اخبار آرشیوی

کدخبر: 763801

مهران احمدی، بازیگر نقش "شکیب" در "آوای باران" در گفتگو با «نسیم»: بواسطه کسی بازیگر نشده‌ام/ اینقدر عاقبت‌اندیش شده‌ام که فیلم بد بازی نکنم حتی به قیمت دستمزد بالا/ بازیگری نباید وجهه بازاری به خود بگیرد/ سینما جای رفاقت نیست؛ فضای خشنی است که هرکس کار خودش را می‌کند

این بازیگر سینما و تئاتر در ادامه گفتگو با «نسیم»، افزود: متولد سال 1352 در تهران هستم، از شهرستان نیشابور شروع به یادگیری تئاتر کردم. در واقع طی دوره نوجوانی از 19 تا 20 سالگی فعالیت‌هایم ادامه داشت، بعد از آن در رشته بازیگری در دانشگاه تهران قبول شدم. بیشتر دغدغه‌ام تئاتر و بازیگری بود که همین امر مرا به سمت اجرای تئاتر در تهران برد. این موضوع ادامه داشت تا زمانی که آقای کاهانی (که در نیشابور با هم هم‌بازی تئاتر بودیم) تصمیم گرفت فیلم "آدم" را بسازد و به این وسیله به طور جدی وارد سینما شدم. البته تا پیش از این به‌طور جسته و گریخته فعالیت‌های تلویزیونی داشتم. وی در خصوص ارتباط خود با عبدالرضا کاهانی گفت: ارتباط من و آقای کاهانی مربوط به دوره‌ای است که با هم همسایه، هم‌محله و هم‌بازی بودیم و و بعد از آن با هم تئاتر را شروع کردیم. این ارتباط تقریبا 32 سال قدمت دارد. بازیگر نقش شکیب در مورد تفاوت محیط کار در تئاتر و سینما و همچنین تفاوت فضای کار در شهرستان و تهران افزود: من هم‌اکنون کار می‌کنم و زیاد به گذشته بر نمی‌گردم. سینما جای رفاقت و یا بهتر بگویم آن دوستیی که در تئاتر یا در شهرستان‌ها وجود دارد نیست، سینما یک فضای خشن و حرفه‌ای است که هر کس کار خودش را می‌کند و بیشتر دغدغه‌های آن مد نظراست تا رفاقت‌ها. در هر کار با همان کسانی که هستیم دوستیم و رفیق؛ بعد از آن به زندگی شخصی می‌پردازیم. این بازیگر سینما و تلویزیون گفت: مثل همه آدم‌هایی که می‌گویند تمامی نقش‌هایم را دوست دارم، من هم همین‌طور هستم. البته بعضی از نقش‌ها را بیشتر دوست دارم و بعضی‌ها را کمتر، من نقش‌هایم در "بیست" و "آلزایمر" را خیلی دوست دارم. در فیلم‌های تلویزیون هم "تا ثریا" و "مهر آباد" در شبکه تهران و "پایتخت" کارهایی بود که دوست‌داشتنی بود. "روز روشن" که اخیرا اکران شده را هم بسیار دوست دارم. احمدی در پاسخ به این پرسش که وضعیت توجه مردم به سینما را چگونه ارزیابی می‌کنید، گفت: سینمای ایران از همان سال‌هایی که من نوجوان یا جوان‌تر بودم همین‌طور بوده، سر و ته سینمای ما مشخص است و خیلی پیچیده نیست که بخواهیم در مورد آن حرف بزنیم یا حرف‌هایی بزنیم که مردم فکر کنند پیچیدگی‌های فراوانی دارد. من هم‌اکنون کار خودم را می‌کنم، این موضوعات مربوط به مسئولان است. من یک بازیگرم و کارم را به صورت حرفه‌ای انجام می‌دهم و زیاد وارد این عرصه‌ها نمی‌شوم. بازیگر نقش "شکیب" در مورد نحوه انتخاب کارهایش گفت: تقریبا همه نقش‌هایی را که بازی کرده‌ام دوست دارم، امکان ندارد نقشی را قبول کنم که دوست نداشته باشم و به خاطر همین است کارهایی که کرده‌ام، کارهای بدی نبوده و مورد توجه قرار گرفته‌است، نه به این دلیل این که من در آن حضور داشته‌ام، دلیلش این بوده که خود آن کار خوب بوده، اگر کاری را که دوست نداشته باشم حتی به قیمت این که وضعیت مالی‌ام به هم بریزد نیز آن را قبول نمی‌کنم و بعد از این همه سال، فکر می‌کنم این‌قدر عاقبت‌اندیش شده‌ام که سعی کنم کار خوب را از بد تشخیص بدهم، البته ممکن است بعضی وقت‌ها اشتباهاتی بشود اما معمولا کارهایی را که می‌کنم، کارهایی است که به آن‌ها علاقه دارم، نقش‌هایی که بازی می‌کنم -ریز یا درشت یا کوتاه و بلند آن خیلی فرقی نمی‌کند- باید آن را دوستش داشته باشم. این بازیگر تلویزیون در پاسخ به این سوال که آیا شغل اصلی شما بازیگری است یا به کار دیگری مشغول هستید نیز گفت: بازیگری آن‌قدر وقت آدم را می‌گیرد که به شغل دیگر نمی‌توان فکر کرد و من نیز زیاد اهل فعالیت اقتصادی و کاسبی نیستم، مگر اینکه بازیگری را کنار بگذارم و بعد در کنارش بروم کار دیگری را بکنم. البته باید توجه داشت که اگر با دیدگاه شغل وارد هنر بشوی خطای بزرگی کرده‌ای. نه بازیگری، در مرحله اول هیچ هنری شغل نیست اما یک جایی می‌رسد که فرد احساس می‌کند دارند پول می‌دهند تا یک اثر هنری را به نمایش بگذاری و می‌بینی که از همان پول می‌توانی گذران زندگی کنی آن وقت شاید معنای شغل بودن به خودش بگیرد اما همیشه باید آمادگی داشته باشی چون هنر همیشه هنر است و خوب نیست که اسم آن را شغل بگذاریم چون آن وقت وجهه کاسب‌کاری و بازاری به خودش می‌گیرد و باعث می‌شود که دامن آن را لکه‌دار کنیم. احمدی در مورد کارهای در حال انجام و آماده شده خود نیز افزود: در حال حاضر کار آقای سهیلی‌زاده با نام "آوای باران" که از شبکه سه پخش می‌شود را در حال پخش دارم، البته یک کار سینمایی با نام "تمشک" برای جشنواره فجر امسال به کارگردانی سامان سالور و کار سینمایی دیگری نیز با خانم نرگس آبیار است که آن هم برای جشنواره فجر آماده شده، فیلم سینمایی "روز روشن" نیز در سینما روی پرده رفته است. وی افزود: در پایان می‌خواهم پیرامون بحث هویت صحبت کنم. هویت بحث مبهمی است که الان کمبودش نه در ایران بلکه در تمام دنیا مسئله اصلی شده است. کمبود هویت و فقدان هویت درد و مشکل تمام مردم دنیا شده است. امیدوارم اول به عنوان انسان، دوم به‌عنوان یک ایرانی هویتمان هرگز از یادمان نرود و یادمان نرود از کجا آمده‌ایم، چه کاره بوده‌ایم، چه بوده‌ایم و چه کسانی را از دست دادیم.
ارسال نظر: