اخبار آرشیوی

کدخبر: 884348

نشست خبری بررسی توافقنامه ژنو/۱- حسن بهشتی‌پور: اگر در انعکاس رسانه‌ای توافق ژنو کلمه "دستور اقدام مشترک" جا می‌افتاد خیلی بهتر از عبارت "توافق‌نامه ژنو" بود/ این توافق‌نامه دشمن ما را از موضع تهاجمی به تدافعی رساند/ ما توانستیم با این توافق بین اسرائیل و آمریکا اختلاف نظر ایجاد کنیم

به گزارش خبرنگار «نسیم» مهمترین محورهای سخنان حسن بهشتی پور، کارشناس مسائل بین الملل در نشست خبری بررسی توافقنامه ژنو بدین شرح است: ـ در هر توافقی ما باید در نظر بگیریم که جنبه‌های مثبت و منفی آن را که می‌خواهیم تحلیل کنیم بر اساس مقدورات است یا مطلوبات. وقتی بخواهیم بر اساس مقدورات قضاوت کنیم منفی‌ها و مثبت‌ها متفاوت خواهد شد. -ما به تجربه دریافتیم که فقط گفتن حق کافی نیست و به فرمایش امیرالمومنین باید راه برای بیان حق و دفاع از آن پیدا کنیم. -اگر در انعکاس رسانه ای توافق ژنو کلمه "دستور اقدام مشترک" جا می‌افتاد خیلی بهتر از عبارت "توافق‌نامه ژنو" بود. این باعث می‌شد تا انتظار ما از این مذاکرات متعادل‌تر می شد. هر کدام از این واژه ها بار حقوقی خودش را دارد. -توافق‌نامه دشمن ما را از موضع تهاجم به تدافعی رساند. -توافق‌نامه ژنو باعث شد بین دشمنان ایران تفرقه ایجاد شود. ما به سبب سیاست هایی که خودمان مسئول آن بودیم موجب وحدت و تقویت دشمنان‌مان شده بودیم؛ از جمله این موضع که این قطع نامه ها کاغذ پاره ای بیش نیست و آنقدر قطع نامه بنویسید که قطع نامه دانتان پاره شود و این که ما اعلام کرده بودیم بحث هسته‌ای ما از سال 86 تمام شده است. -با این توافق ما توانستیم بین اسرائیل و آمریکا اختلاف نظر بیاندازیم. برخی می گویند این اختلاف تاکتیکی است ولی به نظر من واقعی است. -توافق‌نامه ژنو موجب شد ما غنی سازی اورانیوم داشته باشیم اما تحریم های جدید نداشته باشیم. ما با این توافق توانستیم جلوی روند افزایش تحریم را بگیریم. -مجلس مرکز پژوهش‌ها و حقوقدان و نظارت حقوقی دارد. اگر موردی بود در زمینه توافقنامه بود خود مجلس می‌گفت. اگر قرار بود ژنو را به دست مجلس بدهند معلوم نیست چه زمانی در دستور کار مجلس قرار می‌گرفت چون سازو کار و روند طولانی دارد. -ما طبق قانون اساسی مکانیسم دیگری به نام شورای عالی امنیت ملی داریم که سران سه قوه و کارشناسان در آنجا هستند و پرونده آنجا تحت نظارت مقام معظم رهبری بررسی می‌شود شورای عالی امنیت ملی بر روند مذاکرات نظارت دارد. -ضمانت اجرایی همه توافق ها قدرت ملی آن کشور ها است؛ هرقدر 75 میلیون نفر پشت ما باشند ما قدرتمند تریم. این‌ها زورگو هستند و اگر این توافق هم صورت نمی گرفت باز هم زور می گفتند. آیا اگر ما این توتافق را امضا نمی کردیم این‌ها زورگویی هایشان را تمام نمی‌کردند؟. -همه در ایران می دانند آمریکا قدرت هژمون است و اعمال قدرت متاسفانه جزو ذات آن است و تضمینی وجود ندارد که به پیمان پایبند باشند. وقتی قرارداد جامع همکاری را هم امضا کنند پشتوانه قرارداد، ملت ایران هستند. ما هیچ ضمانتی در این قرارداد نداریم. -در کدام قانون بین المللی سطح مذاکره کنندگان، سطح توافق و مذاکره را مشخص می کند؟. مهم امضایی است که پای توافقنامه می خورد. حضور وزرای خارجه برای مانور تبلیغاتی بود. اقای کری برای رفع اشکال آمده بود. حضور وزرا نمادین بود که بگویند تعهدات ما همه جانبه است و مذاکرات همچنان در سطح معاونین وزارت خارجه انجام می‌شود. -صلا 4.2 میلیارد دلار عدد قابل توجهی نیست؛ این موضوع سد روحی و روانی یک برخورد و چالش را شکست و آن را به تعامل تبدیل و برای جمهوری اسلامی کلی فضا ایجاد کرده است. -ما این رقم پول را برای این گذاشتیم که آنها فکر می کنند از این تحریم ها می توانند علیه ما استفاده کنند. ما نباید در صفحه آنها بازی کنیم. مسئله ما 4.2 نیست مسأله ما به رسمیت شناختن حق غنی سازی است. در توافقنامه ژنو چنین حقی نیامده است. به برزیل ژاپن و کشورهای دیگر هم ندادند. این ها به جمهوری اسلامی حق داده‌اند، اما تحریم نداشته باشند. -این توافق نامه راهی باز کرده است که ایران غنی سازی 5 درصد داشته باشد اما تحریم نداشته باشد این یک موفقیت در مرحله اول است. در مراحل بعدی باید بحث های دیگر پیگیری شود. -این سند به امضای وزرا نرسیده است. -من تا به حال نشنیدم که اگر معاون وزارت خارجه ما برود مجلس تایید کند یک امر لازم الاجراست به لحاظ حقوقی وزیر هم برود همینطور است. چه معاون و چه مدیر کل و چه وزارت خارجه فرقی نمی کند مهم این است که یک کشور تعهدی را امضا کند. -اگر بخواهیم اورانیوم را مصرف کنیم باید برای مصرف در میله‌های سوخت قرار بگیرد و این اکسید می شود. این کار برای توافق نبوده است. 3.5 تا 5 درصد برای برق و 20 درصد برای مصارف دارویی است و اکسید آن به معنی هدر رفتن نیست بلکه برای آماده سازی است. -اینکه آنها اصرار دارنداورانیوم غنی شده اکسید شود این است که وقتی ما اکسید کردیم دیگر نمی توانیم آن را تبدیل به بمب کنیم و نیاز به یک فرآیند دیگر دارد که ایران فرآیند آن را فعلا نمی توانیم انجام دهیم. در این جا چیزی از ما از دست نرفته است. -ما تا نیاز 4 سال آینده غنی سازی 20 درصدمان را داریم. اگر راکتور اراک راه بیفتد نیاز به غنی سازی ندارد. با آب سنگین کار می کند. ما برای راکتور تهران است که به غنی سازی 20 درصد نیاز داریم که 5 مگاواتی است. -غنی سازی بیست درصد ما برای این بود که در سال 89 به ما گفتند از ترکیه و برزیل بگیرید اما به ما ندادند و ما اقدام به تولید کردیم. -هند و چین از ما نفت می خریدند اما پول ما را به سختی و با التماس می دادند و هر شش ماه از مقدار آن کم می کردند. این عزت نیست که ما نفت بفروشیم و با التماس پول آن را بگیریم. ما امروز می‌توانیم نفتمان را به هر کشوری همچون ژاپن و بقیه بفروشیم فقط سقف یک میلیون بشکه ظالمانه به ما تحمیل شده است. - من آرزو دارم اقتصاد ما از وابستگی به نفت خارج شود. - رهبر انقلاب فرمودند یا آنها به آنچه با ما بسته اند پایبند می شوند و چه بهتر که ما سود خواهیم کرد. اما اگر که نه، مردم ما متوجه می شوند. با این فرمول اگر این ها خطا کردند چیزی را ما از دست نداده ایم. خیلی ها مثل من دوست داشتند یک بار برابر غرب مذاکره کنند و غربی ها را بیازمایند. اینجا حجت بر ما تمام می شود که ما خواستیم مذاکره کنیم و به نتیجه برسیم اما آنها نخواستند. "یا همه یا هیچ" مذاکره کنندگان ما به این معنی است که هنوز به توافق نرسیده اند. -من باور نکردم که ماجرا سر بمب است. -باز طراحی به معنی تبدیل آب سنگین به سبک نیست. بازطراحی به معنی این است که مقدار پلوتونیوم باقی مانده آن را کمتر می‌کنند. غربی ها می گویند قرار است آب سبک باشد. - من تاکید می کنم چه قرارداد ژنو را امضا می‌کردیم چه نمی‌کردیم ما باید 20 درصد را اکسید کنیم تا در صف سوخت قرار بگیرد و این مکانیزم آن است. - طبق توافق نیمی از آن را به 5 درصد تبدیل کردیم و قرار نیست از کشور خارج شود و دوباره قابل استفاده است و حجم ذخایر ما صدمه نمی‌خورد. - آقای نوبری گفت دیپلماسی قاجار را به کار بردیم. ما دو سال غنی سازی 5 درصد را داوطلبانه پذیرفتیم و بر دنیا حجت تمام شد که ایران توقف کرد و دنیا زیاده خواهی کرد؛ درصورتی که آنجا ما دیپلماسی قاجار را به کار بردیم. - کری با "ان بی سی" مصاحبه کرد و گفت زمانی ایران 164 تا سانتریفوژ داشت ایران آماده بود با ما مصالحه کند ما نپذیرفتیم چون می خواستیم هیچکدام نباشد. ما الان به جایی رسیدیم که غربی ها اعتراف دارند که نمی‌تواند فرایند هسته ای ما را برچینند. - اگر تعلیق ما منجر به از دست دادن فرآیند هسته ای می شد حرف شما درست بود. البرادعی و اوباما چه توافقنامه را ما امضا کنیم و چه نکنیم این بازرسی ها و نظارت ها از سال 82 بوده و 33 گزارش ارائه دادند و ادامه داشت. این حق نظارت اوباما را نداده است این حق را شورای امنیت و شورای حکام داده اند. چه ما توافق را می کردیم و چه نمی کردیم آژانس مرتب روزی نیست که در تهران نباشند و مرتب جایشان را هم عوض می کنند. و این نظارت فقط برای ایران نیست و برای همه کشورهاست منتهی سطح آن متفاوت است. براساس سیاست‌های غلط ما را وارد بند 41 شورای امنیت کردند. آژانس هسته ای و تمام تشکیلات آن ها را موظف می کند که تاسیسات هسته ای ما را نظارت کنند. اگر ما این توافقنامه را در آذر 92 امضا نمی کردیم آنگاه چه می کردیم؟ چه اقدام قهرمانانه‌ای انجام می‌دادیم؟ در آن تاریخ در بعضی ماه ها 700 هزار بشکه و گاهی یک میلیون بشکه بود. من خوشحال می شوم که کلا دیگر نفت نخواهیم و برای تامین اقتصادمان نفت بفروشیم و از وابستگی به نفت خارج شویم ولی واقعیت ها چیز دیگری است. - در توافقنامه الجزیره برخی بندها به نفع ما و برخی به نفع آن هاست. در یکی از بندهای آن تصریح شده است که گروگان‌ها حق مطالبه غرامت و بلوکه کردن اموال ایران به این بهانه را ندارند. -اگر بندی را آنها رعایت نمی کنند و قدرت هژمونیک را دخالت می دهد به این معنی نیست که ما نتوانیم برویم و من تا به حال یک مذاکره و توافق نامه ندیده ام که متن آن منتشر شود. - در هیچ مذاکراتی متن مذاکره را منتشر نمی کنند بلکه نتیجه آن را منتشر می کنند. نتیجه مذاکرات مهم است نه متن آن. اینکه مجلسی ها خبر ندارند چون رئیس مجلس عضو شورای عالی امنیت ملی است و در جریان ریز موارد مذاکرات است. اعضای شورای عالی امنیت ملی در جریان هستند اگر صلاح می دانند خودشان اطلاع می‌دهند. - در هیچ جای دنیا متن مذاکرات منتشر نمی شود. این که متن مذاکرات زمان اقای جلیلی مطالبه نمی شد چون به او اعتماد داشتند اما الان که متن مذاکرات را می خواهند برای این است که به این تیم اعتماد ندارند. - تحریم ها ادامه پیدا کرده است؛ دکتر بیگدلی گفتند ادامه پیدا کرده است و هیچ تحریمی لغو نشده است. ما داشتیم به سمت اقتصاد بدون نفت می رفتیم. الان که نفت می فروشید وارد بانک سوییس می شود و نمی توانیم برداشت کنیم. -مشکلات اقتصاد ی و فرهنگی و .. ما ناشی از تحریم ها نیست البته آن را تشدید کرده است. وزیر ما فکر نمی‌کرد ما را از نفت تحریم کنند و می گفت اگر چنین کنند نفت به 300 دلار می رسد. مهم ترین تحریمی که بیشترین فشار را برای ما آورد این بود که هر چه صادر می کردیم نمی توانستیم پول آن را وارد کنیم. تمام حساب های بانکی ما را ناجوانمردانه تحریم کردند. -واقعا فاجعه است که دیپلمات ایرانی فکر کند که ما داریم به سمت آن می رویم که سیستم آب سنگین به سمت آب سبک برود. اگر روزی دیدید جمهوری اسلامی از آب سنگین به سبک تبدیل شد تبلیغات دشمن آنقدر قوی است که تحت تاثیر آن این دوستان فکر می کنند که واقعا قرار است تبدیل به اب سبک شود. ما با همه تحریم ها توانسته ایم اب سنگین اراک را راه اندازی کنیم و هرگز سیستم آن عوض نخواهد شد. شما با پلوتونیم می توانید به راحتی بمب هسته ای سازید. ایران فناوری تولید این پلوتونیوم را ندارد و نه به دنبال آن است. این که گفته اند باز طرحی می کند این است که مقدار پلوتونیوم آن را تغییر می دهند. تا جایی که اطلاعات ما می گوید قرار است بازطراحی شود و درصد آن کمتر از مقدار فعلی باشد تا ما را به خودکفایی در غنی سازی 20 درصد برساند.
ارسال نظر: