اخبار آرشیوی
مرضیه وحید دستجردی در برنامه "شناسنامه": در سال ۹۱ به جای ۲.۵ میلیارد دلار ارز دارو تنها ۴۱.۵ میلیون دلار اختصاص دادند و مابقی را به لوازم آرایشی و زین اسب دادند/ وقتی در انتخابات مجلس پنجم با مرحوم ابوترابی از لیست کارگزاران بیرون آمدیم اعضای حزب گفتند؛ سند مرگ خود را امضا کردید
به گزارش خبرنگار «نسیم» مهمترین محورهای سخنان مرضیه وحید دستجردی، وزیر اسبق بهدات و درمان در گفتگو با برنامه شناسنامه بدین شرح است: -من از ابتدا نمی خواستم پست وزارت را قبول کنم اما برای خدمتگزاری و اثبات خدمتگزاری زنان به جمهوری اسلامی این سمت را قبول کردم. ابتدا با خانواده خودم مشورت کردم برای قبول کردن این سمت؛ همه نظرات خانواده ام برای قبول کردن این سمت منفی بود. -در سال 88 بود که من مسافرت رفته بودم و در حال برگشت بودم که آقای دکتر شیخ الاسلامی تماس گرفتند و از من دعوت کردند که به نهاد ریاستجمهوری بروم. در آن جلسه از من برای این پست دعوت کردند که من بشدت مخالفت کردم. ایشان گفتند که ما حتما شما را میخواهیم و میخواهیم که حتما هم در این پست یک خانم حضور داشته باشد ولی من قبول نکردم و چند نفر دیگر از خانم ها را معرفی کردم. پس از آن جلسه ایشان به بنده گفتند که مدتی را فکر کنید که من بعد از یک هفته قبول کردم. -در جلسه با رئیس جمهور چندین شرط را مطرح کردم؛ یکی این بود که از ایشان خواستم که بیشتر از بقیه وزارت ها به این وزارت توجه کنند چون کار سنگینی دارد و من هم یک زن هستم و ایشان قبول
کردند و دوم اینکه از ایشان خواستم که اجازه دهند با توجه به تخصصی بودن این وزارت اجازه دهند جدای از مسائل حاشیه ای بویژه حط و خطوط آنها، ما افراد متخصص را بیاوریم و استفاده کنیم که آن را هم قبول کردند. -آشنایی من با آقای احمدینژاد مربوط به لیست مشترک کاندیداتوری مجلس ششم بود که البته هیچکدام هم رأی نیاوردیم و بعد از آن تا زمان وزارت هیچگونه ارتباطی با ایشان نداشتم. -نقطه قوت من این بود که سیستم بهداشت و درمان را میشناختم و از مدتها پیش در جریان کار اجرایی بودم. در سال سوم دانشجویی، عضو شورای مدیریت دانشکده پزشکی بودم. آنچه به نظرم که نقطه قوت بود دلسوزی برای مردم بود. -مهمترین یادگاری من از دوران وزارت این است که مردم خیلی به من ابراز محبت می کردند و مدام به من می گفتند که شما را دعا می کنیم و من این را عنایت بالای خداوند میدانم. اما مخالفت در آن زمان با بنده خیلی زیاد بود. خیلی جریان های سیاسی و حتی جریان های خودی و حتی افرادی که دوست داشتند در این منصب به جای بنده باشند. من احساس میکردم از خودی ها بیشتر می خوردیم. -من در تابستان بعد از کلاس چهارم ظرف یک ماه کلاس پنجم و ششم را با هم خواندم
و در سال تحصیلی بعد نیز به جای کلاس پنجم کلاس هفتم رفتم و اینطور شد که در 16 سالگی وارد دانشگاه شدم. -پدرم چون در پیشوای ورامین کار میکردند و در آنجا مردم بشدت به ایشان علاقه مند بودند، رژیم طاغوت فقط مدام به ایشان تذکر میدادند و احضار می شدند ولی بازداشت نشدند. بعد از انقلاب چون در دانشگاه همه برکنار شده بودند من و دکتر بیگدلی و دکتر رنجبر عضو شورای مدیرت دانشکده پزشکی شدیم. -ما با آقای هاشمی رفسنجانی ارتباطات زیاد و ارتباطات خانوادگی با ایشان داشتیم ولی در دوره دوم ریاست جمهوری ایشان، ارتباط پدرم با ایشان خیلی کمتر شد. من دبیرستان رفاه می رفتم که شهید باهنر و رجایی و آقای هاشمی هیأت مدیره این مدرسه بودند. -اولین ماموریتم در انقلاب را از شهید بهشتی گرفتم و برای انجام کاری بنده را در دوران دانشجویی به قزوین فرستادند. -در اوایل دهه هفتاد مشکل گرانی و اسراف کاری خیلی زیاد بود و این باعث ایجاد فشار خیلی زیادی به مردم می شد. در آن دوران بیت المال و حقوق مردم پایمال می شد. -در انتخابات مجلس پنجم کارگزاران ما را در لیست انتخابات مجلس قرار دادند و من و آقای ابوترابی مرحوم، اعلام خروج کردیم که برخی
از اعضای حزب به ما گفتند که شما سند مرگ خود را با این خروج امضا کردید. ولی ما رای آوردیم. من از ابتدا مشی کار گراران را قبول نداشتم. ما اسلام را اسلامی برای ضعفا قبول داشتیم اسلام طبقاتی را قبول نداشتیم. -ما چون عضو لیست بودیم خوشبختانه یا متاسفانه در انتخابات مجلس ششم رای نیاوردیم. -ما نمی توانیم تفکیک جنسیتی را ایجاد کنیم و الزاما فقط به یک جنس اختصاص دهیم. این امر در بیمارستان شهید بهشتی قم برای اولین بار صورت گرفت و به صورت جدی شکست خورد. ما فقط در آن سالها کمیته ای را برای رعایت موازین شرعی در بیمارستانها تشکیل دادیم تا شرایط بیماران بهتر شود. -ما در دوره خودمان تلاش کردیم که بیمارستان تخصصی جامعه زنان را در کشور ایجاد کنیم که همه پرسنل خانم باشند و همه کارها و مشکلات و بیماریهایشان در یک جا حل شود. قرار هم بر این شد که هر دانشگاهی یک بیمارستان جامع زنان داشته باشند. -در مورد آزمون دستیاری پزشکی وقتی آن را برگزار کردیم با همان سیستم گذشته به خیال خودمان فکر کردیم که تمام موارد محرمانه رعایت شده است. همان روز برگزاری آزمون از مجلس تماس گرفتند و مطلع شدیم که سوالات لو رفته است. همان شب با
قوه قضائیه و دادستان تهران تماس گرفتیم. یادم هست که برای همین ابطال حتی از ریاست جمهوری تماس گرفتند و گفتند که آیا بهتر نیست که ابطال نشود؟. اما ما باز هم قبول نکردیم. -بعد از آن هم ظرف دو هفته تلاش کردیم که دوباره آزمون را برگزار کنیم. بعد هم دو تیم را دعوت کردیم یک تیم ظاهری و یک تیم اصلی که حتی آنها را هم ایزوله هم کردیم و حتی دو سری سوال هم طراحی کردیم. و طی این مدت همه افراد از بی گناه و گناهکار را به ناچار عوض کردیم و توانستیم مشکل را حل کنیم. -متاسفانه در دوره دولت دهم مسائلی وجود داشت مثل اینکه در انتصاب افراد و یا دادن مجوزها دخالت هایی صورت می گرفت. احساس می کردم که خیلی از این بحث ها سیاسی است و اینگونه باعث صدمه وارد شدن به سلامت مردم می شود. لذا من در مقابل این جریان ایستادم. -انسان باید به اصولی که به آن معتقد است پاینبد باشد و هر هزینهای را پرداخت کند. مساله انتصاب یک نفر یا عزل یک نفر نبود؛ موارد بسیار متعدد بود. -ما باید ابتدا برای دانشگاه ها حکم سرپرستی میزدیم و بعد از ارزیابی در شورای انقلاب فرهنگی میبردیم تا حکم ریاست بگیرند و برخی از این سرپرستان 16 تا 19 ماه یرپرست بودند. .
-ریاست شورای انقلاب فرهنگی تا اجازه نمیداد این امر در شورا مطرح نمی شد تا زمانی که ریاست شورا به سفری بروند و کسی دیگر رییس باشد تا این بررسی در شورا مطرح شود و حکم زده شود اما این موارد را می توانستیم صبر کنیم اما مواردی غیر از شورا هم بود که صبر کردن در آن نمی شد. -از همان 6 ماه بعد از انتصاب من، در سایتها مدام مطرح می شد که این وزیر حرف مسئول خود را نمیخواند. -یادم هست که ما برای گرفتن بودجه در مجلس میرفتیم که آقای رئیس جمهور با بنده تماس گرفتند و با پرخاش بلند به من میگفتند که چرا معاونین شما در مجلس رفت آمد می کنند و من هم مجبور به پرخاش شدم. -در سال 91 به هر ترتیبی بود خود را در شورایی که برای مقابله با تحریم ها ایجاد شد قرار دادم. در آن سال وضعیت ارز بسیار بد بود و به جای "2.5 میلیارد دلار" که باید برای دارو میدادند تنها 45 میلیون دلار دادند و بقیه ارز را به لوازم آرایش میدادند. برای زین اسب و پورشه میدادند. من هرچه تلاش می کردم به جایی نمی رسید و بعد آقایان در روزنامه های دولت میگفتند که وزیر ارز را برای لوازم آرایش داده است. لذا مجبور بودم که آن را علنی کنم که البته این علنی
کردن جواب هم داد. -از سه ماه قبل از عزلم منتظر این اقدام بودم. به مسئول دفترم گفته بودم که سایت دولت را چک کن به من خبر بده چون اینها اصلا خبری به ما نمیدادند. -آقای تقی پور، وزیر ارتباطات هم در جلسهای بودند و یکی از دوستانشان با پیامک به ایشان اطلاع دادند که برکنار شدند. -بنده هم روزی ساعت 2 بود که منشی بنده به من گفت که پیامک برکتار شدن شما آمده است و من 10 دقیقه بعد از وزارت خارج شدم. -طرح پزشک خانواده را متاسفانه متوقف کردند و آن را گفتند که برای 10 - 15 سال دیگر است. -آقای نجار و مصلحی و حاج بابایی با معرفت ترین وزاری دولت دهم بودند. محمد اصفهانی پسرخاله بنده هستند. آوای گنجشک ها را بهترین فیلمی است که دیده ام. -دلهره آورترین روزهای انقلاب برای من روزهای فوت حضرت امام و بعد از آن دوران فتنه بود.