دیانی: روحانی باید مواضع ملت ایران درخصوص تغییر ساختار ناعادلانه سازمان ملل را فریاد بزند
دبیر تشکیلات اتحادیه دانشجویی مستقل در گفتگو با «نسیم» افزود: ظریف و روحانی باید نسبت به سخنان و وعدههای اوباما بی اعتماد باشند / تریبون سازمان ملل باید دادگاه کشورهای حامی تروریسم باشد
میکائیل دیانی دبیر تشکیلات اتحادیه انجمن اسلامی دانشجویان مستقل در گفتگو با «نسیم» درباره حضور رئیس جمهور در سازمان ملل و مسائلی که باید از سوی رئیس جمهور ارئه شود گفت: بر اساس سابقه 60 سال مواجه آمریکا با ایران می توان برداشت کرد خصومت های آمریکا با ایران که البته فقط یکباره نبوده و به کرات اتفاق افتاده ما را به این کشور بی اعتماد کرده است، مردم به آمریکایی ها بی اعتماد هستند و به نظر نمی رسد که آنان رفتار خود را اصلاح کنند؛ رفتارهای آنان موضوع بی اعتمادی را تشدید کرد. وی در ادامه افزود: آمریکایی ها پیش از توافقنامه ژنو قول به برداشتن تحریم دادند و وعده هایی را مبنی بر اینکه پای مذاکرات می ایستند را بیان کردند اما آنان به این عهد وفا نکردند، بنابراین بیان اعتماد از سوی ظریف به قول های اوباما کار غلطی است.
دبیر تشکیلات اتحادیه انجمن اسلامی دانشجویان مستقل با بیان اینکه آنچه که باید روحانی و ظریف در سفر به نیویورک مد نظر قرار دهند عدم اعتماد به وعده ها و سخنان اوباما است گفت: روحانی باید مواضع جمهوری اسلامی را فریاد بزند و اصلی ترین موضوع سخنرانی وی در سازمان ملل باید تغییر ساختار سازمان ملل و از بین بردن بی عدالتی از جمله حق وتو باشد؛ همچنین دفاع از مظلومان جهان از جمله ملت مظلوم فلسطین مسأله حائز اهمیت دیگری است که رئیسجمهور باید به آن بپردازد.
وی ادامه داد: نکته دیگر که باید مورد توجه باشد راهکار جمهوری اسلامی درباره مبارزه با تروریسم و گروهک داعش است که مهمترین راهکار این موضوع مقابله با کشورهایی است که جریان داعش را ایجاد کردند بنابراین تریبون سازمان ملل باید دادگاه کشورهایی باشد که تروریسم را گسترش می دهند.
دیانی خاطر نشان کرد: مسئله دیگر مبارزه با کشورهایی است که دم از حقوق بشر و آزادی می زنند اما به صورت گسترده با معترضین در کشور خود برخورد می کنند؛ این تعاریف دوگانه از حقوق بشر باید مورد اعتراض روحانی در سازمان ملل قرار گیرد، در این زمینه فریاد مردم ایران به گوش جهانیان رسیده شود.
وی خاطر نشان کرد: این مسأله باید از سوی آقای روحانی در سازمان ملل مطرح شود که ما میتوانیم با اتکا به درون، مشکلات اقتصادی خود را حل کنیم و آنچه که در قالب مذاکرات هسته ای پیش می بریم صرفا برای شفافسازی در سطح جهان است.