اخبار آرشیوی
سفیر سابق ایران در شوروی: در توافقنامه هستهای تمام وظایف ما روشن بیان شده اما برای توصیف اقدامات غرب از واژههای مبهم و انتزاعی استفاده شده است/ واقعیت آن است که یک توافنامه ضعیف موجب تنش بیشتر میشود، اظهارات تند مقامات آمریکایی نیز در این قالب تحلیل میشود
به گزارش خبرنگار «نسیم»، محورهای سخنان ناصر نوبری در دانشکده حقوق دانشگاه فردوسی مشهد که بعد از ظهر امروز بیان شده به شرح زیر است: -در دوران خاتمی حتی دانشجویان هستهای ما را هم بازجویی کردند و در آن سیستم اطلاعات هستهای ما لو رفت. ما باید برای ایجاد اعتماد غرب باید کل هستهای را تعطیل کنیم. -دلیل اینکه پلمپهای هستهای در زمان خاتمی شکسته شد این بود تا این واقعیت را نشان دهیم که هستهای مسئلهای فرا ملی است و فردا نگویند دولت بعدی رادیکال بود و پلمپها را شکست. -برکناری لاریجانی از سوی احمدینژاد اقدام خوبی نبود آنهم در زمانی که مدالیته داشت نهایی میشد. -یکی از مشکلات کشور ما این است که توافقنامه نوشتن بلد نیستیم، غرب اقدامات ما را واضح و روشن مینویسد اما اقدامات خود را مبهم و وابسته به کلمات و لغات، مثلا کلمه اعتماد یک کلمه انتزاعی است که دقیق نیست. از قرار داد 1921 تا کنون این مشکل را ما داشتهایم، در پاریس هم روحانی این اشتباه را کرد، در آنجا روحانی همه چیز را تعلیق کرد با همین واژه اعتماد در حالی که ما باید کارهای مشخصی میکردیم اما آنها فقط باید اعتماد میکردند. -در مدالیته نیز همین اشتباه وجود
داشت، مثلا در آنجا مطرح میشود که باید رفع ابهام کرد در حالی که رفع ابهام نیز کلمهای کلی است. ما در مدالیته هر شش بند را انجام دادیم اما برای آنها رفع ابهام نشد، ما چندبار باید از یک سوراخ گزیده شویم. -ما قرار است در کوتاه مدت اقداماتی را انجام دهیم و آنها قرار است در بلند مدت به ما اعتماد کنند. -اصولا عبارت "دراز مدت" که در توافقنامه قید شده یعنی چند سال؟ باید در توافقنامه یک حالت توازن ایجاد داشته باشد، اما این توازن استراتژیک در ژنو از بین رفته است. شمشیر ما رشدِ هستهای ما بود و شمشیر آمریکا تحریمها، ما شمشیرمان را کنار گذاشتهایم اما آنها همچنان شمشیر خود را دارند. -اینکه اوباما جلوی تحریمهای جدید را گرفت را باید در این نکته جستجو کرد که اوباما به کنگره رفت و گفت؛من شمشیرم در دستم است و نیازی به تحریم جدید ندارم. -درنامهای سرگشاده به رئیس جمهور گفتم مشکلی را که ما از 200 سال قبل داشتیم دوباره برسرمان آمد، آنجا ما یک واژه مبهم داشتیم اما اینجا تعداد زیادی واژه مبهم وجود دارد. -چه طور صدا و سیما آنهمه مسائل غیر مرتبط را نشان میدهد اما یک برنامه برای نشان دادن واقعیات توافق ژنو نمیگذارد، انجام این
کار باعث میشود مردم خطوط قرمز خود را بشناسند. -واژهaddress که در توافقنامه آمده کاملا مبهم است. چه طور از طرف ما تنها دو نفر متن را بررسی کردهاند اما از سوی آنها 50 حقوقدان آن را بررسی کردهاند. -تیم هستهای با استفاده از یک سری کلمات مبهم دارد مردم را فریب میدهد. -سوال دوم در مورد واژه رضایت است، اگر رضایت آنها ایجاد نشد چه باید کرد. -دو جور میشود یک درخت را از بین برد، اول آنکه آن را کلا قطع کنیم مانند آنچه که بر سر هستهای در لیبی آمد و دوم آنکه آن را خشکاند، غرب دارد در مورد فعالیتهای هستهای ایران از استراتژی خشکاندن استفاده میکند. -هستهای ما هرچه قدر هم که ضعیف است همان چیزی است که توانسته غرب را به هم بریزد. -استراتژی اعتمادسازی، دیپلماسی عهد قاجار است، حتی عربستان هم فهمیده که نباید به آمریکا اعتماد کند. مبارک را نیز همین دیپلماسی به قفس انداخته است. -دیپلماسی کنونی دنیا دیپلماسی ایجاد اهرم است، اگر توانستیم اهرم ایجاد کنیم میتوانیم اوضاع را نیز کنترل کنیم. -موافقتنامه ضعیف میتواند موجب تنش و جنگ شود، جنگ جهانی دوم نیز به خاطر توقع زیادهیتلر و ضعف نشان دادن اروپا در برابر هیتلر بود. -اکنون
میبینید که اظهارات تند مقامات آمریکایی بیشتر شده است، اگر توافقنامه به صورت متوازن تنظیم شود چنین اتفاقاتی نمیافتد، طرف زیادی متوقع شده و طمع کرده است. -ما میتوانیم پلمپ را بازگردانیم اما مشکل این است که آن طرف شمشیرش همچنان در دستش است. -قبلا ما 20 درصد را داشتیم و تحریم بودیم اما اکنون اگر پلمپ را هم بشکنیم تنها سه درصد را داریم و تحریم نیز ادامه دارد. -چهار میلیارد تومان پول خودمان و هستهای زیر پنج درصد را باید تناسب ببندیم با 100 میلیارد تومان پول بلوکه شده ما در غرب. -آمریکا تمامی کشورهای منطقه را از اسرائیل عقبتر نگاه داشته است، حتی ترکیه را که داشت از آنها جلوتر میرفت را نیز در آستانه فروپاشی قرار داد. -شرایط کنونی منطقه بهترین شرایط برای زیست اسرائیل است. -شرایط ما با آمریکا شرایط تعادل استراتژیک بودکه این توافقنامه آن را برهم زد. -آمریکا میخواهد منطقه را ترک کند و در انتهای استراتژی خود نیاز دارد تا با ایران ببندد، آمریکا میخواهد هژمونی خود را از موضع بالا و در غالب این توافقنامه بر ایران تحمیل کند. تعامل ما با آمریکا دو حالت دارد اول اینکه به حالتی از تعادل برسیم و دوم اینکه بنده آنها شویم،
این توافقنامه ایران را به برده آنها تبدیل میکند.