مسعود سپهر در گفت‌وگو با فارس:

زندگی بدون تایپوگرافی دشوار است/ در استفاده از تایپوگرافی دچار افراط و تفریط هستیم

کدخبر: 2151378

نایب‌رئیس هیأت مدیره انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، زندگی بدون تایپوگرافی‌های مناسب را ناممکن دانست و تأکید کرد: استفاده از حروف چاپی یا رسانه‌ای پرمصرف‌ترین محصول گرافیک است، چه گرافیست خوب روی آن کار بکند چه نکند.

به گزارش خبرنگار تجسمی خبرگزاری فارس، پنجمین دوسالانه سرو نقره ای تا ۱۲ دی ماه در تمام فضای نمایشگاهی خانه هنرمندان ایران در حال برگزاری است و صبح امروز سید محمدمجتبی حسینی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از این نمایشگاه بازدید کرد.

به بهانه برگزاری این رویداد، گفت وگوی کوتاهی با مسعود سپهر نایب رئیس هیأت مدیره انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران انجام دادیم.

* «تاپیوگرافی» در ابتدا یک تقلید محض از نمونه های خارجی بود اما اکنون وضعیت بهتری پیدا کرده و البته دیدگاه های مختلفی هم درباره آن مطرح است، مثلاً حتی برخی سیاه مشق های خوشنویسی را هم نمونه ای تایپوگرافی می دانند. نظر شما به عنوان کسی که رشته دانشگاهیتان این بوده، چیست؟

ـ الان با واژه تایپوگرافی حداقل به تعداد 50 نفر تعریف متفاوت داریم، انجمن طراحان گرافیک ایران هم نشست های متفاوتی با این موضوع برگزار کرده اما یکی از مشکلات مطرح این است که هنوز در خود آموزش هم واژگان استاندارد شده ای برای تایپ نداریم و نمی دانیم آن را فونت بگوییم یا حروف یا تایپ فیس یا...

آنچه بنده از تایپوگرافی استنباط می کنم ترکیب حروف در درجه اول و تصویر در درجه دوم برای ارتباط بهتر است، ولی نقش حروف بارزتر است.

* تایپوگرافی ایران را در چه مرحله ای می بینید و حضورش چقدر لازم و جدی است؟

ـ مصرف تایپوگرافی اجتناب ناپذیر است، چه هنرمند بنامی در خلق تایپوگرافی باشد، چه نباشد. پلاک در خانه ها، پلاک اتومبیل ها، نوشته روی تابلوهای فروشگاه و تابلوهای محیطی همه تایپوگرافی هستند و اگر تایپ فیس و تایپوگرافی مناسبی وجود نداشته باشد، نمی توانیم زندگی کنیم. استفاده از حروف چاپی یا رسانه ای پرمصرف ترین میوه گرافیک است، چه گرافیست خوب روی آن کار بکند چه نکند.

اگر از یک اروپایی یا ژاپنی درباره تایپوگرافی ایران سوال کنیم، جلد روزنامه های ایران را نشان می دهد و می گوید هر چه در نیم تای اول روزنامه هست، تایپوگرافی است! حالا در سطح هنرمندانه می تواند شامل ابداع یا سبک خاص یا کار فاخر باشد، بخش هنرمندانه و خلاقیتی تایپوگرافی آن چیزی است که اساتید گرافیک با موارد مصرفی نوشتن انجام می دهند.

* پس صرفاً شکستن حروف و چینش کلمات نیست؟

ـ قیاس زبان و کلام است ، ما نمی گوییم ادبیات آن چیزی است که شعرا می گویند، بلکه آن است که مردم درست حرف بزنند. بنابراین تایپوگرافی عام آن چیزی است که در مردم در هنرهای بصری می بینند یا می خوانند. حال یک کتاب یا یک اطلاعیه یا یک تابلو می تواند باشد.

* این تعریف خیلی گسترده است...

ـ شاید کمی دچار افراط و تفریط شده است؛ مثلاً در جراید و کتاب ها خیلی عوامانه نوشته ها گذاشته شده، هر چند برخی استانداردهای فرنگی و کلیشه ها در آن رعایت می شود و رفاه مردم را بر هم نمی زند.

از آن طرف بسیاری از گرافیست ها تایپوگرافی را یک چیزی تصویر می کنند که نیاز به استنباط و تفسیر دارد. ما هنوز حد میانه را پیدا نکرده ایم که روزنامه ها و تابلوها و پوسترها و ... با هنرمندان تایپوگرافیک آشتی کنند.

انتهای پیام/

منبع: فارس

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

ارسال نظر: