نگاهی به رمان «آلوت»
رو در رو با یک تفکیری
در این اثر خواننده با یک شخصیت که در تصورات خود انسان مقیدی است ولی دست به جنایتهای بزرگی میزند روبهرو میشود.
خبرگزاری فارس - گروه کتاب و ادبیات: جریان های تکفیری و تروریستی که در سال های اخیر در رسانه های داخلی و خارجی به عنوانی پای ثابت مطرح بودند محصول نوعی تفکر و نگاه هستند اما در هیاهوی رسانه ها و سوار شدن آنها بر افکار عمومی کسی به ریشه های این محصول نگاه نمی کند و عامل شکل گیری آنها را معرفی نمی کند.
حتی آنهایی که دنبال مقابله با این جریان ها هستند کمتر به ریشه های آن توجه دارند و تنها شاخه ها و میوه ها را می بینند و در صدد زدن آن شاخه ها و میوه هایش هستند اما توجه به ریشه و اصل آنها که باز هم این نوع جریان ها را ایجاد می کند و پر و بال می دهد مسئله اصلی مقابله با جریان های تکفیری است. جریان هایی که دست به کشتار انسان ها می زنند و برای ایجاد ترس و دلهره از هیچ جنایتی دریغ نمی کنند.
امیرخداوردی در تازه ترین رمانش با عنوان «آلوت» سراغ همین مسئله رفته و نشان داده باورهای تکفیری حاصل برداشت های افراطی از دین است و این مختص جغرافیای خاصی نیست و از آنجا که این رمان جغرافیای دقیقی ندارد این ذهنیت را ایجاد می کند که نویسنده می خواهد نشان دهد هرجا و هرکسی می تواند در برداشت های افراطی از دین به دریافت های تکفیری برسد.
در این اثر خواننده با شخصیت هایی که هرکدام دارای ویژگی های منحصر به فرد هستند روبه رو می شود که اندیشه و باوری را نمایندگی می کنند اما شخصیت «فخرالدین» آن شخصیتی است که بیشتر به چشم می آید و خواننده او را نماینده تفکر تکفیری در رمان می بیند. این اثر در واقع می خواهد به پسِ پشت ماجرای تکفیری ها سرک بشکد و نشان دهد که تکفیری ها از ابتدا تکفیری نبودند بلکه تحت تاثیر برداشت های اشتباه از آموزه های دینی به خشونت های تکفیری رسیدند.
یکی دیگر از موضوعاتی که در این اثر به چشم می آید دست هایی است که از ریشه ها و بعد محصول تکفیری حمایت می کنند. دست هایی که همواره برای دفاع از حقوق بشر و انسانیت بلند هستند ولی در پشت پرده اتفاقات دیگری را شاهد هستیم. در این اثر نیز رگه هایی از این دخالت ها جلب توجه می کند.
مسئله ای که باید اینجا به آن اشاره شود ظرفیتی است که هنر و در این مورد خاص رمان برای پرداختن به موضوعات مهمی که ذهن عامه جامعه را به خود مشغول کرده، دارد. در این اثر می بینیم که خواننده با یک شخصیت که در تصورات خود انسان مقیدی است ولی دست به جنایت های بزرگی می زند روبه رو می شود و این امکان جز در عالم داستان و با زبان هنر فراهم نیست و باید این ظرفیت را قدر دانست که یک اثر هنری امکان روبه رو شدن با رویدادها و پدیده هایی را که در عالم واقع، روبه رو شدن با آنها امکان پذیر نیست را فراهم می کند. خداوردی در این اثر دست خواننده را گرفته و او را با خود به داخل زندگی یک فرد افراطی که رهبری گروهی از افراطیون تکفیری را بر عهده دارد، برده است و حالاتی از زندگی شخصی او را برای خواننده آشکار کرده است.
اما نکته ای که باید در مورد این رمان اشاره کرد نامشخص بودن راوی داستان است. راوی در بخش هایی حالت اول شخص دارد ولی در بخش های دیگر راوی سوم شخص است و این را باید از نویسنده رمان پرسید تا در مورد راوی اثرش توضیخح دهد. البته این مسئله خیلی چشمگیر نیست و مضمون اصلی اثر را تحت تاثیر قرار نداده است اما در هر صورت موضوعی است که می تواند محل پرسش باشد.
در مجموع رمان «آلوت» اثر امیرخداوردی را باید یک اثر با مضمون دینی دانست که نویسنده آن که از مدرسین حوزه علمیه است در آن سعی در نشان دادن تصویری از آنهایی دارد که در باورهایشان، راه به افراط و تندروی رفته اند. افراطی که حاصل آن گرفتن جان کودکان بی گناه می شود.
منبع: فارس
مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاعرسانی خود را در این رابطه انجام میدهد.