اخبار آرشیوی

کدخبر: 870723

فواد ایزدی در گفتگو با «نسیم»: دعوای آمریکا با ما جدالی جدی است و محیط این نزاع، ذهن مردم ماست/ ایالات متحده علاقه دارد ذهن و فکر مردم ایران را با خود هماهنگ کند/ تا وقتی بودجه‌های ضدایرانی در آمریکا تصویب می‌شود نباید گفت سیاست این کشور در قبال ما تغییر کرده است

مشروح گفتگوی فواد ایزدی, کارشناس مسائل بین‌الملل با «نسیم» بدین شرح است: *به نظر شما سیاست‌های فعلی دولت آمریکا در قبال ایران چیست و آیا دولتمردان آمریکایی دست از براندازی نظام جمهوری اسلامی برداشته‌اند؟ -سیاست خارجی آمریکا طی چند سال اخیر براندازی نظام جمهوری اسلامی بوده و زمانی می‌توانیم بگوییم این سیاست تغییر کرده که دیگر بودجه‌ای برای آن تصویب نشده باشد. در حالی‌که برای سال 2014 بودجه خاورمیانه دولت آمریکا جهت پخش رادیو و تلویزیونی 780 میلیون دلار و جهت ترویج دموکراسی دو میلیارد و 670 میلیارد دلار بوده که قسمت اعظم این بودجه‌ها متوجه جمهوری اسلامی ایران است. لذا تا وقتی چنین ردیف بودجه‌هایی وجود دارد می‌توان مطمئن شد که سیاست آمریکا در برابر ایران تغییری نکرده است. *روش دولتمردان آمریکایی برای تحقق این براندازی چیست؟ - دعوای آمریکا با ما جدالی جدی است که محیط این نزاع ذهن مردم ایران است. دولت ایالات متحده علاقه دارد ذهن و فکر مردم ایران و نگاه‌شان را با خود هماهنگ کند تا ایرانی‌ها سیاست‌های آمریکا را در داخل اجرا کنند. در شرایط کنونی بهترین روش برای آمریکا جنگ نرم است، چون جنگ نظامی برای آمریکا سنگین تمام می‌شود و در اکثر مواقع نیز جواب نمی‌دهد. در این خصوص، سه نکته حائز اهمیت است؛ نخست اینکه مردم باید بدانند مسئله تهاجم فرهنگی واقعیت دارد. زمانی‌که رهبر معظم انقلاب این مسئله را مطرح کردند، کسانی در کشور بودند که می‌گفتند چنین حرفی "توهم توطئه" است و آمریکا کاری با ما ندارد. پی بردن به واقعیت این تبلیغات فرهنگی و درک آن مسئله مهمی است. نکته دومی که باید به آن توجه شود، ساختار بازیگرانی است که در این حوزه فعالیت می‌کنند. نکته سوم این است که باید به وظایف مخاطب تهاجم فرهنگی هم دقت کنیم. لازم است مردم به نقش خود به‌عنوان مخاطب تهاجم فرهنگی توجه داشته باشند. *گاهی از سوی برخی افراد گفته می‌شود که باید در مقابل آمریکا سازش کرد و سیاست ژاپن و چین را در پیش گرفت تا پیشرفت کرد. نظر شما در این رابطه چیست؟ -کسانی در کشور هستند که ایران را با ژاپن و کره‌جنوبی مقایسه می‌کنند؛ مثلا یکی از مسئولان بلندپایه وزارت امور خارجه که مجموعه مصاحبه‌های وی نیز در قالب کتابی منتشر شده، در بخشی از این کتاب گفته ایران باید نقش چین دهه 70 را در دعوای ایران و روسیه بازی کند. نظریه این دوستان دو مشکل دارد، نخست اینکه در رابطه با چین زمانی‌که آمریکایی‌ها با آنها توافق کردند، چین بمب هسته داشت و بحث گزینه‌های روی میز مطرح نبود. دوم اینکه چین مشکلی به ‌نام لابی صهیونیست ندارد و رابطه چین و اسرائیل خوب است، لذا چنین وضعیتی که در زمان وقوع رابطه بین ایران و آمریکا لابی اسرائیل به حرکت در بیاید و کارشکنی کند، هیچ وقت برای چین پیش نیامده است. هرگز نمی‌توان ایران را با ژاپن، کره‌جنوبی و چین مقایسه کرد زیرا آنها در منطقه خاورمیانه نیستند. کنگره آمریکا سال 2008 قانونی را تصویب کرد که دولت آمریکا موظف است مطمئن شود در خاورمیانه هیچ کشوری قدرتمندتر از اسرائیل نیست و هرکشوری که در حال قدرتمندتر شدن از است جلوی آن کشور را سد کند؛ این قانون آمریکاست. خیلی سخت است ایران به‌عنوان کشوری که نفت و جمعیت بیشتری از اسرائیل دارد از اسرائیل پیش نیافتد اما آمریکا موظف است راه ما را سد کند. ایران تنها کشوری است که با منابع نفتی خلیج فارس و آسیای میانه مرز دارد لذا ایران با تمام کشورهای دنیا متفاوت است. اینکه چه کسی در ایران حکومت می‌کند برای آمریکا مهم است. این ویژگی‌های ایران است که طمع طرف مقابل را بر می‌انگیزد. سبزی‌فروش شیشه ضدگلوله برای مغازه‌اش نمی‌گذارد چون کسی به آن چشم ندارد ولی ما چه خوش‌مان بیاید چه نیاید ایران یک طلافروشی است و شرایط خاصی دارد و همه می‌خواهند حکومت ایران را با خودشان هماهنگ کنند. این ویژگی‌هاست که نمی‌توان ایران را با جای دیگری مقایسه کرد.
ارسال نظر: