اخبار آرشیوی
برنامه مناظره پیرامون "سینمای جشنوارهای"/ ابوالحسن داودی: نباید همه جشنوارهها را به چشم استعمار دید گرچه شاید برخی هم سیاسی باشند/ اینقدر بدبخت نیستیم که نگاهمان را از دیگران بگیریم/ میپذیرم که گروههای منفعتطلبی هم در سینما هستند
به گزارش خبرنگار «نسیم»، محورهای صحبت این کارگردان به این شرح است: - ماهیت و شرایط الان سینمای ایران مهمتر از سینمای جشنواره ای است. سینمای ایران از ابتدای انقلاب و بعد از پیدا کردن زندگی دوباره، توانست به یک محصول ارزان قیمت و مهمی برای فرهنگ جمهوری اسلامی تبدیل شد. - گرچه گاها به دلیل برخی اقدامات و مدیریتها این سینما را دچار سرخوردگی و انفعال کرده است. با این حال من کاملا موافقم که اگر از سینما استفاده نکنیم، ابزاری مهم و ارزان را برای معرفی فرهنگ خودمان به دنیا را از دست میدهیم. - اینکه صرفا بخواهیم خود را از جشنواره های خارجی محروم کنیم هم صحیح نیست و به نوعی بازی را باخته ایم. سینما باید عرصه ای فراتر از جناح بندی ها باشد و گریز از این نگاه وارد جشنواره های خارجی شد. - فیلم خوبی که برای مردم ایران ساخته شده مسلما حق ورود به جشنواره های خارجی را خواهند داشت. - به نظرم صحبت شیخ طادی نوعی توهم توطئه است و همه را به یک خط می راند و همه عیب ها را گردن دشمن فرضی می داند مثل همین جشنواره های خارجی به مفهوم عام. - نباید همه جشنواره ها را به یک چشم دید گرچه شاید برخی هم سیاسی باشند؛ در عین اینکه سینمای ما
اینقدر بدبخت و منفعل نیست که نگاهش را از دیگر جشنواره ها و فرهنگ های دیگر بگیرد. - نباید همه جشنواره ها را به نگاه استثماری و استعماری دید. - بزرگترین لطمه این سال های سینمای ما، افراط و تفریط بوده که عملا رفتارهای یک جانبه است و هر مدیری، مدیریت دوره قبل را نقض کرده است؛ دوستان انگار مجبورند که گویا در هر دوره ای سینما را اختراع کنند. - این یک رفتار غلط است که در مدیریت سینمای ما جاری است. مدیریت دولتی در طی این سال ها باید به این پختگی رسیده باشد که امور را به صنوف برگرداند. نه اینکه اینها را منحل کنیم. این صنوف بسته نیست. - نمی خواهم اسم مافیا را در سینما جای دهم و میپذیرم که گروه های منفعت طلب هست اما نباید همه را تخطئه کرد و همه چیز را سیاه و سپید دید. سلیقه ها متفاوت می توانند باشند اما در جایی به اشتراکاتی هم باید برسیم. باید با نقاط بد سینما هم مبارزه کرد. - معتقدم وقتی فیلم مثل "جدایی نادر از سیمین" فیلم اجتماعی و بریده ای از اجتماع ماست و توانسته در سینمای جهان مورد اقبال قرار گیرد، جنبه های مثبت زیادی هم دارد. در این مورد توهم توطئه نداشته باشیم. - هر جشنوارهای رویکرد خاصی دارد و قابل کتمان
نیست. معمولا هم به فیلمهای خاصی راغب تر هستند. فیلمهای امثال ابراهیم حاتمی کیا نیز گاه موفق و یا کمتر موفق بوده؛ رویکرد این کارگردان مشخصتر است. جنس حرفای او در همه جا میتوان دید. بنابراین عملا خیلی از جشنواره ها به دنبال فیلمهای خصوصی چه درست و چه غلط هستند و شاید فیلمهای حاتمی کیا را از این دست نمیدانند.