هاتف علیمردانی در گفتگو با «نسیم آنلاین»:
ممکن نیست فیلمسازی مستقل باشد اما "فیلم هنری" بی مخاطب بسازد
من هم می توانم خیلی راحت به سمت سینمای هنری بروم و فیلم آرتیستی بسازم و جوایز را هم درو کنم اما وقتی فیلمم مخاطب نداشته باشد چه فایده ای دارد.
هاتف علیمردانی کارگردان جوان سینمای ایران که با تازه ترین فیلمش "هفت ماهگی" در جشنواره سی و چهارم فیلم فجر حضور داشت و فیلمی دیگر از وی با عنوان "کوچه بی نام" به تازگی روی پرده رفته و با استقبال مخاطبان هم روبرو شده است درباره عدم حضور نام "هفت ماهگی" در فهرست نامزدهای جشنواره و از آن سو اقبال فراوان به "کوچه بی نام" به « نسیم آنلاین » گفت: اول باید بگویم که همیشه بدترین زمان اکران را به ما داده اند. در جریان اکران فیلم قبلی ام "مردن به وقت شهریور" هم یکی از بدترین زمان اکران را به ما دادند ولی خوشبختانه مخاطبان از فیلم استقبال کردند و درباره "کوچه بی نام" هم فیلم در زمان مرده اکران بعد از جشنواره روی پرده رفته و تا اینجای کار فروش خیلی خوبی هم داشته است.
*بهترین ممیزی، فروش آثار استوی ادامه داد: به انتخاب هیأت داوران جشنواره فیلم فجر هم احترام می گذارم و به هر حال این جشنواره قواعدی دارد که باید آنها را پذیرفت.
هاتف علیمردانی خاطرنشان ساخت: این یک واقعیت است که مخاطبان و مردم برایشان مهم نیست چه کسی مرغ گرفته و چه کسی سیمرغ و تنها چیزی که مهم است این است که فیلم بلحاظ نوع داستان و شکل روایت بتواند مردم را سرگرم کند. همواره گفته ام بهترین ممیزی، فروش آثار است و حتی اگر 10 جایزه بگیری و مردم از فیلمت استقبال نکنند فایده ای ندارد.
علیمردانی با اشاره به اینکه در "کوچه بی نام" سعی کرده به مانند دیگر آثارش از زبان مردم حرف بزند اظهار داشت: اگر می خواهیم حتی سنگین ترین مباحث را سینمایی کنیم باید از نگاه مردم باشد وگرنه اثرمان تبدیل می شود به اثری شخصی که احتمالا فقط باید برای خودمان و اطرافیان مان آن را نمایش دهیم.
وی ادامه داد: در "کوچه بی نام" دغدغه آدمهایی را به تصویر کشیدم که در دوروبرمان مانند آنها فراوان یافت می شوند و سعی کردم با واقعه نگاری توام با امید زندگی این آدمها را تصویرسازی کنم. فکر میکنم دلیل اینکه مخاطب هم توانسته با این آثار ارتباط بگیرد همین است.
*ساختن فیلم هنری وقتی مخاطب ندارید چه فایده ای دارد؟این کارگردان با تأکید بر اینکه ساختن فیلم هنری کار سختی نیست به « نسیم آنلاین » گفت: فیلمساز مستقل باید فیلمش بفروشد تا بتواند امتداد حیات دهد و اگر می بینید برخی ژستهای هنری می گیرند قطعا در استقلال آنها شک کنید. من هم می توانم خیلی راحت به سمت سینمای هنری بروم و فیلم آرتیستی بسازم و جوایز را هم درو کنم اما وقتی فیلمم مخاطب نداشته باشد چه فایده ای دارد.
*فیلمساز مستقل باید فیلمش بفروشد تا بتواند باز هم فعالیت کندکارگردان آثاری چون "بخاطر پونه" با اشاره به سالهای ابتدایی کارش بیان داشت: یادم می آید بعد از ساخت اولین فیلمم وقتی با مسعود بهنام گپ می زدم به من گفت چون فیلمسازی مستقل هستی، زودتر از اکران فیلم اول، فیلم دومت را بساز چون شکست تجاری فیلم اول ممکن است به قیمت بیکار ماندن همیشگی ات تمام شود. این نقطه نظر مرا متوجه اهمیت وجه تجاری آثاری کرد که فیلمسازان مستقل تولید می کنند.