات سیرکى که آنها را در سفر تفریحى به جزیره کیش دیده است، به صداى آنها در هنگام دریافت غذا اشاره کرده که «سمفونى گرسنگى و گردن کجى و گدایى و گریه است» و حمایت عاطفى مردم از احمدى نژاد را در سفرهاى استانى، از همین جنس و حلقه پرشور مردمى به دور رئیس جمهورشان را همانند «جمع شدن حیوانات گرسنه به گرد جوانى متکبر» تعبیر کرده است که «از شدت فقر به لقمه اى اندک راضى گردیده اند»! نویسنده این نوشتار موهن که تا چندى پیش به دعوت رسانه هاى انگلیسى به این کشور رفته و مدت مدیدى یادداشت هایش براى ارگان اعتماد ملى را از لندن ارسال مى نمود، در این نوشته همچنین با افزودن به توهین هایش به مردمى که به زعم وى از دانشگاهیان و نخبگان در میانشان یافت نمى شود(!) توهین هاى مکررى نیز به رئیس جمهور روا داشت که: «در این رهگذر نیز چه بسا فضایى حاصل مى شود که در بزنگاه هاى انتخاباتى وعده هاى چرب ترى مانند پرداخت مستقیم یارانه ها به مردم، جمعیتى را بیشتر از به انجام و فرجام رساندن امور زیربنایى کشور به وجد مى آورد.» نوشته منتشر شده در ارگان این حزب دوم خردادى، رفتارشناسى اصلاح طلبان در انتقام از ملت را تسهیل مى کند. هواداران افراطى دوم خرداد در بیان این گونه اظهارنظرها و اهانت ها به ملت البته پیش از این هم سابقه داشتند، چنان که یک نماینده افراطى مجلس ششم نیز در اهانتى مشابه به ملت ایران و محرومین، آنان را انسان هاى گرسنه اى دانسته بود که براى «مرگ موش کوپنى» هم به صف مى ایستند! اما آنچه مایه تعجب همگان است این که به نظر می رسد این روزها کلا پوپولیسم خوب داریم و پوپولیسم بد، گدا پروری خوب داریم و گدا پروری بد، افشاگری خوب داریم و افشاگری بد، انتخابات خوب داریم و انتخابات بد، فیلترینگ خوب داریم و فیلترینگ بد، استکبار خوب داریم و استکبار بد و مردم خوب داریم و مردم بد؛ و کلا اگر سود و نفع این ها به نفع قبیله ی سیاسی همسو با ما باشد خوب و اگر نباشد بد است. اگر میرحسین موسوی رای نیاورد تقلب شده و مردم باید به خیابان ها بریزند و اگر آقای روحانی رئیس جمهور شود دموکراتیک ترین انتخاباتها برگزار شده است. اگر یارانه نقدی را رئیس جمهور قبلی بدهد گداپروری است و مجازیم برایش یادداشت آواز دلفین ها برایش بنویسیم ولی اگر شخص دیگری «یارانه نقدی+سبد کالایی» بدهد باید یادداشت تعریف و تمجید بنویسیم. اگر امیر قطر با دمپایی به ملاقات رئیس جمهور قبلی بیاید توهین به ملت ایران بوده است ولی اگر رئیس هیات پارلمانی اروپایی کوچکترین آداب دیپلماسی را مقابل آقای هاشمی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام رعایت نکند، بی احترامی و توهین نیست و کلا منتقدان افراطی اند! اگر سیب زمینی توزیع شود گداپروری و عوام فریبی و تخلف انتخاباتی است ولی اگر تخم مرغ توزیع شود خیر... اگر مردم پای صندوق های رای به ما رای دهند نوردیده اند ولی اگر مخالف سیاست های هسته ای اظهار نظر کنند لبو فروش و راننده تاکسی حق ندارند که حرفی بزنند. فی الحال در این وانفسای "خوب،بد، زشت" همه باید به خدا پناه ببریم.
ارسال نظر: