فلاحتپیشه: آمریکاییها با تهدید به تحریم، سیاست "چماغ و هویج" را دنبال میکنند
این کارشناس مسائل بینالملل در گفتگو با «نسیم» افزود: آمریکا میداند که دیگر امکان اجماع سابق بر سر تحریم ایران را ندارد/ آمریکا چه در مذاکرات ۱۲ ساله و چه در توافق ژنو ۳ بر تعهدات خود پایبند نبوده است
حشمتالله فلاحتپیشه، کارشناس مسائل بینالملل در گفتگو با «نسیم» اظهار داشت: موضع مقام معظم رهبری در یک مرحلهای بودن توافق در مذاکرات بیشتر ناظر به تحلیل و تجربه تاریخی است که ما از 1+5 به ویژه آمریکا داریم. آمریکاییها سعی میکنند به طور مشخص در مواردی که مربوط به ایران است توافقات جزئی و تفصیلی را شکل دهند ولی در مواردی که مربوط به خودشان است تکلیف آنها را در مقابل ایران یا تعهدشان را به عمل آورند کلیات را مطرح میکنند.
وی همچنین در ادامه افزود: نمونه دور این قضیه مجموعه مذاکرات 12 سال گذشته ایران با غربیها در پرونده هستهای است که عملاً به نتیجه لازم نرسیده و نمونه نزدیکش هم همین توافقنامه ژنو3 که در سوم آذر سال گذشته اتفاق افتاد. این توافقنامه مشخصاً سه بند کلی داشت که فقط ایران به صورت تفصیلی و جزئی حسن نیت خود یعنی شفافسازی در برنامه هستهای را برای اجرا نشان داد. ولی دو بند کلی دیگر حق هستهای ایران و زمانبندی پایان تحریمها بود که دیدیم عملاً تعهدی را 1+5 نپذیرفتند. به همین دلیل مقام معظم رهبری رسماً اعلام کردند که این توافق باید یک مرحله باشد. یعنی همه چیز از درون آن با هم شکل بگیرد و به ویژه بندهای آن مشخص و طبیعتاً در بستر مناسب ملی جمهوری اسلامی ایران هم قابل ارزیابی باشد.
فلاحتپیشه به تجربه تاریخی فلسطین در دو مرحلهای کردن توافق خود با اسرائیل اشاره کرد و ادامه داد: روند توافقات فلسطین و اسرائیل فقط در اسلو نبود. از ابتدای دهه 1990 میلادی یعنی از سال 1990 و به ویژه در سال 1991 دیدیم که یک سری مذاکرات سازش بین اسرائیل و فلسطین شکل گرفت که اسلو، مادرید، و بعد دیتون و شرمالشیخ مجموعه مذاکراتی بود که در آن یک هدف کلی را اسرائیل دنبال میکرد و آن ایجاد تفرقه در مقاومت و گسستن، هم دولتهای عربی و هم گروههای مختلف فلسطینی و لبنان و غیره از حوزه مقاومت که به این هدف رسیدند ولی در جایی که مورد جزئی بود هیچ تعهدی نپذیرفتند.
وی همچنین گفت: در عمل به صورت گام به گام خاک فلسطین را در نوردیدند به طوری که خاکی که طبق اولین قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد در سال 1948 میلادی باید حداقل 52 درصدش خاک فلسطینی باشد و پایتختش هم بیتالمقدس، به چیزی حدود 9 درصد کاهش پیدا کرد و همین 9 درصد هم در محاصره شهرکنشینها قرار دارد و مرزهای آن مدام توسط شهرکنشینها مورد تاختوتاز و ساختوساز قرار میگیرد. نتیجه این توافقات این شده که اسرائیل، پایتختی بیتالمقدس و حتی دولت مستقل فلسطین را گاهی به رسمیت نمیشناسد. بیشترین آمار کشتار فلسطینیها از زمانی بوده که این توافقات دو مرحلهای اتفاق افتاده است.
این کارشناس مسائل بینالملل در مورد احتمال اعمال تحریمهای جدید علیه ایران افزود: واقعیت این است که آمریکاییها میدانند که دیگر امکان اجماع سابق بر سر تحریم ایران را ندارند و ادعایی که کردهاند بیشتر با پیگیری همان سیاست گذشته "چماغ و هویج" صورت میگیرد.
وی با اشاره به توان ایران در تحریم کشورهای 1+5 گفت: سخنان مقام معظم رهبری در جمع مردم آذربایجان شرقی تأکیدی بر این موضوع بود که به هر حال ضمن حفظ دیپلماسی، ایران میتواند سیاستهای تحریمی را علیه این کشورها به کار گیرد یعنی ایران از توان مقابله به مثل در حوزههای مختلف برخوردار است. نتیجه این سیاست، شکلگیری سیاست واقعگرانه و دیپلماسی است.
فلاحتپیشه در ادامه به اشتباه بودن گره زدن مشکلات کشور به مذاکرات گفت: اشتباهات برخی از تحلیلگران سیاسی و برخی از کسانی که نزدیک به دولت هستند این بوده که موضوع اقتصاد ایران را به تحریم ربط دادهاند. نمیتوان گفت که ارتباطی وجود ندارد ولی این ارتباط غیرقابل جبران یا غیرقابل گسست و گذشت نیست. به هر حال اقتصاد ایران به حدی از تنوع برخوردار است که میتواند حتی تحریم را هم دور بزند.
وی در پایان خاطر نشان کرد: در این مورد مثالی میزنم. اکنون جمهوری اسلامی ایران در مجموعه مبادلات سالیانه با دو کشور هم مرز خود، عراق و ترکیه حدود 30 میلیارد دلار در سال تبادل تجاری دارد در شرایطی که کل مبادلات ایران با کل اتحادیه اروپا به سختی به 2 میلیارد دلار میرسد. ایران کشوری با 14 مرز به ویژه با تنوع در حوزههای مختلف میتواند در سیاستهای مقابله و تحریم هم موفق باشد هر چند از تحریم استقبال نمیکند ولی در مقابل تحریمها، سیاست تسلیم را هم نباید در پیش بگیرد.