داودنژاد: کمیته بحران سینمای ایران رسما تشکیل نشد

کارگردان فیلم "روغن مار" در گفت و گو با «نسیم» درباره شرایط حال حاضر سینمای خانگی گفت: چیزی به نام فیلم ویدئویی به عنوان یک سینمای حاشیه ای وجود ندارد چون سینما مدتهاست که ویدئویی شده و همه سینماگرها باید از این مسیر عبور کنند.

کارگردان فیلم نیاز افزود: اگر ویدئو سبب شده باشد که فیلمسازی آسانتر و سهل الوصول تر شود امر مبارکی است اما ورود به سینمای حرفه ای و تخصصی معیارهایی لازم دارد که اگر فیلمساز از آنها بهره ای نبرده باشد ورودش به سینما فرجام خوبی نخواهد داشت و فقط وقت خود را تلف کرده است.

به اعتقاد کارگردان فیلم "روغن مار" مشارکت وسیعتر فیلمسازان جوان سبب می شود دامنه عریض تری از بروز و ظهور استعدادها در سینما فراهم شود. مهم این است که مجاری مدیریت و آموزش کار خود را به درستی انجام دهند.

زندگی به عنوان منبع الهام فیلمساز مورد بی اعتنایی قرار می گیرد

داود نژاد درباره بحران قصه در سینمای ایران و اینکه چرا فیلمسازان جوان ما بیشتر به سینمای ضد قصه علاقه نشان می دهند گفت: مشکل قصه به ضعف فیلمنامه نوسی در سینمای ما باز می گردد و یک اشکال اساسی وجود دارد که تا آن حل نشود مسائل فیلمنامه هم حل نمی شود و آن قطع ارتباط فیلمنامه نویسی با زندگی و واقعیتهای جاری است. هر قدر زندگی به عنوان اصلی ترین منبع الهام از دسترس فیلمنامه نویسان و فیلمسازان بیشتر خارج شود و به آن بی اعتنایی شود جایگزین آن چیزی نمی تواند باشد جز تقلید و خیالبافی صرف که ربطی به زندگی ندارد.

این فیلمساز افزود: مشکل فیلمنامه نویسی به قطع زندگی با هنر و ادبیات باز می گردد. در اینجا پای آموزش صحیح و کارگاههای آموزشی اهمیت زیادی پیدا می کند.

هنر و تجربه فقط به عنوان مجرای ورود به سینمای حرفه ای اهمیت دارد

کارگردان فیلم "عاشقانه" درباره گروه هنر و تجربه در سینما نیز توضیح داد: گروه سینمایی هنر و تجربه به عنوان یک محل عرضه برای این جنس از سینما اهمیت پیدا می کند و سینماگران می توانند راه سینمای حرفه ای را از این طریق بپیمایند. از این منظر سینمای هنر و تجربه در کنار سینمای حرفه ای یک ضرورت است.اما این سینما به عنوان مقدمه ورود به سینمای حرفه ای محل اعتنا باشد و نباید جای سینمای حرفه ای را بگیرد.

بعید می دانم سینمای هنر و تجربه به عنوان جریان اصلی سینما پی گیری شود

عضو شورای عالی تهیه کنندگان ادامه داد: من بعید می دانم سینمای هنر تجربه الان به عنوان جریان اصلی سینمای ایران مورد پی گیری قرار گرفته باشد. سینمای حرفه ای باید کار خودش را بکند و سینمای تجربی هم راه خودش را برود. هنر و تجربه به عنوان مجالی برای شکستن کلیشه ها و رهیافتهای تازه سینمایی جایگاه خودش را دارد.

داود نژاد در پاسخ به این سوال که سینمای ایران در یک مقطعی پس از انقلاب شاهد کاراکترهایی بود که صفا و پاکی خاصی داشتند چرا سینمای ما الان از آن کاراکترها دور شده پاسخ داد: ما اصلا جهانمان تغییر کرده و فضای دیداری و شنیداری آنزمان در کشور در انحصار و اختیار فرهنگ داخلی بود ولی انفجار ارتباطات در دو دهه اخیر سبب شده تا سینمای ما هم تحت تاثیر قرار بگیرد.

به گفته این فیلمساز در آن مقطع فیلم خارجی قابل کنترل بود و تمام ظرفیتها در خدمت تولید داخلی بود و این به خودی خود سینمای حرفه ای را تقویت می کرد. مردم در کنار دو کانال تلوزیون، سینما را مورد توجه قرار می دادند ولی الان بازار سیاه ویدئو دریایی از آثار سینمایی خارجی را در دسترس قرار داده و ماهواره ها نیز از سویی دیگر ارتباط با مردم را در خانه هایشان برقرار می کنند. همه اینها روی فیلمساز هم تاثیر می گذارد و اگر روشهای مواجهه با این تحولات طراحی نشود و مدیریت مناسب صورت نگیرد نتیجه اش می شود همین چیزی که الان برای سینمای ایران به وجود آمده است و ابتکار عمل از دست تولید کننده داخلی به طور کلی خارج شده و افتاده دست محصولات رسمی و غیر رسمی وارداتی.

کمیته بحران سینمای ایران تشکیل نشد

او در ادامه توضیح داد: ظرفیت محصولات نمایش داخلی باید در خدمت تولیدات داخلی قرار بگیرد. اگر بازار محصولات فرهنگی با محوریت تولیدات داخلی مدیریت شده و امنیت پیدا کند رونق و انبوهی از مخاطب به سینما روی می کند.

داوود نژاد درباره تصمیم شورای عالی تهیه کنندگان سینما برای تشکیل کمیته بحران سینما نیز توضیح داد: این کمیته متاسفانه رسما تشکیل نشد اما ما پیشنهادات زیادی داریم که اگر اجرایی شود می تواند فضای تولید و عرضه محصولات فرهنگی را امن تر کند.