فهرست مردگان/ تئاتر فجر ۳۶

وقتی صداها دنیای ما را تغییر می‌دهند/ رضا ثروتی قطعه مردگان را نواخت

کدخبر: 2158341

رهبر ارکستر مدام افراد مختلف را در تصورش می‌بیند که آنها را از دست داده است؛ از پدر و مادرش که در جنگ کشته شدند تا پرستار و عشق زندگی‌اش و حتی فردی که برایش ویولون نواخته اما عضو گروهش نبوده است!

به گزارش خبرنگار تئاتر فارس، نمایش «فهرست مردگان» به نویسندگی و کارگردانی رضا ثروتی در جشنواره تئاتر فجر با استقبال تماشاگران در دو سانس ایرانشهر به صحنه رفت.

این نمایش برداشتی آزاد از نمایشنامه فهرست اثر تادئوش روژه ویچ با ترجمه رضا خاکی است. روایت رهبر ارکستری که در صدد ساخت قطعه ای برای مردگان است، قطعه ای که او را به انزوا می کشاند و با دنیای مردگان مواجه می کند.

نمایشنامه اصلی فهرست در دهه 50 میلادی نوشته شد که انسان ها بعد از جنگ جهانی را تصویر می کرد انسانی که شغل و مایه و پیشینه ای ندارد. در آن متن قهرمانی در تخت خوابش ساکن است، آدم های درحال عبور را می بیند، نویسنده آن انسان ها را بدون قصه و پلاتی می بیند که با هم حرف می زنند.

قهرمان نمایش فهرست رهبر ارکستری است که خود را چند سال در خانه حبس کرده تا قطعه ای بنویسد اما هر چه تلاش می کند و با مردگان مرتبط می شود، بیشتر دمغ و در خود فرو رفته شده و عنان خود را از دست می دهد؛ به نوعی که دیگر توانایی هیچ کاری را ندارد، وی شاید در این داستان یک فرد منفعلی باشد که مدام در گذشته خود چرخ می زند و با دنیای سوررئال در ارتباط است.

در این نمایش صداها کارکرد نمایشی دارند، چرا که در متن نمایش حضور دارند انگار جان دارند و مدام به اشکال مختلف در می آیند، صداها به کرات مطرح می شود که نمی میرند و باقی می مانند از ابتدا که این رهبر ارکستر بچه کوچکی است تا زمانی که تبدیل به رهبر ارکستر می شود در واقع این صداها هستند که باقی می مانند.

نقش اول این نمایش از دوران کودکی اش خاطرات بدی از پدر و مادرش دارد، در این نمایش نشان داده می شود که پدر و مادر مرده اش مدام به ذهنش خطور می کنند که چرا سوسیس ها را برداشتی یا چرا قندهای قنداق را تمام کردی؟ اینها به همراه استرس های شبانه و شب ادراری در تمام زندگی آینده این فرد نفوذ کرده به طوریکه مدام به ذهنش می رسد و او را آزار می دهد.

تمام آزارهای ذهنی در کنار کشته شدن پدر و مادرش و صحنه دیدن مرگ پدر و مادرش در قفسه کمد منزل مدام برایش تداعی می شود و به ذهنش می رسد که او مقصر مرگ پدر و مادرش است، در واقع او شاید یک شخصیت پارانوئید و چند پاره ای شده که مدام از کودکی به بزرگ سالی اش تغییر جهت می دهد و گاه حتی خود را هم گم می کند.

وی مدام شخصیت های مختلفی را در زندگی اش و در توهمش می بیند که آنها را در دوره های مختلف از دست داده است از جمله عشق زندگی اش که به دلیل انفعالی که داشته و او را ترک کرده نمی تواند حفظش کند، پرستارش که در کودکی خیلی او را دوست داشته اما این دلبستگی دوامی پیدا نمی کند و یا پدر و مادر و حتی فردی که به او ویولون تدریس می کرده هم در توهمش او را مقصر مرگش می دانند و به زندگی او هجوم آورده و باعث می شوند که او نتواند زندگی مناسبی داشته باشد و توانایی ها و استعدادهایش را از دست بدهد.

شاید بتوان گفت که زمان این نمایش با توجه به ظرفیت مخاطبان و اجراهای متعددی که در فجر وجود دارد، قدری طولانی بود و می توانست کمتر شود، هر چند که منظور کار برسد.

اما نقطه قوت دیگر حضور بازیگران ورزیده ای است که در نقش ارکستر مردگان ایفای نقش می کردند به طوریکه مخاطبان را بسیار به وجد آورده و مورد توجه آنها قرار گرفتند.

منبع: فارس

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

ارسال نظر: