اخبار آرشیوی
یک کارشناس هنری: دغدغه حفظ احترام بین شخصیتهای سریال "دیوار" از نقاط مثبت برجسته سریال بود/ شباهت فضا به مدلهای هالیوودی با وجود افزایش جذابیت، باورپذیری را کم میکند/ به هم زدن متعدد زوایای دوربین سردرگمی بصری ایجاد می کند
مهدیه اصلانی کارشناس هنری درباره سریال اکشن و پلیسی "دیوار" که به مناسبت هفته نیروی انتظامی از شبکه 1 سیما پخش شد به خبرنگار نسیم گفت: این سریال از معدود سریالهای مناسبتی است که با ساختار درست یک درام تلویزیونی توانست طیف وسیع مخاطب را با خود همراه سازد. - گره ها و کشمکش های بجای فیلم نامه مخاطب را تا پایان سریال با خود همراه کرد. البته نکتهای که نباید در اینجا مغفول بماند این است که شخصیت پردازی دزد و پلیس داستان شباهتهای زیادی به مدلهای مختلف داستانهای پلیسی فیلم های هالیودی داشت؛ این مسئله در کنار افزایش جذابیتهای اکشن، به خاطر اینکه با فضا و تصویر واقعی پلیس در جامعه ما فاصله دارد باورپذیری را برای مخاطب سخت میکند. - یکی از مهمترین نکاتی که تصاویر و رفتارهای ارائه شده در متن خانواده در داستان فیلم بود. دغدغه شخصیت "خورشید" تا آخرین لحظات، برای اینکه کوچکترین بیاحترامی به پدر خلافکارش نکند نقطه مثبتی بود که تصویر غریبی در قاب تلویزیون در این چند سال اخیر است. علاوه بر آن رفتار "یونس سبزی" به عنوان یک پلیس با پسرش "امیرحسین" در متن داستان به خوبی توانسته بود احترام را در کنار اختلاف نسل ها ترسیم
کند. - از سوی دیگر در بعضی مقاطع به نظر میرسد سریال بیش از تکریم نیروی انتظامی و خدمات و تدابیر این نیرو بیشتر به سمت تکریم ابزار و ادوات قرار میگیرد. در حالی که یک قاتل جذّاب و دوست داشتنی به نام "جمیل"! با آسودگی در خیابانهای پایتخت تردد می کند، موبایل مردم را از دستتان می قاپد، آدم می کشد، دزدی می کند و به سادگی از دست پلیس می گریزد، پلیس سریال سیروس مقدم، با ماشین های مدل بالا در خیابان ها گشت میزند و برای هر امر ساده ای هلی کوپتر اعزام میکند و عملیات آکروباتیک انجام می دهد. - مسئله ی دیگری که باید در مورد سریال "دیوار" ذکر کرد زوایای دوربین و استفاده از فوکوس کشیهای متعدد در کارگردانی "سیروس مقدم" است. اگرچه کادر بندیهای "دیوار" از "تا ثریا" معقولتر است اما به هم زدن پی در پی زوایای متعارف و وضوح تصویر در یک سکانس موجب سردرگمی و گیجی بصری برای مخاطب می شود.