قائم مقام دبیر جشنواره فجر: ١٣ آبان سالگرد پایان یک اشغال است
داروغهزاده طی یادداشتی نوشت: آبان سالگرد اشغال سفارت آمریکا نیست بلکه سالگرد پایان یک اشغال است؛ اشغال چندین ساله ایران توسط امریکا که با کودتای نظامی در سال ٣٢ آغاز شد و در ۱۳ آبان سال ٥٨ پایان یافت
به گزارش «نسیم»، ابراهیم داروغه زاده، قائم مقام دبیر جشنواره بینالمللی فیلم فجر و کارشناس ارشد روابط بین الملل در یادداشتی اختصاصی برای «نسیم» درباره تسخیر سفارت امریکا نوشت:
امریکایی ها بالاخره در زمان دولت بیل کلینتون و توسط خانم مادلین البرایت وزیر أمور خارجه وقت امریکا بابت کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢ که منجر به سقوط دولت مردمی دکتر محمد مصدق شده بود از ملت ایران به طور تلویحی عذر خواهی کردند و البته در مقابل این انتظار را از دولت ایران نیز داشته و دارند که بابت تسخیر سفارت امریکا در ١٣ آبان 1358 از دولت و ملت امریکا عذر خواهی شود.
حتی برخی از روشنفکران و فعالان سیاسی ما هم در سالهای اخیر با این خواست امریکاییها هم نظر و هم عقیده هستند تا جاییکه متاسفانه حتی برخی از همان دانشجویان فعال در تسخیر سفارت امریکا در اظهار نظرهای شخصی از ان اتفاق اظهار پشیمانی و تاسف کرده اند! چرا؟ این دو اتفاق مهم در تاریخ روابط دو کشور چه تناسبی با هم دارند؟
متاسفانه نکته مهمی که همیشه از ان غفلت میشود ماهیت این دو اتفاق است. در اتفاق اول یک دولت خارجی با کمک بخشی از طرفداران سلطنت پهلوی در داخل توسط یک کودتای نظامی دولت منتخب و مستقر یک ملت را ساقط کرده و حکومت و دولت مورد نظر و دست نشانده خود را به قدرت میرساند و بر تمام منابع کشور تسلط پیدا کرده و ایران را به پایگاه سیاسی، اقتصادی و نظامی امریکا تبدیل میکند. به عبارت بهتر میتوان گفت، درست از روز پس از کودتا تا پیروزی انقلاب اسلامی ، ایران عملا در اشغال دولت امریکا بوده است.
پس از ٢٥ سال ملت ایران یک بار دیگر توانست با پیروزی انقلاب اسلامی دولت دلخواه خود را به قدرت رسانده و با شعار استقلال ازادی جمهوری اسلامی ، سرنوشت کشور را خود در دست بگیرد، اما متاسفانه گویا امریکا حاضر نبود دست از اشغال چندین ساله ایران برداشته و در صدد است تجربه ای مشابه مرداد ٣٢ را دوباره اجرا نماید ، درست در این بزنگاه تاریخی است که دانشجویان فعال سیاسی و انقلابی به حافظه تاریخی خود مراجعه میکنند و با أقدام خود مبنی بر تسخیر و تعطیلی سفارت امریکا در ایران به این اشغال ٢٧ ساله پایان میدهند.
حالا این که ایا میشد از روش های بهتری به این هدف حیاتی و اجتناب نا پذیر رسید یا نه را باید با توجه به شرایط ان دوران قضاوت کرد اما انچه اهمیت دارد و نباید از ان غافل شد این است که تسخیر سفارت امریکا در ١٣ آبان ٥٨ توسط دانشجویان انقلابی ایران در ان شرایط سیاسی اجتماعی و بی اعتمادی مفرط به دولت امریکا که حاضر نبود واقعیات ایران انقلابی را درک کند، در حقیقت أقدام ناگزیری بود برای پایان دادن به اشغال ٢٧ ساله کشور ایران از طرف امریکا.
این که ایا ما برای پایان دادن به مداخله جویی اشکار سیاسی چندین ساله یک دولت خارجی در تمامی شئونات داخلی کشورمان به یک راه خلاف عرف وحقوق بین الملل متوسل شده ایم یا نه ، چندان مهم نیست، ان هم در زمانه ای که مردم و حتی دولتمردان در دوران شور انقلابی بسر میبرند.
انچه اهمیت دارد این است که ملتی که ٢٥ سال را تحت سیطره یک دولت دست نشانده خارجی گذرانده حق دارد به هر طریق ممکن به این اشغال پایان داده و از تکرار تجربه تلخ مرداد ٣٢ جلوگیری کند، حتی اگر چاره ای جز بالا رفتن از دیوار سفارت خانه کشور اشغال گر نداشته باشد.
در حقیقت ١٣ آبان سالگرد اشغال سفارت امریکا نیست بلکه بهتر است بگوییم ١٣ آبان سالگرد پایان یک اشغال است. اشغال چندین ساله ایران توسط دولت امریکا که با کودتای نظامی بر علیه دولت مردمی ایران در سال ٣٢ اغاز شد و در سیزده آبان سال ٥٨ پایان یافت.
دکتر ابراهیم داروغه زاده- کارشناس ارشد روابط بین الملل