اخبار آرشیوی

کدخبر: 768093

سعدالله زارعی در گفتگو با «نسیم»: اگر قرار باشد که ما در چارچوب سیاست‌های آمریکا حرکت کنیم دیگر اسمش"نقش‌آفرینی" نیست/ افرادی که در داخل شیفته آمریکایی‌ها هستند، قلدری های آنها را بخشی از حقوق آمریکایی‌ها می‌دانند

مهم ترین محورهای سخنان سعد الله زارعی، کارشناس مسائل بین الملل درگفتگو با«نسیم»بدین شرح است: - اعمال فشارآمریکایی ها برای جلوگیری از شرکت ایران درکنفرانس ژنو2 نشان داد آنها اصولی دارند که تحت هیچ شرایطی حاضر نیستند در مواجهه با ملت ایران اصول خود را کنار بگذارند؛ در واقع این یک اصل در سیاست خارجه آمریکا است که گاهی توسط ملت ایران شکسته شده، یعنی ملت ایران با استقامت بر مواضع خودش مواردی را به آمریکایی ها تحمیل کرده، از جمله وجود کشوری بنام جمهوری اسلامی که علیرغم خواسته آمریکایی ها بر آنها تحمیل شده است و یا وجود جریان پرقدرتی بنام مقاومت در منطقه که بر آنها تحمیل شده است؛ اما آمریکایی ها درچارچوب مناسبات سیاسی به هیچ وجه از اصول خودشان در مواجهه با ملت ایران کوتاه نمی آیند. - نکته دومی که در اینجا وجود دارد این است که برخلاف پز ظاهری که نشان داده می شود سازمان ملل به هیچ وجه یک سازمان حقوقی وابسته به ملتها و جایی که ملتها از حقوق برابر برخوردار باشند نیست بلکه ابزاری دردست آمریکایی ها است و آنها هستند که سیاست های رسمی این سازمان را به نوعی اعمال می کنند لذا شما می توانید این مسئله را در مقایسه بین اختیارات مجمع عمومی سازمان ملل که درآنجا کشورها از رای برابر برخوردارند با اختیاراتی که شورای امنیت سازمان ملل دارد(شورایی متشکل از 15 عضو اعم از5 عضو دائم دارای حق وتو و 10 عضو دیگر) به وضوح دریابید. - مجمع عمومی سازمان ملل در طول حیات خودش یعنی طی 66 سال گذشته هیچ گاه نتوانسته یک قطعنامه الزام آوری صادر کند، قطعنامه ای که ضمانت اجرایی داشته باشد و یا قدرت ها برای اجرای مصوبه مجمع عمومی پای کارآمده باشند اما همه مصوبات شورای امنیت سازمان ملل الزام آور ودارای ضمانت اجرایی است چراکه در اینجا قدرتها هستند در حالیکه در مجمع عمومی ملتها حضور دارند، بنابراین آن دسته از نیروهایی که مدعی بودند در جهان امروز با پذیرفتن مناسبات حاکم بردنیا می توان به حقوق خود دست پیدا کرد، نشان داده شده که چنین انگاره ای باطل است بنابراین پس گرفتن دعوت "بان کی مون" از ایران یک بار دیگر ثابت کرده این ایده که مناسبات جهان بریک نظم و منطق قابل قبولی استوار است، باطل است. - اگر آمریکایی ها اندکی احتمال می دادند که حضور ایران می تواند در چارچوب مورد نظرشان اثر مثبتی برجای بگذارد حتما از ایران برای شرکت درکنفرانس ژنو 2 دعوت می کردند اما آنها متوجه شدند که حضورما دراین اجلاس تاکیدی بر مواضع جمهوری اسلامی ایران است و عملا ایران حاضر نیست در پرونده حساس سوریه در چارچوب طرح آمریکایی ها عمل کند؛ بر همین اساس هم آمریکایی ها یک پیش شرطی را مطرح کردند مبنی براینکه ایران باید مصوبات ژنو1 را که مبتنی برانتقال قدرت در سوریه بود آن هم انتقال قدرتی که بر پایه مناسبات تعیین شده توسط کشورهایی نظیرانگلیس،آمریکا و فرانسه و در نه در چارچوب انتخاب ملی سوریه را بپذیرد و در مقابل طبیعی است که ایران علیه متحد استراتژیک خود در منطقه دست به کودتا نزند ودر چنین اجلاسی شرکت نداشته باشد. - افرادی که در داخل شیفته آمریکایی ها هستند قلدری های آنها را بخشی از حقوق آمریکایی ها ارزیابی می کنند، یعنی معتقدند که آمریکا ابرقدرت است و تفسیر یک طرفه از قوانین بین المللی و اعمال زور در روابط بین المللی نیز بخشی از حقوق این هژمونی است، براین اساس وقتی چنین پیشامدهایی رخ می دهد این افراد بجای اینکه در جمع بندی خودشان از مسئله آمریکا تجدید نظر کنند اصرار می کنند، وقتی بدون موافقت آمریکایی ها نمی شود در ژنو حضور یافت بنابراین بهتر است تا مسائلمان با آنها را حل کنیم تا بتوانیم در مناسبات جهان ایفای نقش نماییم در حالیکه پذیرش "هژمونی آمریکا" و" نقش آفرینی"، اموری متضاد با هم هستند واگر قرار باشد که ما در چارچوب سیاست های آمریکایی ها حرکت کنیم دیگر اسمش نقش آفرینی نیست بلکه پیروی از سیاستهای آنها است؛ پس اگر قرار بر نقش آفرینی ایران است باید قدرتمان را برسطح بین الملل حاکم کنیم نه اینکه قدرت خویش را قربانی پذیرشمان توسط آمریکایی ها کنیم. - کنفرانس ژنو2 بر اساس منطق انسانی و مناسبات عادلانه سیاسی استوار نیست چرا که این کنفرانس درصدد است تا بجای ملت سوریه تصمیم بگیرد واین یعنی کشورهایی آنجا جمع شده اند و بنام جامعه بین الملل می خواهند در مورد کشور مستقلی بنام سوریه تصمیم گیری کنند در حالیکه سوریه کشوری مستقل با سرزمینی مشخص و دولتی معین است که به عنوان یکی از اعضای سازمان ملل از حقوق مشخصی نیز برخوردار است اما ژنو2 بدنبال این است که بجای ملت سوریه در مورد این کشور تعیین دولت کند و این یعنی مخدوش کردن استقلال سوریه و مردم این کشور که طبیعتا هیچ منفعتی برای آنها به همراه نخواهد داشت.
ارسال نظر: