مجری طرح فیلم "بادیگارد":
حاشیهها و نقدها بعضاً کینهتوزانه بود
پژمان لشکریپور مجری طرح فیلم بادیگارد در برنامه "سینما معیار" رادیو گفت و گو اعلام کرد: با گذشت ۳۵ روز از اکران رسمی این فیلم، بالغ بر ۴ میلیارد و ۳۰۰ میلیون فروش کرده است
به گزارش « نسیم آنلاین » ، برنامه این هفته "سینمامعیار" با موضوع «نقد و بررسی فیلم بادیگارد» باحضور کارشناسان پژمان لشکریپور، سیدمحمّد حسینی، جبّار آذین و سرلک با اجرای سید امیر جاوید برگزار شد.
از اکران نوروزی «بادیگارد» راضی بودیم، فیلم بالای 4 میلیارد فروش کرده استدر ابتدای برنامه پژمان لشکریپور مجری طرح فیلم بادیگارد، درباره اوضاع اکران فیلم به صحبت پرداخت و گفت: اکران 95 برای همۀ فیلمها خاص بود و به لطف خدا فیلم بادیگارد هم از این قاعده مستثنی نبود و با گذشت 35 روز از اکران رسمی این فیلم، بالغ بر 4 میلیارد و 300 میلیون فروش کرده است که با توجه به نوع این فیلم و جنس آن معقول است، ضمن اینکه فقط به اکران عمومی بسنده نکردیم و فیلم دو فاز دیگر هم داشته است.
با اکرانهای دانشگاهی بازوی اقتصادی بالاتری داریماو با بیان اینکه اکرانهای دانشگاهی توفیقی است که نصیب هر فیلمی نمیشود، بیان داشت: وقتی شما بلیطی را در سینما میفروشید تقریباً 33 درصد آن به مالک فیلم میرسد ولی در حوزه اکرانهای اینچنینی سهم صاحب سالن و صاحب دفتر و دفتر تبلیغات حذف میشود در واقع بازوی اقتصادی بالاتری دارید چون تمام پول سهم مالک فیلم میشود.
بخشی از اکرانهای دانشگاهی در مناطقی است که سینما وجود نداردوی ادامه داد: با اکران فیلم در سینما مدت 7 یا 8 ماه زمان میبرد تا پول به مالک فیلم برسد، امّا این اکرانها به صورت مستقیم دست مالک فیلم را میگیرد بنابراین نه تنها ضربه نمیزند بلکه اتّفاقاً تبلیغات دهان به دهان و اکران این فیلمها به این شکل موجب میشود تا این فیلم در آن خانواده ها هم برود. بخشی از اکرانهای دانشگاهی در مناطقی است که سینما وجود ندارد پس این تئوری که مخاطب سینما را کم کند، مورد تردید جدی است.
حاشیهها و نقدها بعضاً کینهتوزانه بودلشکریپور در پاسخ به سؤال مجری برنامه مبنی بر اینکه برخی معتقدند این حجم گفتگوهای عوامل فیلم موجب شکست فیلم میگردد، اظهار داشت: این فیلم پرفروشترین فیلم آقای حاتمیکیا بوده است و حاشیهها و نقدها بعضاً کینهتوزانه بود، فیلم «بادیگارد» جزو فیلمهای جدی اجتماعی هست که دارای ایدئولوژی است و مخالف و موافق دارد، ضمن اینکه 25 درصد مصاحبهها با خود آقای حاتمیکیا بوده است که باید به برخی سؤالات پاسخ داده میشد.
تداوم هر نشست یا صحبت پس از فیلم نشانگر این است که اثر مشکلدار استسپس جبّار آذین با ورود به صحبتهای لشکریپور بیان داشت: وقتی یک هنرمند اثر هنری میسازد حرفهایش را با آن اثر بیان میکند و بعد از آن هر نوع صحبت و نشست و حاشیهسازی کاملاً نتیجه عکس دارد و تداوم آن میتواند نشانگر این باشد که اثر مشکلدار است که عوامل فیلم توضیحات می دهند.
سکانس انتهایی یکی از درخشندهترین سکانسهاستآذین در ادامه، به ارائه دیدگاه خود درباره فیلم پرداخت و گفت: آقای حاتمیکیا بیشتر به دنبال واژه محافظ هست، تا بادیگارد، ضمن اینکه محافظی که ایشان از آن تعریف ارائه میکند بیشتر در سخن است تا فیلم. از نظر آقای حاتمیکیا، محافظ کسی است که نه تنها حفاظت از بخشی یا شخصی را بر عهده دارد بلکه از کلیّت یک تفکر، نظام و سیستم حفاظت میکند و به خاطر باورها و عقایدش این شغل را انتخاب کرده تا به رسالت دینی، اجتماعی و فرهنگی خود عمل کند. بادیگارد یکی از فیلمهای خوب آقای حاتمیکیاست و از نظر موضوعی، مضمونی و ساختاری ارزشمند است، به ویژه در سکانس انتهایی که یکی از درخشندهترین سکانسهاست.
حسینی نیز در این رابطه خاطرنشان کرد: سینمای ایران برای مردم قصه نمیگوید و قهرمان ندارد، بنابراین وقتی فیلمی مثل بادیگارد قواعد سینمای کلاسیک را رعایت میکند در سینما گل میکند و دیده میشود، ضمن اینکه در آن فضای سینمایی یک قهرمان مألوف به نام حاج کاظم داریم که قرار است آن را جلوتر ببرد و وجوه دیگری از آن را به ما نشان دهد.
مخالفان مسئله فیلم، برخوردهای شان سیاسی بودآذین، بادیگارد را یک فیلم ایدئولوژیک دانست و درباره مسئله اصلی فیلم اظهار داشت: در این فیلم مسائل زیادی مطرح میشود، مهمترین مسئلهای که درباره حیدر مطرح میشود همین باورهایی است که به نظام دارد و کاریست که میخواهد برای حفاظت از نظام انجام دهد و این همان مسئله اصلی فیلم است که بُعد مهم فیلم را شکل میدهد و کسانی که این نگاه را میپسندند با نگاه ایشان همسو میشوند و افراد دیگر چون با این نگاه و آدم و عملکرد حیدرها مخالفند برخوردهای ایدئولوژیک با حیدر نکردند و برخوردهای شان سیاسی بود. پرسش آقای حاتمیکیا در دهه فجر، فرهنگی بود و ایشان پرسیدند چرا در ارتباط با داعشیها فیلمی نداریم؟
حسینی در این رابطه خاطرنشان کرد: آقای حاتمیکیا با اشاره به دستگاه ایکسری، و گفتند این یعنی وجود خطر، چرا سینما اینقدر بیخیال است و فیلمهایش بیمسئله است. پاسخ این بود که این بیمسئلهگی ناشی از عدم آگاهی بدنه سینما نسبت به وقایع پیرامون است. او میگفت این مشکل به سینماگر برنمیگردد و بیشتر به این برمیگردد که نهادها و جریاناتی که باید به فضای سینما آگاهیبخشی کنند کمکاری میکنند.
همایش روحانی در قاب سینما فرصت ایست تا سینما خود را در این نسبتها پیدا کندسرلک درباره نقدی که در رابطه با همایش روحانی در قاب سینما صورت گرفت و موجب ایجاد شبهاتی شد، توضیحاتی داد و گفت: مانعی ندارد که اقشار دیگر هم تأمل کرده و طرح مسئله کنند که نسبت ما با سینما چیست و این نشاندهندۀ اهمیت سینماست، به دلیل جاری بودن و شبکه وسیع ارتباطی روحانی در زندگی روزمره اخلاقی و اعتقادی مردم و اینکه هیچ ژانری به آن اندازه که خود سینما نسبت به روحانی و زندگی او پرداخته اینقدر جذاب نبوده است. محوریت روحانیت و امام این نقش را برجسته کرده و این باید فرصتی باشد که سینما خودش را در این نسبتها پیدا کند و بعضی از سوءتفاهمها برطرف شود.
وی ثمرۀ این همایش را فرهنگی دانست و اضافه کرد: ما خواستیم میز گفتوگو درست کنیم و بگوییم روحانی و سینماگر دور میز انصاف بنشینند و یکدیگر را درست ببینند، چون عدم تعامل سینماگر و روحانی به ضرر هردوی اینها و جامعه است و این گفتگو موجب میشود تا به همدیگر قاب و تکنیک و محتوا دهند.
شکّ حیدر در فیلم معقول نیست و جای تحلیل داردآذین درباره مضمون «بادیگارد» بیان داشت: مضمون و ساختار فیلم بسیارخوب است ولی مضمونی که بادیگارد مدنظر قرار داده تا در قالب قصه بپردازد به طور کامل تبدیل به قصه نمیشود، شخصیت اصلی فیلم است حیدر است از ابتدا به گونه ای نشان داده میشود که باور کنیم معتقد به انقلاب و نظام است و از رزمندگان دفاع مقدس هم بوده است. سؤال اصلی فیلم این است که این آقا نسبت به شغلش بدگمان و بدبین شده و دچارتردید شده است و در انتها به شکلی پاسخ ابهامش را پیدا می کند امّا شک او معقول نیست، اینکه حیدر به شغلش شک کرده جای تحلیل دارد چون مسئله اصلی فیلم شک اوست. البته جایی اشاره میشود حضور او در بین سیاسیها موجب شک او شده است اما در طول فیلم جز در چند دیالوگ با آن روبرو نمی شویم.
برنامه رادیویی "سینمامعیار" پنجشنبهها ساعت 14:30 از رادیو گفت وگو پخش میشود، برنامهای با اجرای سید امیر جاوید و تهیه کنندگی و سردبیری محمدجواد طالبی که سعی دارد ضمن پرداختن به مسائل اساسی سینمای ایران سطح آگاهی مخاطب از فیلمهای روی پرده را بالا ببرد.