حاج مهدی توکلی: امام حسین(ع) برای حفظ دین نگران بود

امام حسین علیه السلام شب 28 ماه رجب مدینه را ترک کردند به سمت مکه. آن شب این آیه را می خواندند: " فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفاً یَتَرَقَّبُ قَالَ رَبِّ نَجِّنِی مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ " (21/ سوره قصص)

این آیه ای بوده است که حضرت موسی علیه السلام هنگامی که از مصر خارج می شدند برای حفظ جانشان می خواندند. مصر زادگاه حضرت موسی علیه السلام است و ایشان در زادگاه خود امنیت نداشتند. نمی توانستند امر به معروف، تبلیغ دین، از مظلوم دفاع کنند و.. داشته باشند و مجبور شدند زادگاه خودش را ترک کند به سمت شهد مدین. ایشان هنگام خروج این آیه را می خواندند. موسی در حالی از مصر خارج شد که می ترسید و نگران بود که حادثه ای برایش پیش بیاید و دائما می گفت: خدایا من را از این قوم ستمگر نجات بده.

امام حسین علیه السلام هم می گویند وضعیت من هم مانند حضرت موسی است. مدینه هم زادگاه امام حسین علیه السلام است. من نیز در زادگاه خودم که شهر مدینه است، امنیت ندارم. نمی توانم امر به معروف و نهی از منکر، اقامه عدل، تبلیغ دین و... داشته باشم و نگرانم اتفاقی برایم بیفتد.

خداوند در مورد اولیاء خودش می گوید: " وَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ " (274/ بقره)

مردان خدا دو نشانه دارند: 1) از هیچ چیزی نمی ترسند 2) غصه نمی خورند.

اینکه نمی ترسند، یعنی از غیر خدا نمی ترسند و تنها از خدا می ترسند. اینکه غصه نمی خورد ، یعنی غصه دنیا نمی خورند. حالا اینجا در مورد حضرت موسی علیه السلام و امام حسین علیه السلام ترس به چه معنا است؟ اینها از شهادت نمی ترسیدند بلکه نگران بودند که دین صدمه بخورد. امام حسین علیه السلام نگران دین خدا بود. شعار حضرت ابالفضل العباس علیه السلام شعارشان در کربلا این بود : من هیچوقت از مرگ نمی ترسم . امام حسین علیه السلام از شهادت نمی ترسیدند و میدانستند که خداوند زمینی را برای شهادت ایشان مقدر کرده است و ایشان خود داوطلبانه به دیدار آن زمین رفتند.

امام حسین علیه السلام می ترسیدند که بی جا کشته بشوند و به دین خدا لطمه بخورد و آن اهدافی که خداوند ازش انتظار دارد عقیم بماند. به همین خاطر مکه را ترک کردند به خاطر اینکه می دیدند اراذل بنی امیه در زیر احرامشون شمشیر بسته اند و ایشان از این امر نگران بودند که مبادا خون ایشان در حرم خداد ریخته شود. چون اگر امام مکه را ترک نمی کردند قطعا ایشان را در مکه ترور می کردند و نهایتا یزید 20نفر را اعدام میکند و خودش نیز لباس سیاه می پوشید و صدر مجلس می نشست و همه به او تسلیت می گفتند. و دین از بین می رفت! اینکه گفته می شد امام می ترسند یعنی می ترسیدند دین پیش نرود و گرنه امام برای شهادت میرفتندو هدفشان این بود که یزدیان را رسوا کند و بعد شهید شود.

ایشان در جریان کربلا گفتند علی اصغر را ببرید و سییراب کنید من آب نمی خواهم و بدین وسیله آنها را رسوا کرد و آنها هیچ وقت نمی توانند بگویند که ما امام حسین علیه السلام را نکشتیم.

امام حسین علیه السلام بدین وسیله هم از دین حراست کردند و هم آنان را تا ابد رسوا کردند.