اخبار آرشیوی
نگاهی صرفا محتوایی به سریال نوروزی "روزهای بد، به در"// تکریم اصالت خانواده در سریالهایی که رسانه ملی بیش از پیش، در برنامهاش گذاشته حتی اگر در ابتدا نتیجه مطلوب حاصل نشود/ باز هم میتوان این عرصه را به فیلمنامهنویسانی سپرد که دغدغه و قلم، دارند
خبرگزاری «نسیم»(دانیال محمدی): قصه سریال "روزهای بد، به در" از یک خانواده پنج نفره آغاز میشود، خانواده ای در همین نزدیکی؛ خانواده ای که با مشکلات روزمره، دست و پنجه نرم میکنند، اما سعی دارند با اتکا به همدیگر مسائلشان را حل کرده و آنها را پشت سر بگذارند. "اتکای اعضای خانواده به یکدیگر" مسالهای است که این روزها گاه جدی نمیگیریم و یا مسائلی روزمره باعث فراموشیمان شده است... . در واقع شاید این روزها کمتر به فکر مشکلات خانواده هستیم و فقط سعی داریم خودمان مشکل نداشته باشیم و با خود می گوییم که به ما ارتباط ندارد. این درحالی است که همیشه دور همنشینیهای خانواده برای حل مشکلات حرف اول را میزند. شاید همه این مسائل دغدغه نویسندگانی است که باید مورد حمایت قرار گیرند؛ کسانی که ثابت کردهاند قلمشان به درد میخورد؛ برزو نیک نژاد -نویسنده "روزهای بد، به در"- در فیلمنامههایی که می نویسد به خانواده توجه ویژه ای دارد. او قبل از نگارش این سریال نوروزی ساخته سعید آقاخانی، در مجموعه تلویزیونی "دودکش"(ساخته محمدحسین لطیفی) نیز به موضوع خانواده پرداخت بود و در تازه ترین اثرش هم از زاویه دیگری به این مفهوم و تکریم ارزشهای
آن نگاه کرده است؛ نگاهی که فارغ از پیچیدگی های روایتهای چند خطی است. گرچه برخی معتقدند دیگر روایتهای یک خطی و این گونه نگاه کردن به زندگی و شخصیتها، تکراری شده است، اما بعضی مواقع لازم داریم که به تکرارهای زندگی بپردازیم تا یادمان بیاید که چه چیزهایی داشته و امروز شاید حتی سهوا، از آن غافل شده ایم. نیک نژاد بعنوان نویسنده "روزهای بد، به در"، سریال نوروزی شبکه سه سیما سعی داشته به گونهای به جزییات زندگی و خانواده بپردازد که دیدن آن برای مخاطب خالی از لطف نباشد و قصه را دنبال کند تا به نتیجهای از آن هم برسد. به همین دلیل با انتخاب یک خانواده بعنوان محور اصلی قصه و قرار دادن چند خانواده در کنار آنها و توجه به موضوعات متعدد همچون احترام به پدر و مادر و بزرگترها، حرف نزدن روی صحبت هایشان و ... قصه ای روان را نوشته است. این نوع تولیدات و عواملش متوجه هستند که در برخی ایام خاص سال، صرف روایتگری داستانی ثقیل اجتماعی، شاید نتواند مخاطبش را همراه کند. از این جهت که باید بار طنز، شادی و شاخ و برگهایی را چاشنی هدفش کند تا هدف نیز به بار بنشیند. همین سریال "روزهای بد، به در" در نوع نگارش، نیز این رویه را دنبال کرد و
قصه خانوادهمحورش را برای اثبات جایگاه این نهاد بنیادی، درون ریل طنزی نسبی قرار داد تا بیننده را نیز همراه کند. قرار نیست در این مجال پا در تکینک کارگردانی کنیم و از ساخت و پرداخت سریال دم بزنیم؛ هدف تنها موضوع سریالی است که پیش از این نیازش احساس میشود و خوشبختانه رسانه ملی بخوبی به فکر افتاده و با تولید سریالهایی از این دست در بهترین ایام سال، مخاطب را درگیر میکند. اتفاقی که امیدواریم همچنان ادامه یابد حتی اگر با آزموش و خطا همراه باشد.