اخبار آرشیوی
دبیر کل اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان در گفتگو با «نسیم»: ایجاد تشکلهای دانشجویی توسط وزارت علوم اقدامی "نامعقول" است/ تشکلها باید خودجوش و دانشجویی باشند نه دولتی/ دولت علیرغم سر دادن شعار "آزادی بیان"، صدای تشکلهای دانشجویی را خفه میکند
مهم ترین محورهای گفتگوی سعید اصغریان، دبیر کل اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان با «نسیم» بدین شرح است: ـ آن چه که در حوزه تشکل های دانشجویی دانشگاه ها توسط دولت و وزارت علوم در حال رخ دادن است جنبه های مختلفی دارد؛ برخی از این جنبه ها از نظر ما نه تنها مورد قبول و پسندیده نیست بلکه بسیار تأسف بار است. ـ وزارت علوم به عنوان کانون قدرت در دانشگاه ها باید از تشکل های دانشجویی حمایت کند اما متاسفانه شاهد آن هستیم که این وزارتخانه اقدام به ایجاد تشکل هایی موسوم به تشکل های دانشجویی کرده است در حالی که تشکل دانشجویی باید به صورت خودجوش و از سوی دانشجویان تأسیس شود. این اقدام از نظر ما بسیار ناپسند و غیرعاقلانه است. ـ دولت باید از همه تشکل های دانشجویی حمایت کند نه این که از چند تشکل همسو با خود یا تشکل هایی که خود اقدام به ایجاد آن کرده است. طبق سند اسلامی سازی دانشگاه ها، وظیفه دولت تقویت همه تشکل های خودجوش دانشجویی است نه این که خود اقدام به ایجاد تشکل های دانشجویی ساختگی کند و از آن حمایت کند. ـ در بحث تشکل ها، دولت نه تنها سعی می کند فراتر از نقش پدری و نظارتی عمل کند بلکه در کنار اقدام به ایجاد تشکل های
مصنوعی، صدای تشکل هایی که صاحب سلیقه های سیاسی متفاوت با دولت هستند، خفه می شود و با بهانه هایی سخیف اجازه فعالیت به آن ها کم تر داده می شود. این برخوردها با آزادی بیانی که اصلاح طلبان مدام شعار آن را می دهند در تضاد است. ـ شعار آزادی بیان اصلاح طلبان گوش فلک را کر می کرد و می کند اما متاسفانه در عمل، نه تنها آزادی بیانی وجود ندارد بلکه صدای تشکل ها خفه می شود. این تناقض بین گفتار و رفتار دولت در حیطه تشکل های دانشجویی، برای ما تعجب بر انگیز است. ـ امید داریم که دولت وظایف قانونی خود را مرور نموده و به خاطر بیاورند که وظایف قانونی آن ها در برابر تشکل های دانشجویی چیست و لا اقل به شعارهایی همچون آزادی بیان و اعتدال که خود به صورت مداوم بر زبان دارند، جامه عمل بپوشانند. ـ حداقل انتظار ما این است که بین شعار و گفتار دوستان در وزرات علوم تناقض دیده نشود و وزارت علوم مدنظر داشته باشد که باید تشکل های دانشجویی را با هر سلیقه و طرز فکری، به عنوان بازوان خود برای فرهنگ سازی به حساب بیاورند نه به عنوان رقیب سیاسی. وزارت علوم باید به جای نگاه تقابلی که به تشکل ها دارد، نگاه تعاملی را در پیش بگیرد. ـ با تضارب آرا و
تفاوت اندیشه هاست که افکار نو حاصل می شود و رشد فکری در دانشگاه ها اتفاق می افتد. سوق دادن دانشگاه ها به سمت تک صدایی مطمئنا نتیجه ای جز این ندارد که پس از چند سال شاهد خفقان و ضرر باشیم. این اتفاق بیشترین ضرر را به جامعه دانشگاهی و در پی آن به جامعه خواهد زد.