کوشکی: طرف آمریکایی اراده جدی برای مذاکرات و تمایلی برای رسیدن به توافق ندارد

کدخبر: 954283

عضو هیأت‌ علمی دانشگاه تهران طی یادداشتی در «نسیم» تاکید کرد: تا زمانی که طرف مقابل اراده‌ و خواستی برای حل مساله ندارد، چشم‌اندازی برای رسیدن به توافقی که طرفین وعده می‌دهند نخواهد بود

یادداشت شفاهی "محمد‌صادق کوشکی"، عضو هیأت‌ علمی دانشگاه تهران به شرح ذیل است:

پیش از آغاز هر دور از مذاکرات هر دو طرف اظهار می‌کنند که "اراده سیاسی" برای رقم زدن توافقی جامع و حل موضوع وجود دارد؛ اما باید گفت بر خلاف این اظهارات، در عمل در طرف آمریکایی اراده جدی برای مذاکرات و تمایلی برای رسیدن به توافقی جامع مشاهده نمی‌شود و تا زمانی که طرف مقابل اراده‌ و خواستی برای حل این مساله ندارد، چشم‌اندازی برای رسیدن به توافقی که طرفین وعده می‌دهند و با خوشبینی از احتمال وقوع آن سخن می‌گویند، نخواهد بود .

اگر طرف غربی در واقعیت خواهان مذاکره، گفتگو و توافق برای حل این مساله بود، هیچ‌گاه به طراحی گزینه‌هایی برای تحت فشار قرار دادن جمهوری اسلامی ایران مانند تحریم روی نمی‌آورد. اصرار طرف غربی بر افزایش و تشدید تحریم‌هایی که 34 سال است فارغ از این که چه دولتی در آمریکا بر سر کار می‌آید- چه جمهوری‌خواه و چه دموکرات- دلیلی بر این مدعاست که طرف آمریکایی اعتقادی به مذاکره ندارد .

اقدامات آمریکایی‌ها طی چند دهه گذشته نظیر اعمال فشار سیاسی و تهدیدات نظامی نیز دلیل دیگری است که نشان می‌دهد نمی‌خواهند با منطق گفتگو مسائل را حل و فصل کنند. از این رو نیز هست که با به قدرت رسیدن جمهوری‌خواهان در کنگره، صرفا بهانه‌تراشی‌ها برای سنگ‌اندازی در مسیر مذاکرات افزایش خواهد یافت و احتمال شکل‌گیری توافق جامع با شرایطی که وعده داده شده را کمرنگ‌تر از قبل می‌کند .

آمریکایی‌ها و متحدان آن حاضرند تا قیامت مذاکرات تمدید شود چون تداوم مذاکره هدفی است که غربی‌ها می خواهند به آن برسند و تا زمانی که اراده جدی در طرف مقابل شکل نگرفته، استمرار روال مذاکرات تنها اتلاف منابع و صرف هزینه های گزاف برای هتل و یا رفت و آمد جهت برگزاری این گفتگوهای بی ثمر است

از سوی دیگر، رفتار غربی‌ها در مذاکرات هسته‌ای با ایران طوری است که احتمال بسیار ضعیفی دارد که حاضر باشند توافقنامه‌ای را امضا کنند که منافع و امنیت ملی جمهوری اسلامی را به رسمیت بشناسد، از این رو نباید به مذاکرات دل بست .

سوال این است که در این شرایط تکلیف علی الخصوص در مورد مسائل اقتصادی چیست؟ باید گفت مذاکرات و نتایج آن به طور خاص ربطی به وضعیت اقتصادی کشور ندارد زیرا این دو، پدیده هایی جدا هستند؛ اما متاسفانه "جو روانی" غلطی موجب پیوند این دو پدیده شده است و باعث می ‌شود تمدید، ‌شکست یا موفقیت مذاکرات تاثیراتی بر اقتصاد ایران داشته باشد؛ هر چند این تاثیرات واقعی نیست .

ارسال نظر: