در محضر مجتهدی؛

فقر، انسان را ذلیل می‌کند.

کدخبر: 2134167

آیت‌الله مجتهدی: انسان فقیر مجبور می‌شود که با دروغ، نان به دست آورد.

به گزارش خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ امام علی (ع) فرمودند: «همانا فقر و نداری، آدمی را ذلیل و خوار می کند، عقل را مبهوت و حیران می سازد و باعث جلب غم و غصه هاست.»

آیت الله مجتهدی در شرح این حدیث می گویند: امیرالمؤمنین علی (ع) به پسرشان «محمدبن حنفیه» فرمودند: «پسرم می ترسم که تو فقیر شوی؛ فقر هم چیز بدی است، پس به خدا پناه ببر»، چرا؟ چون که فقر، 3 ضرر دارد. کسانی که به فساد و دزدی کشیده می شوند، غالبا بخاطر فقر است، همانطور که ثروت زیاد خوب نیست و انسان را یاغی و طاغی می کند و از خدا غافل می کند، مگر بعضی ها را، فقر انسان را به کفر می کشاند.»، خوب است که انسان یک خانه مختصر و یک نان و آب مختصر داشته باشد. امیرالمؤمنین فرمودند که فقر سه ضرر دارد:

ضرر اول : «فقر سبب می گردد که در دین انسان کمبود پیدا شود»، انسان وقتی فقیر می گردد، مجبور است که با دروغ و با زدوبند و کلاهبرداری و غش در معامله و دروغ به مشتری و دیگر راه های حرام، برای خودش یک لقمه نان پیدا کند، پس انسان فقیر ناچار به انجام گناه و معصیت خواهد شد و قهراً کاستی در دینش پیدا می گردد، اما اگر فقیر نباشد، اینجور نیست.

ضرر دوم : «فقر، عقل را سرگردان می نماید»، یعنی یک حالت دیوانگی و روانی در کسی که فقیر است، به وجود می آید. شخص فقیر می خواهد خانه برود، پول ندارد که نان بخرد، یواش یواش گرفتار مشکلات روحی و روانی می گردد و کسانی که با او در ارتباطند، از قیافه اش می فهمند که او روانی شده؛ پس فقر، خرد و عقل را سرگردان می کند.

ضرر سوم : «مردم نسبت به انسان فقیر سخت گیری می کنند»، مردم با افراد فقیر برخورد تندی دارند و به او کم محلی می کنند، اما به پولدارها احترام می گذارند.

آیت الله مجتهدی تهرانی، روایتی درمورد ضرر سوم فقر، بیان نمودند: شخص ثروتمندی نزد پیامبر خدا نشسته بود، فقیری هم آمد و کنار او نشست. شخص ثروتمند خودش را جمع و جور کرد و نسبت به آن فقیر سخت گیری نمود. حضرت رسول (ص) فهمیدند و فرمودند: «این چه کاری بود که کردی؟»، ثروتمند گفت: «شیطان مرا وادار به این کار کرد و برای اینکه جبران کنم حاظرم نصف ثروتم را به او ببخشم تا از من بگذرد.»، شخص فقیر از افراد خوب بود که پیامبر خدا (ص) به آن شخص فقیر فرمود: «او می خواهد نصف ثروتش را به تو ببخشد، آیا قبول می کنی؟»، فقیر عرض کرد: «نه!»، پیامبر خدا (ص) فرمودند: «چرا؟»، فقیر عرض کرد: «چون که می ترسم همان شیطانی که در او داخل شده بود، در من هم داخل شود». یعنی آن تکبری که او پیدا کرد، من هم پیدا کنم و فردا همین رفتار را من نسبت به فقیر دیگری انجام دهم و به او اهانت کنم. چه انسان هایی بودند، نصف ثروت آن شخص را قبول نکرد، اگر حالایی ها بودند هل می شدند و از ذوقشان سکته هم می کردند.

منبع: احسن الحدیث

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

ارسال نظر: