اندیشکده تبیین: گسترش جبهه مقاومت به کرانه باختری، سرعت و توان سقوط اسرائیل را مضاعف میکند
اندیشکده تبیین در یادداشتی نوشت: با توجه به شرایط موجود و دست برتر محور مقاومت در مواجه با اسرائیل، راهبردی ترین و موثرترین اقدام در حوزه امنیتی بازگشایی جبهه کرانه باختری بر علیه اسرائیل است
به گزارش «نسیم» به نقل پایگاه اندیشکده تبیین، جواد نیکی ملکی در یادداشتی با عنوان "دومینوی سقوط اسرائیل و تسلیح کرانه باختری" در یادداشتی نوشت:
پیروزی ملت فلسطین در نبرد رمضان دستاوردی بسیار مهم و راهبردی در مقطع کنونی پیچ تاریخ و نظم جدید جهانی ارزیابی می گردد. دستاوردی که ابعاد و پیامدهای آن جای ساعت ها بحث و بررسی دارد. که جزئیات آن در کتاب «واکاوی ابعاد و پیامدهای نبرد سوم غزه» که به همت اندیشکده راهبردی تبیین منتشر شده، اشاره شده است [1] .
صاحب این دستاورد ملتی است که برخلاف ادوار پیشین نه بر مذاکره و سازش تکیه کرده و نه بر حکام عرب و واسطه گری امریکا و غرب. این دستاورد بزرگ حاصل سه عامل مهم بود:
در وهله اول و در بطن موضوع توکل بر خدا به عنوان مبدا و منشا تمامی قدرت ها و ایمان به وعده ها و سنن الهی
عامل دوم صبر فعال ملت فلسطین بود، ملتی که علی رغم آنکه تحت شدیدترین و غیربشری ترین محاصره ها و وحشیانه ترین حملات فرار داشتند اما امید خود را از دست نداده و با تقویت روحیه مقاومت و ایمان خود برای مقابله با دشمنی خونخوار و مسلح آماده و مهیا گشتند و در این راه خون بیگناه کودکان و خانواده خود را فدای آرمان های والای مقاومت ساختند و از پا ننشستند.
سوم محور مقاومت و پیشتیبانی این محور که ملت فلسطین توانستند با الگوگیری از محور مقاومت و «کمک های دقیق ، موثر و واقعی» جمهوری اسلامی ایران به عنوان ستون اصلی این محور پیروزی های بزرگی را بدست اورند.
ملت فلسطین با توجه به این سه عامل و ایمان به وعده ها و سنن های الهی توانست دستاوردهای «راهبردی مادی و معنوی» مهمی را بدست اورد.
با این پیروزی قطعه دیگری از دومینوی سقوط اسرائیل، سرنگون شد، دومینویی که از منظر تحلیلهای نظامی- امنیتی و گفتمانی هر قطعه ان از قطعه قبلی گسترده تر و سنگین تر است و با شدت بیشتری سقوط میکند. دومینویی که آغاز آن شکل گیری انقلاب اسلامی به دست امام خمینی (ره) بود و ادامه آن به رهبری امام خامنه ای (مدظله العالی). قطعات قبلی دومینوی سقوط اسرائیل از سال 2000 میلادی و عقب نشینی صهیونیستها از جنوب لبنان و جنگ 33 روزه شدت بیشتری به خود گرفته بود و با جنگ های 22 روزه، 8 روزه و درنهایت نبرد رمضان غزه، در هر مرحله محور مقاومت توانست ضربه سنگین تری به نسبت ضربات قبلی، به این رژیم جعلی وارد کرده و این رژیم را به سقوط و اضمحلال نزدیک تر سازد.
هرچند نظام سلطه در راستا ی حمایت و کمک به بقای رژیم صهیونیستی با ایجاد ناارامی و آشوب در سوریه و تضعیف این حلقه طلایی از زنجیره مستحکم محور مقامت برای مدتی روند حرکت دومینوی سقوط خود را کند سازد. اما سرنوشت محکوم به زوال این رژیم آن را کماکان به پرتگاه سقوط سوق می دهد.
با توجه به روندها و فرصت های راهبردی پیشرو در منطقه، نه تنها نباید به دستاوردهای فعلی که البته دستاوردهای بزرگ و راهبردی هستند، اکتفا کرد، بلکه باید از فرصت استفاده کرده و ضربه های مهلک بعدی را بر پیکره رژیم کودک کش وارد ساخت. بنابراین می بایست هم سرعت افتادن قطعات دومینوی سقوط اسرائیل را افزایش داد و هم شدت، دامنه و گستره سقوط این قطعات را.
تشدید این روند نه تنها در نهایت منجربه حرکت سریعتر اسرائیل به پرتگاه نابودی و سقوط خواهدشد بلکه تضمینی خواهد شد درجهت حفظ دستاوردهای محور مقاومت که تاکنون موفق به کسب آنها شده است. درواقع «تضمین» حفظ دستاوردهای فعلی تنها و تنها در گرو افزایش سرعت و گستره عملیاتی محور مقاومت علیه رژیم صهیونیستی میسر می گردد، در برهه ای که رژیم کودک کش علی رغم دوپینگ های مختلفی که از طریق امریکا، انگلیس و حامیان غربی و عربی اش به آن تزریق شده است اما در برابر ملت مقاومی که از سال 2007 تاکنون تحت شدید ترین محاصره ها بوده است از موضعی که کاملا ناشی از ضعف مفرط و ناتوانی این رژیم است مجبور به واگذاری امتیاز هایی کلان و معنادار به محور مقاومت می شود.
با توجه به شرایط موجود و دست برتر محور مقاومت در مواجه با اسرائیل، راهبردی ترین و موثرترین اقدام در حوزه امنیتی بازگشایی جبهه کرانه باختری بر علیه اسرائیل است. در واقع می توان چنین گفت که امتداد دامنه دومینوی سقوط اسرائیل به سمت کرانه باختری و گسترش جبهه مقاومت به این منطقه، سرعت و توان حرکتی دومینوی سقوط را مضاعف خواهدساخت.
در چنین شرایطی که رژیم صهیونیستی با شکست های پی در پی و ضعف مفرط خصوصا در حوزه های ماهوی٬ امنیتی و اجتماعی رو به روست و همچنین توفیقات محور مقاومت در فلسطین و سوریه و عراق و یمن، عقلانی ترین حرکت برای تصمیم گیران راهبردی ایرانی به عنوان «قدرت منطقه ای پیروز در مقاومت غزه» حفظ «روند قدرت افزای موجود» و «تضمین جلوگیری از تکرار وحشیگری های صهیونیست ها علیه منافع محور مقاومت»٬ از طریق تسلیح کرانه است.
با توجه به پیمان شکنی های متعدد صهیونیست ها٬ تنها تضمین مستحکم و واقعی برای حفظ دستاوردهای راهبردی ملت فلسطین و هم پیمانان و پشتیبان های منطقه ایش در نبرد غزه نه تضمین های امریکایی و نه وساطت های گروه حاکم بر مصر و دیگر حکام عرب است. بلکه منطقی ترین تضمین٬ برای حفظ وضعیت ترسیم شده در توافق آتش بس٬ گامی رو به جلوست. تسلیح کرانه باختری نه تنها ضمانت حفظ دستاوردها در نقطه فعلی٬ بلکه تضمین حرکت پیشرونده آزادسازی فلسطین و در نهایت رسیدن به نقطه ازاله اسرائیل از وجود --آسایش تمام ملل و قدرت های منطقه ای- و نتیجتا برگزاری همه پرسی ملی برای تاسیس دولت مطلوب ملت فلسطین در سرزمین فلسطین است.
در این صورت و با استفاده از «فرصت تاریخی کم نظیر فعلی»٬ دشمن منطقه ای ایران که همواره در تلاش برای ایجاد تهدید امنیتی برای ایران است در «مبدأ غصبی» خود «زمینگیر» شده و در نهایت منهدم خواهد شد.
در کرانه باختری علی رغم اینکه معادلات امنیتی و نظامی پیچیدتر است اما «فرصت های عملیاتی» بسیار بیشتر و در «ترازهای بالاتر» ی قابل انجام است. فرصت هایی که «بدون واسطه» و «کاملا مستقیم» زمینه ساز اضمحلال اسرائیل و در نهایت برگزاری همه پرسی مردم سالارانه در سرزمین فلسطین خواهد شد.
عملیات در کرانه باختری از لحظ نوع و تاثیرگذاری آن و همچنین گسترگی منطقه و جغرافیای بسیار نزدیک آن به عمق مناطق راهبردی اراضی اشغالی1948 ، تفاوت های مهمی با منطقه بسیار محدود و حاشیه ای نوار غزه دارد که توضیح و تبیین آن در این مجال نمی گنجد. اما به صورت اشاره می توان گفت که در کرانه باختری به دلیل شهرکسازی های گسترده اسرائیل و حضور شهرک نشینان غاصب مسلح در آن منطقه -که هر از چندگاهی مرتکب جنایاتی علیه فلسطینیان می شوند- ، اهداف عملیاتی بسیار سهل الوصول بوده، و هرگونه درگیری نظامی صهیونیست ها در کرانه باختری مسلح شده، برای آنها تلفات نظامی بسیار سنگین تری به نسبت نبردهای قبلی این رژیم خواهد داشت.
به حول و قوه الهی و به برکت ایمان و صبر حامیان محور مقاومت و خون شهدا، زمانی خواهد رسید که نسلهای بشر در قرون آینده وقتی فصلهای کنونی کتاب تاریخ بشریت را تورق می کنند و دومینوی سقوط و نابودی اسرائیل و در پی آن شکل گیری تمدن اسلامی را در عناوین آن دنبال می کنند، چنین قضاوت خواهند داشت که نقطه آغازین شروع آن، انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 (1979 میلادی) به بنیانگذاری امام خمینی (ره) بوده است. فصلی که آیندگان آنرا تاثیرگذارتر از دوره رونسانس اروپا تعبیر خواهند کرد و بر نقش بی بدیل امام خامنه ای (مدظله العالی) در برهه پیچ تاریخی و بنیان گذاری تمدن نوین اسلامی، صحه خواهند گذاشت.