اخبار آرشیوی

ایسنا نوشت: دکتر محمد حسین رجبی دوانی با اشاره به اینکه فیلم‌ساز باید به نقل‌های معتبر تاریخی، به خصوص زمانی که این موضوعات با باورهای مردم گره خورده، پای‌بند باشد، اظهار کرد: گرچه زبان تصویر اقتضائاتی دارد که کارگردان را وادار می‌کند دخل و تصرف‌هایی در تاریخ انجام دهد، اما او باید خودش را ملزم بداند که بر مبنای منابع معتبر، اثرش را ارایه کند. وی ادامه داد: دست‌اندرکاران «مختارنامه» معتقدند برای جذب مخاطب باید برخی از حوداث را طبق اقتضائات فیلمسازی مطرح کنند که من به عنوان یک پژوهشگر تاریخ این منطق را نمی‌پسندم و معتقدم ما باید بر اساس حقایق و واقعیت‌های تاریخی عمل کنیم. رجبی دوانی با بیان اینکه به رغم انتقادهایی که ممکن است گاهی به «مختارنامه» وارد باشد اما در مجموع این سریال اثری ارزشمند، فاخر و ماندگار است، گفت: این سریال مردم را با مقطع مهمی از تاریخ اسلام که می‌تواند برای ما عبرت‌آموز باشد، آشنا کرده و زمینه‌ی علاقه‌مندی مخاطبان به تاریخ اسلام را فراهم کرده است. وی درباره‌ی نشان دادن چهره حضرت عباس(ع) در سریال مختارنامه افزود: اگر چهره حضرت با در نظر گرفتن شرایط لازم نشان داده می‌شد، بسیار موثر بود؛ اما متاسفانه گاه دیده می‌شود بازیگران با احساس تعهد شرعی و بر اساس باورهای دینی این کار را انجام نمی دهند بلکه به اقتضای حرفه و شغل خود نقشی را ایفا می‌کنند. این استاد تاریخ اسلام با اشاره به اینکه حرفه بازیگری اقتضا می‌کند که یک بازیگر در نقش‌های متعدد و متنوعی ظاهر شود، یادآور شد: به همین دلیل این اتفاق به احتمال فراوان برای بازیگر نقش حضرت عباس(ع) هم می‌افتد و این ممکن است به ذهنیت مثبت مردم از حضرت لطمه وارد کند. وی ادامه داد: اگر ایفای چنین نقش‌هایی به بازیگران نمایش تعزیه واگذار شود که اعتقادت مذهبی جزو مهمی از باورهای آنهاست، می‌تواند راهکار بهتری باشد؛ زیرا این افراد سال‌هاست که چنین نقش‌هایی را با معرفت و اعتقاد بازی می‌کنند و برای آنها شهرت اهمیت چندانی ندارد که بخواهند در ادامه در فیلم‌ها و آثار متعددی حضور یابند. کارشناس برنامه «هنگام درنگ» ادامه داد: برخی از بازیگران «مختارنامه» که به شایستگی از پس ایفای این نقش برآمده‌اند از بازیگران تعزیه بودند که قابلیت‌های خود را در این سریال به اثبات رساندند؛ در کشور ما هر چند سال یک بار یک سریال حجیم تاریخی ـ مذهبی مانند «مختارنامه» ساخته می‌شود که ممکن است در آن چالشی مانند نمایش دادن چهره حضرت عباس(ع) مطرح ‌شود. پس قبل از بروز مشکلی در این زمینه علما و فقهای ما به طورعلمی و تحلیلی باید این مباحث را مطرح کنند و به نتیجه برسند وگرنه این چالش‌ها همچنان استمرار خواهد داشت.