آباد: بیش از ۸۰ درصد استانها در معرض بحرانهای ناشی از گرد و غبار قرار دارند
رئیس کمیته مدیریت بحران شورای شهر تهران: از سال ۸۸ حدود ۲۰۰ هزار هکتار از کانونهای داخلی ریزگرد در اهواز شناسایی شده اما جز سطوح محدودی، تاکنون اقدام جدی در راستای تثبیت آنها انجام نگرفته است
به گزارش «نسیم»، معصومه آباد طی یادداشتی تاکید کرد: با توجه به اینکه بیش از "دو سوم" مساحت کشورمان در اقلیم خشک و نیمه خشک قرار گرفته و از سوی دیگر میانگین بارش سالیانه ایران، نصف میانگین بارش سالانه در جهان است، بیش از 80 درصد استانهای کشور در معرض وقوع بحرانهای ناشی از پدیده گرد و غبار در مقیاسهای محلى، منطقهاى و جهانى قرار دارند. از جمله مهمترین کانونهای گرد و غبار در استان خوزستان است. دزفول، آبادان، اهواز، بستان، مسجد سلیمان و ماهشهر به علت استقرار در ناحیه پست جلگه خوزستان و همجواری با نواحی مرزی از تعداد بیشتری روزهای گردو غبار برخوردارند .
مطالعات انجام گرفته نشان داده است، تعداد روزهای گرد و غبار شهر اهواز در پنج سال گذشته 102 روز برآورد شده، در سال 2015 به 130 روز افزایش پیدا کرده است. به طوری که سازمان بهداشت جهانی نیز در سال 2011 اعلام کرده است شهر اهواز با میانگین غلظت 372 میکروگرم در متر مکعب در سال، دارای بالاترین غلظت ذرات PM 10 در بین 1100 شهر جهان است. ذراتی که در ازای افزایش هر 10 میکروگرم در متر مکعب، موجب افزایش 6 درصد مرگ و میر می شود. شاید به همین دلیل سازمان محیط زیست از بودجه سال 93 که مبلغ 55 میلیارد تومان برای مقابله با ریزگردها، گرد و غبار و احیای تالابها و مبارزه با خشکسالی اختصاص داده شده یک ریال آن را هم به استان خوزستان تخصیص نداده است. ابتلا به انواع بیماریهای قلبی، عروقی و تنفسی، اختلال در حمل و نقل زمینی و هوایی، تعطیلی صنایع، خسارت محصولات کشاورزی، زراعی، باغی و دامی، تهدید اقتصاد مناطق روستایی به عنوان نقاط با آسیب پذیری بیشتر، مشکلات آموزشی از جمله مهمترین آسیبهای جبرانناپذیر این پدیده بشمار میآیند که از سویی موجب تهدید سلامت و اقتصاد جامعه و از سوی دیگر نارضایتیهای عمومی را به همراه خواهد داشت .
سوال اساسی اینجاست که مسئولین ذیربط علی رغم دریافت چنین هشدارهایی از مجامع بهداشتی جهانی چگونه در طول این سالها هنوز هیچ گونه اقدام جدی در راستای پیشگیری و مقابله با این بحران بالقوه انجام ندادهاند؟ ضمن اینکه می دانیم کانون این ذرات همه منشا خارجی نیست بلکه کانونهای داخلی را می توان با اقدامات مناسب مهار کرد .
کاهش شدید نزولات آسمانی نیز به این مهم دامن زده است. این در حالیست که از سال 88 نیز حدود 200 هزار هکتار از کانونهای داخلی ریزگرد در اهواز شناسایی شده اما به جز سطوح محدودی، تا کنون اقدام جدی در راستای تثبیت آن ها انجام نگرفته است. چرا برای چنین امر حیاتی علی رغم مطالعات و پیش بینی های انجام گرفته، همچنان دم از نبود اعتبار می زنیم؟! و در این چالش بی رحمانه، نفس هموطنانمان را به شماره می اندازیم؟ !
فریاد گلوهای خاک گرفته مردم در جنوب کشور که افاقه نکرد اما شاید برآورد خسارت های چندین هزار میلیارد تومانی در سال ناشی از هزینه های متحمل از شرایط نامناسب بهداشتی، تعطیلی مدارس، فرودگاه ها و ادارات، مسئولین امر را به برنامه ریزی و چاره اندیشی در رفع این بحران وادارد !
همچنین در شرایط کنونی لازم است تا در صورت عدم امکان واکنش سریع در مدیریت بحران، حتی المقدور با چشم های منتظر و دلهای نگران همنوعانمان همدلی و همراهی کنیم. همانطور که در زمان جنگ تحمیلی اراده جمعی دولت و ملت از اقصاء نقاط کشور، با هر کیش، آیین و زبان و اندیشه ای به پاس صیانت از حق و حقیقت کمک کرد تا غیورانه جنگ را با پیروزی به پایان رساندند این امر هم نیاز به عزم ملی دارد .
امیدوارم که خطابه مقام معظم رهبری را در جایی که فرمودند: مردم خوزستان در جنگ تحمیلی آزمایش درخشانی به یادگار گذاشتند و یا فرمایش حضرت امام(ره) را که فرمودند: مردم خوزستان دین خود را به انقلاب و اسلام ادا کرده اند به خاطر داشته باشیم .
کمی از استحقاق مردم این مرز و بوم سرلوحه همه تصمیمات برنامهریزی و بودجهای ما باشد. لااقل در قانون بودجه سال 94 که این رقم مجددا در اعتبارات منظور شده با تاکید مقام معظم رهبری در حل مسئله ریز گردها چند ریال به قلکهای خالی مردم خوزستان بیندازید .