اخبار آرشیوی
مناظره درباره "سینمای ایران و دغدغههای مردمی"/۱- شیخ طادی: خیلی زود است که به دولت جدید در حوزه سینما انتقاد کنیم/ میز فرهنگ مدیریت ۲۰ ساله میخواهد نه دو سال و چهار سال/ نباید فیلم مروج قبحشکنی باشد؛ باید کنترل اکران داشته باشیم و این هم وظیفه مردم است نه دولت
به گزارش خبرنگار «نسیم»، مهمترین محورهای سخنان پرویز شیخ طادی، کارگردان سینما در برنامه "مناظره" شبکه یک سیما پیرامون "سینمای ایران و دغدغههای مردمی"، به این شرح است: - سینمای مردمی باید تعریف مجدد کرد و پیش از آن باید بدانیم مردم به عنوان طیف قرار است کجای سینمای ما باشند. - آیا فیلمساز باید تعیین کند که مردم چه فیلمی باید ببینند یا عالمی که مرتبط با سینماست و مردم را هم می شناسد؟ فیلمساز باید کارشناس درجه یک سینما باشد و نزدیک به این عالمان هم قرار گیرد. -من فیلمساز نباید نسخه ای برای مردم تجویز کنم به شرطی که با این خصیصه ها آشنا باشم؛ فیلم مردمی فیلمی است که برای مردم مفید باشد نه فیلمی که همیشه مردم به آنان علاقه نشان می دهند. - به نظرم خیلی زود است که به این دولت جدید در حوزه سینما انتقاد کنیم باید فعلا کمک حالش بود. - همچنان معتقدم که جای علوم مختلف در سینمای ما خالی است. بسیاری از محصولات سینمایی که اشکال دارند رویکرد کارشناسی نداشته اند در غیر این صورت مردم می پذیرند. - میز فرهنگ مدیریت 20 ساله می خواهد نه دو سال و چهار سال. دور این فرهنگ فقط نباید سینماگر بنشیند بلکه باید جامعه شناس، کارشناس و ...
بنشینند. قرار نیست حتما آشنا به سینما باشند. حداقل اینکه در کار به فیلمساز مشورت می دهند نه به فیلمساز؛ همچنان که "روزهای زندگی" فیلم خود من با کمک مشاور اجتماعی ساخته شد. - بحث فرم هم مهم است که دغدغه و مسأله فیلمساز بتواند در یک شکل مناسب به مخاطب ارائه شود. همذات پنداری بین مخاطب و فیلمساز رخ نمی دهد . این عزیزان برای اصلاح اعم از رئیس جمهور، دولتی ها و .. نیازمند دخیل کردن نگاه کارشناسان با سینماگران هستند. - خیلی از فیلم ها با موضوعات مختلف باید ساخته شود اما باید برای مخاطبان سینما هم گروه بندی کرد. مردم هم باید پرس و جو کنند و برای دیدن هر فیلمی نروند و باید به تأثیرات فکری آن هم فکر کنند. - فیلمساز نباید ساکت بنشیند و نمی نشیند اما نباید فیلم هایش مروج قبح شکنی باشد. باید کنترل اکران داشته باشیم و این هم وظیفه مردم است نه دولت. - سینما به عوان یک صنعت استراتژیک می تواند پول دربیاورد و البته خسارت بار برای جامعه باشد. شعاری که دولت جدید در مورد فیلم های امیدآور داده باید اجازه داد عملی شود. به این توجه کند که آثار فرهنگی ارزش افزوده باید داشته باشد. - همه فیلمسازان حداقل 90 درصدشان دلسوز جامعه هستند و
اگر فیلم هایشان خوب نیست چون حالشان بد است؛ باید دید چرا اینگونه هستند. وضعیت اقتصادیشان بد است و فرصت حرف زدن ندارد. باید ارزیابی کرد. - باید دید در همین فیلم های جشنواره کدامها امیدبخش بودند؟ البته مردم انتخاب کردند با انتخاب "شیار143". دولت با سبد کالا دنبال معیشت مردم بوده اما با الان باید به فکر فرهنگ باشد و با بن فرهنگی نیم بها و مجانی که در شدن مردم نیست از فیلمهایی مثل "شیار143" و "چ" حمایت کند تا مردم از این فیلمها را که موجب غرور ملی است، ببیند.