نکته ای که با مرور صحبتهای اخیر علیرضا رییسیان آشکار می شود؛

تشبث به یک جریان سیاسی شکست خورده؛ عامل امتداد انحلال خانه سینما!

کدخبر: 2040500

علیرضا رییسیان کارگردان شناخته شده سینمای ایران که بیشتر از یک دهه جزو مهره های متنفذ کانون کارگردانان خانه سینما بوده است اخیرا در گفتگویی با فریدون جیرانی، اظهارنظرات جالبی درباره ماجرای انحلال خانه سینما و عواقب آن مطرح کرده است.

گروه فرهنگی « نسیم آنلاین » ، هادی صداقت نژاد- ماجراهای منجر به انحلال خانه سینما در این سالها همواره محل بحث و اظهارنظر بوده است و همواره نیز طیف نزدیک به روسای خانه سینما، جواد شمقدری و هیات اسلامی هنرمندان را مسبب انحلال خانه سینما دانسته اند.

با این حال از آنجا که روند اتفاقات منتج به این انحلال تناقضات قابل ملاحظه ای با ادعای این طیف دارد اغلب این سوالات وجود داشته که خانه سینما چرا و به دستور چه کسی تعطیل شد؟ و چرا بعد از دستورات مکرر رییس دولت سابق برای بازگشایی، مجددا باز نشد؟

علیرضا رییسیان کارگردان شناخته شده سینمای ایران که بیشتر از یک دهه جزو مهره های متنفذ کانون کارگردانان خانه سینما بوده است اخیرا در گفتگویی با فریدون جیرانی، اظهارنظرات جالبی درباره ماجرای انحلال خانه سینما و عواقب آن مطرح کرده است.

خانه سینما را شورای فرهنگ عمومی منحل کرد

رییسیان با بیان اینکه خانه سینما از لحظه تاسیس دچار گرفت و گیرهای حقوقی بوده انحلال آن را به شورای فرهنگ عمومی مرتبط دانسته و گفته است: یادم می آید شمقدری در محفلی چند نفره به اسم جلاله الله قسم خورد که من در بسته شدن خانه سینما تقصیری نداشتم. واقعیت هم این بود که در شورای فرهنگ عمومی این اتفاق افتاده بود و بسیاری از آنها که در ظاهر موافق خانه سینما بودند در آنجا به انحلالش رای دادند!!! اصلا معاونت سینمایی طرح انحلال را به شورای فرهنگ عمومی ارجاع نداده بود و این کار را دفتر حقوقی انجام داده بود.

اما مهمتر از جریان تعطیلی نکته ایست که رییسیان درباره چرایی امتداد انحلال بیان می دارد. رییسیان با اشاره به نقل قول جوزانی گفته است: جوزانی میگفت در شورایعالی سینما احمدی نژاد نه یک بار بلکه سه بار گفت بروید و خانه سینما را باز کنید اما خانه سینما باز نشد و در مقابل مقاومتهایی صورت گرفت که باز نشود. چرا؟ چون وقتی صنف درگیر بده بستان سیاسی میشود آن جناح سیاسی خاص است که موقعیت صنف را تعیین میکند و نه بدنه صنف. خانه سینما در درگیری های پیش آمده به جای استفاده از اعضاء و بدنه صنف از جریانات سیاسی کمک گرفت و همین باعث ادامه کشمکش شد.

تشبث به جریان شکست خورده سیاسی

این همان حلقه مفقوده درگیری های خانه سینما است. نوعی از سیاسی کاری که طیف وابسته به هیات رییسه خانه سینمای منحل شده بدان متشبث شده بودند باعث شد بعد از انحلال و زمانی که رییس دولت دهم دستور بازگشایی را داد باز هم خانه سینما باز نشود. به عبارت بهتر رفتن در اردوگاه یک جریان سیاسی خاص باعث شد در بزنگاهی این چنینی به جای اهمیت صنف، اهمیت منویات آن اردوگاه سیاسی خاص باشد که مورد توجه قرار گیرد و به جای بدنه صنف این سران یک جناح شکست خورده سیاسی که روسای خانه را پیاده نظام خود می خواست، باشد که نگذارد خانه سینما باز شود. اما چرا آن جناح شکست خورده نمی خواست خانه سینما باز شود؟ به یک دلیل کودکانه و آن هم تمرکز بر این ادعا که دولت دهم با صنف سینما مشکل دارد.

آیا انحلال به ضرر بدنه صنف بود؟

در واقعیت نه تنها بسته ماندن خانه سینما به ضرر کف صنف منجر نشد که اتفاقا سبب ساز آن شد که در اقدامی استثنایی بودجه ای که بنا بود در هیات مدیره و یک حلقه چندنفره تزریق شود برای چند ماه هم که شده به بدنه صنف تزریق شد و به صورتهایی مانند تخصیص کارتهای هدیه و اقلام رفاهی در اختیار بدنه سینما قرار گرفت. حتی برای حل مشکل بیمه درمانی صنف شرایط ارائه تسهیلات بیمه طلایی به سینماگران فراهم شد. عجیب و تراژیک آن که بعد از بازگشایی مجدد خانه سینما و در این دو سال و اندی که از رفع انحلالش گذشته نه تنها حتی یک بسته اقلام رفاهی در اختیار صنف قرار داده نشده بلکه مجددا مشکلات بیمه ای اهالی سینما و البته بیمه درمانی سرباز زده است تا بیش از پیش درستی آن بخش از گفته های رییسیان که سیاسی کاری را بلای جان صنف می داند آشکار شود.

ارسال نظر: