بیژن کیا: مدیران فرهنگی در ادبیات و سینما دچار اشتباه استراتژیک هستند
نویسنده شیرازی در حوزه ادبیات پایداری در گفتگو با «نسیم» افزود: اگر نگاه استراتژیک روی انقلاب و فرهنگ پایداری داشته باشیم باید در این عرصه فعالیت کنیم/ هرچه در این زمینه هزینه کنیم منابع را هدر ندادهایم
بیژن کیا در این گفتگو با بیان اینکه مدیران فرهنگی ما اشتباهی استراتژیک در بحث ادبیات و سینما دارند و نگاهشان به دفاع مقدس در همان هشت سال منجمد شده است، گفت: حرکتی که باید به سمت ادبیات و هنر پایداری شود انجام نشده است. الان بحث تحرک تکفیریها را داریم اما تحرک فرهنگی از خودمان نشان ندادیم و نتوانستیم کار فرهنگی مناسبی در ادبیات و نمایش انجام دهیم. در مبارزه با گروههای تکفیری و دفاع از حرمین مقدس شهدایی تقدیم کردیم اما روی این موارد کاری نشده و جشنوارهای در این مورد برگزار نشده است.
وی با تأکید بر اینکه مدیران فرهنگی مسیری برای تولیدات فرهنگی ترسیم نکردهاند، افزود: چطور انتظار داریم با این وضعیت مقابله فرهنگی کنیم. کشورهای مرتجع عرب کارهای فرهنگی هم دارند. بزرگترین بنیاد آموزشی منطقه متعلق به قطر است که در شبکههای جهانی برنامههای مستمر و ثابت دارد اما عقبه فرهنگی ما کاری نکرده و این ما را در معرفی خودمان ضعیف و به دشمن مجال میدهد.
احتیاج به یک جریان فرهنگی برای شکستن هجمه تبلیغاتی دشمن داریم
این داستاننویس شیرازی بیان کرد: جریان تکفیری از رسانهها و فضای مجازی برای ایجاد ارعاب بین مردم حداکثر استفاده را میکنند اما ما جایی برای فعالیت نداریم و فعالیتهایی هم که میشود به صورت فردی است. مدیران فرهنگی باید فعالیتهای فردی هنرمندان را جهت دهند؛ چراکه احتیاج به یک جریان فرهنگی برای شکستن هجمه تبلیغاتی دشمن داریم. هنرمندان، مدیران فرهنگی و مخاطبان مثلث فرهنگی را شکل میدهند. مدیران فرهنگی باید بسترسازی کنند و کارها را به مخاطبان اصلی برسانند و اگر لازم باشد به زبانهای مختلف ترجمه و در منطقه پخش شود.
کیا افزود: داستان کوتاه ساعت صف؛ راننده آمبولانس جنگ؛ تکتیرانداز و به غزه خوش آمدی را در باره غزه و بحث تکفیریها کار کردهام که در آنها بیشتر ساختار داخلی جریانات تکفیری، حمایتهای مالی و فریبی که میدهند و خودشان را یک جریان اصیل دینی معرفی میکنند در داستانها مطرح میشود. تلاش میکنم داستانها را گسترش دهم و در یک مجموعه منتشر کنم. خیلی راحت میشود داستانهای کوتاه را که تأثیرگذاری زیادی دارند در قالب کتابهای جیبی و با هزینه کم منتشر کرد.
این فعال حوزه ادبیات پایداری با تاکید بر اینکه ادبیات داستانی شالوده هنرهای نمایشی و سینما است، گفت: اگر نگاه استراتژیک روی انقلاب اسلامی و فرهنگ پایداری داشته باشیم باید در این عرصه فعالیت کنیم و هرچه در این زمینه هزینه کنیم منابع را هدر ندادهایم. متأسفانه جریانی برای استفاده از ادبیات داستانی شکل نگرفته است. سیاستهای تولیدی نداریم و نتوانستیم ساختاری ایجاد کنیم که ادبیات داستانی، نمایشی و محصولات نمایشی را شامل شود.
در ساختار اداره ارشاد و حوزه هنری بخشی برای ادبیات پایداری در نظر گرفته نشده است
وی با بیان اینکه در ساختار اداره ارشاد و حوزه هنری بخشی برای ادبیات پایداری در نظر گرفته نشده است، افزود: جایی نیست که نویسندگان ادبیات پایداری، اطلاعات جدید بگیرند و به منابع تحقیقاتی دسته اول درباره جریان تکفیری دسترسی داشته باشند یا امکان تجربه مستقیم نویسنده از ایجاد نشده است. در ادبیات دفاع مقدس برای این قوی هستیم که نویسندگان تجربه مستقیم داشتهاند اما درباره جریان تکفیریها هنرمندان ما یک پله عقب هستند .
کیا در خصوص این تأخیر دو ساله انتشار رمان "آدمخوار" که درباره سقوط هواپیمای مسافربری ایرانی (پرواز ۶۵۵) توسط ناو جنگی وینسنس نوشته شده است گفت: کارشناسان مرکز نشر شاهد تهران میگویند موضوع داستان کهنه شده است؛ درحالیکه این موضوع با دفاع مقدس ارتباط دارد و نمیتوانیم بگوییم دفاع مقدس ما کهنه شده است؛ همچنین میگویند آمریکا اقدام خود را پذیرفته و غرامت داده است، در حالی که آمریکا هنوز جنایت خود را نپذیرفته و اگر پذیرفته بود به ویل راجرز نشان لیاقت نمیداد. این جنایت است و باید در تاریخ در ادبیات داستانی ما برای نسلهای آینده ثبت شود.کشورهای دیگر وقایعشان را به آثار تاریخی و داستانی تبدیل میکنند اما ما این کار را نمیکنیم و این نقطه ضعف ماست. اقدامات کارشناسی رمان ادمخوار انجام شده و امیدوارم به زودی شاهد انتشار آن باشیم.
گفتنی است، بیژن کیا نویسنده داستانهای دفاع مقدسی چون: "تاکسی"، "هدیه تولد بابا"، "باران خاکستری"، رمان "سمفونی آتش"، "امینالله: برداشت آزاد از زندگینامه شهید حمیدرضا ابوالاحراری"، "پوتین عراقی: برداشت آزاد از زندگینامه شهید عباسعلی خادمی"، رمان "هفت و سی دقیقه" پیرامون سازمان مجاهدین خلق و ترورهای اوایل انقلاب است. کیا نفر دوم جشنواره سراسری مردان سرزمین من در 1384 بوده است. وی معتقد است نویسندهای که بدون تحقیق و تجربه وارد فضای ادبیات پایداری شود به طور قطع ناکام میماند و توفیقی در بازسازی و روایت صحنههای جاندار و حقیقی دفاع مقدس به دست نمیآورد.